ΔYπάρχει ένας επιπλέον, πολύ «καβαλιώτικος» λόγος που κάνει την άφιξη των «Τρωάδων» του Ευριπίδη στο Αρχαίο Θέατρο Φιλίππων, το Σάββατο 29 Αυγούστου 2026, ξεχωριστή. Στην παραγωγή του Εθνικού Θεάτρου, που έρχεται στην Καβάλα για μία και μοναδική παράσταση, δύο από τους κεντρικότερους γυναικείους ρόλους κρατούν δύο σπουδαίες ηθοποιοί που γεννήθηκαν στην Καβάλα: η Λυδία Φωτοπούλου, ως Εκάβη, και η Εύη Σαουλίδου, ως Ανδρομάχη.
Δύο ηθοποιοί διαφορετικών γενεών, με μακρά και διακριτή πορεία στο ελληνικό θέατρο, θα βρεθούν μαζί στην ορχήστρα του αρχαίου θεάτρου του τόπου τους, σε μια παράσταση όπου η συνάντησή τους αποκτά σχεδόν συμβολικό χαρακτήρα: η μία ως η έκπτωτη βασίλισσα της Τροίας που έχει χάσει τα πάντα και η άλλη ως η γυναίκα που οδηγείται στην αιχμαλωσία έχοντας ήδη χάσει τον Έκτορα και γνωρίζοντας ότι πρόκειται να χάσει και το παιδί της.
Λυδία Φωτοπούλου: Η Εκάβη και το κλείσιμο ενός κύκλου 40 χρόνων
Για τη Λυδία Φωτοπούλου, όμως, οι φετινές «Τρωάδες» έχουν και μια βαθιά προσωπική διάσταση. Σαράντα χρόνια μετά τη συμμετοχή της στις «Τρωάδες» του Ανδρέα Βουτσινά, επιστρέφει στο ίδιο έργο, αυτή τη φορά για να κρατήσει τον κορυφαίο ρόλο της Εκάβης. Η ίδια έχει μιλήσει για αυτή τη συνάντηση σαν για ένα «δώρο ζωής» και για έναν τρόπο να ολοκληρώσει έναν μεγάλο κύκλο της σχέσης της με την αρχαία τραγωδία και την Επίδαυρο.
Η επιστροφή αυτή αποκτά ακόμη μεγαλύτερο βάρος όταν η Εκάβη φτάσει στους Φιλίππους, λίγα χιλιόμετρα από την πόλη όπου γεννήθηκε η ηθοποιός. Η Φωτοπούλου γεννήθηκε στην Καβάλα, μεγάλωσε στη Θεσσαλονίκη και σπούδασε στη Δραματική Σχολή του Κρατικού Ωδείου Θεσσαλονίκης. Από το 1978 έως το 1991 υπήρξε σταθερό μέλος του ΚΘΒΕ, ερμηνεύοντας κυρίως ρόλους του κλασικού ρεπερτορίου, ενώ στη συνέχεια συνεργάστηκε, μεταξύ άλλων, με το Θέατρο Αμόρε, την Πειραματική Σκηνή της «Τέχνης», το Εθνικό Θέατρο, το Φεστιβάλ Αθηνών και Επιδαύρου και το Φεστιβάλ Φιλίππων.
Στη διάρκεια μιας εξαιρετικά πλούσιας θεατρικής διαδρομής αναμετρήθηκε με το κλασικό και το σύγχρονο ρεπερτόριο, με σημαντικούς ρόλους στην τραγωδία αλλά και στο ευρωπαϊκό θέατρο. Μεταξύ άλλων, έχει ερμηνεύσει την Ηλέκτρα στον «Ορέστη» του Ευριπίδη στην Επίδαυρο, ενώ για τη «Νόρα» του Ίψεν τιμήθηκε με το Βραβείο Μαρίκα Κοτοπούλη και για το «Έξι πρόσωπα ζητούν συγγραφέα» με το βραβείο κοινού του Αθηνοράματος.
