Σήμερα, 1 Μαρτίου 2026, το KAVALA POST αφιερώνει στους αναγνώστες του τη μικρή ιστορία από την οποία προέρχεται η παραπάνω φράση. Η φράση ανήκει στον ήρωα μιας από τις ιστορίες του Τάσου Βιζικίδη, που δημοσιεύονται συστηματικά κάθε πρώτη του μηνός στο σάιτ της εφημερίδας Πρωινή, υπό το γενικό τίτλο: «Από το παράθυρό μου».
Εκτός από την ημερολογιακή επικαιρότητά της, η ιστορία μνημονεύεται γιατί αποτελεί πλέον τον τίτλο της συλλογής μικρών και μικρότερων ιστοριών του συγγραφέα, η οποία προγραμματίζεται για έκδοση σε βιβλίο μέσα στον μήνα από την Κάπα Εκδοτική. Την επιλογή των ιστοριών και την επιμέλεια της έκδοσης έχει αναλάβει ο Θανάσης Τσιρταβής, ενώ προλογίζει η Μανίνα Ζουμπουλάκη.
Επιπρόσθετα, η φράση «Μια βόλτα, ρε γαμώτο, μια βόλτα να με κάψει ο Μάρτης» αποτελεί και τον τίτλο θεατρικού έργου που βασίζεται σε αυτές και θα παρουσιαστεί στις 20, 21 και 22 Μαρτίου 2026 στην Ελευθερούπολη, σε σκηνοθεσία της Μαρίας Κολτσακίδου.
Η άνοιξη που σταμάτησε στις σκάλες
ΚΚάποιος είναι θυμωμένος, τον ακούω εδώ και ώρα… Δεν καταλαβαίνω τι λέει, πλησιάζω στο παράθυρο. Μπα, ο νεαρός γείτονας που έχει καιρό να φανεί. Νομίζω από μια ανάλογη μέρα… Τώρα, όπως και τότε, σηκώνει τον τόπο στο πόδι. Τι να ‘γινε; Τον βλέπω στο κεφαλόσκαλο, χειρονομεί, βρίζει, κάτι λέει για σκαλάκια δεσμοφύλακες, για το μυαλό του που πάει να στρίψει, την υπομονή του που στέρεψε… Οι γείτονες στα μπαλκόνια παίρνουν το μέρος του, κάποιοι δεν αντέχουν τραβιούνται μέσα. Ο νεαρός φαίνεται αποφασισμένος να κατέβει τις σκάλες έστω και κουτρουβαλώντας. Οι γονείς του μπαίνουν μπροστά, προσπαθούν να τον συνεφέρουν.
«Μην κάνεις σαν τρελός…», «Μας βλέπει ο κόσμος…» , «Πού θα βγεις μόνος εκεί έξω…;»
Μάταια προσπαθούν να τον ηρεμήσουν. Ο πατέρας κάνει προσπάθεια να τον κατεβάσει, όμως, γρήγορα το μετανιώνει. Με την ψυχή στο στόμα κρατάει κόντρα το αμαξίδιο στο πρώτο σκαλοπάτι. Κοιτάει δεξιά-αριστερά μήπως βρεθεί κάποιος να βοηθήσει. Μόνο η παραμορφωμένη απ’ την αρθρίτιδα μάνα… Αγκομαχώντας και λαχανιάζοντας πατέρας και μάνα τελικά τα καταφέρνουν, τραβάνε το αμαξίδιο πίσω στο κεφαλόσκαλο, στην ασφάλεια…
Πριν κλείσει η πόρτα ακούω το νεαρό «Μια βόλτα, ρε γαμώτο, μια βόλτα να με κάψει ο Μάρτης…»
Κλείνω το παράθυρο.