Ο πόλεμος στη Μέση Ανατολή στο προσκήνιο το ζήτημα της πολιτικής προστασίας και της ετοιμότητας των κρατών σε περίπτωση ευρύτερης σύρραξης, όπως και τα καταφύγια που υπάρχουν στην Ελλάδα, πολλά από τα οποία χρονολογούνται σχεδόν έναν αιώνα πίσω. Πόσα όμως είναι λειτουργικά και διαθέσιμα σε συνθήκες κρίσης;
Όπως αναφέρουν tanea.gr, ήδη από το 1936, ο τότε πρωθυπουργός Ιωάννης Μεταξάς, προβλέποντας την αυξανόμενη διεθνή ένταση που θα οδηγούσε στον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, είχε θεσπίσει την υποχρεωτική κατασκευή χώρων ασφαλείας και καταφυγίων σε κάθε νέο κτίριο με περισσότερους από δύο ορόφους. Η απόφαση αυτή οδήγησε στη δημιουργία ενός εκτεταμένου δικτύου προστασίας, με περίπου 12.000 καταφύγια να κατασκευάζονται στην Αθήνα.
Από αυτά, περίπου 5.500 βρίσκονται σε ιδιωτική ιδιοκτησία, κάτω από πολυκατοικίες, κατοικίες και βιομηχανικές εγκαταστάσεις. Αν και το σχετικό νομοθετικό πλαίσιο καταργήθηκε το 1956, πολλοί από αυτούς τους χώρους εξακολουθούν να υπάρχουν μέχρι σήμερα, κρυμμένοι κάτω από δρόμους και λόφους της πρωτεύουσας.
Το κρίσιμο ερώτημα είναι πόσα από αυτά τα καταφύγια παραμένουν ενεργά. Όπως σημειώνεται στα tanea.gr, σε απάντηση σχετικής ερώτησης στη Βουλή, τον Νοέμβριο του 2025, ο υφυπουργός Προστασίας του Πολίτη, Ιωάννης Λαμπρόπουλος παρουσίασε τα επίσημα στοιχεία για την κατάσταση των καταφυγίων στη χώρα.
Σύμφωνα με τα στοιχεία που κατατέθηκαν, «κατά την τρέχουσα χρονική περίοδο, σε όλες τις Περιφερειακές Ενότητες της Ελλάδας έχουν χαρακτηριστεί ως καταφύγια 2.892 χώροι, συνολικής χωρητικότητας 1.981.514 ατόμων, με δυνατότητα αύξησης της χωρητικότητας έως και κατά 30%».
Η ευθύνη για τη λειτουργικότητα των χώρων αυτών κατανέμεται μεταξύ Τοπικής Αυτοδιοίκησης και ιδιωτών. Οι Δήμοι και οι Περιφέρειες είναι αρμόδιοι για τη συντήρηση των δημόσιων καταφυγίων, ενώ οι ιδιοκτήτες ιδιωτικών εγκαταστάσεων οφείλουν να διασφαλίζουν τη δυνατότητα επιχειρησιακής λειτουργίας μέσα σε 24 ώρες, εφόσον απαιτηθεί.