Και κάπως έτσι, η φετινή Εκάβη μοιάζει να συγκεντρώνει μέσα της ολόκληρη αυτή τη διαδρομή. Η ίδια η Φωτοπούλου έχει δηλώσει χαρακτηριστικά πως «με την Εκάβη μπορώ να αποχαιρετήσω την Επίδαυρο», βλέποντας στον ρόλο μια κορύφωση της μακράς σχέσης της με το αρχαίο δράμα.
Στους Φιλίππους, ωστόσο, αυτό το πιθανό «κλείσιμο» ενός κύκλου αποκτά μια διαφορετική συγκίνηση: συμβαίνει ουσιαστικά στο σπίτι της, μπροστά στο κοινό της Καβάλας.
Εύη Σαουλίδου: Από τον Βογιατζή και την «Αντιγόνη» στην Ανδρομάχη
Δίπλα της, μια ακόμη Καβαλιώτισσα με ιδιαίτερα σημαντική παρουσία στο σύγχρονο ελληνικό θέατρο. Η Εύη Σαουλίδου γεννήθηκε και μεγάλωσε στην Καβάλα και αποφοίτησε από τη Δραματική Σχολή του ΚΘΒΕ. Στην πορεία της έχει συνεργαστεί με ορισμένους από τους σημαντικότερους Έλληνες δημιουργούς, ανάμεσά τους οι Λευτέρης Βογιατζής, Νίκος Καραθάνος, Μιχαήλ Μαρμαρινός, Δημήτρης Καραντζάς, Κατερίνα Ευαγγελάτου, Αργυρώ Χιώτη, Γιάννης Μόσχος, Ιώ Βουλγαράκη και Γιάννης Σκουρλέτης, σε παραγωγές του Εθνικού Θεάτρου, του Φεστιβάλ Αθηνών Επιδαύρου, της Στέγης και σημαντικών αθηναϊκών σκηνών.
Κομβικό κεφάλαιο στην πορεία της υπήρξε η συνεργασία της με τον Λευτέρη Βογιατζή. Μαζί του βρέθηκε, μεταξύ άλλων, στην περίφημη «Αντιγόνη» του Σοφοκλή, ερμηνεύοντας την Ισμήνη δίπλα στην Αντιγόνη της Αμαλίας Μουτούση και τον Κρέοντα του ίδιου του Βογιατζή. Η παράσταση παρουσιάστηκε στην Επίδαυρο και στη συνέχεια στο Αρχαίο Θέατρο Φιλίππων, φέρνοντας ήδη τότε τη Σαουλίδου αντιμέτωπη με την αρχαία ορχήστρα της ιδιαίτερης πατρίδας της.
Η σχέση της με τον Βογιατζή υπήρξε καθοριστική – η ίδια, χρόνια αργότερα, μιλούσε ακόμη συγκινημένη για εκείνον και για τη σημασία που είχε στην επαγγελματική της ζωή.
Ακολούθησε μια διαδρομή με σταθερή παρουσία στις σημαντικότερες σκηνές και με μακρόχρονη σχέση με το Εθνικό Θέατρο. Από τη «Γκόλφω» του Νίκου Καραθάνου και τον «Χρυσό Δράκο» της Κατερίνας Ευαγγελάτου μέχρι τον «Αίαντα», τον «Εχθρό του λαού» και πλήθος ακόμη παραστάσεων, η Σαουλίδου έχει διαμορφώσει μια από τις πλέον συνεπείς και ενδιαφέρουσες πορείες της γενιάς της.
Ήταν, άλλωστε, η πρώτη Ελληνίδα ηθοποιός που τιμήθηκε με το Θεατρικό Βραβείο Μελίνα Μερκούρη, το 2007, ενώ έχει διακριθεί και στον κινηματογράφο και για άλλες θεατρικές ερμηνείες της.
Στις «Τρωάδες» αναλαμβάνει τώρα την Ανδρομάχη, απέναντι στην Εκάβη της Φωτοπούλου.
Δύο Καβαλιώτισσες στην ίδια ορχήστρα
Αυτό ακριβώς είναι ίσως το ωραιότερο «υποκείμενο» της παράστασης για την Καβάλα. Η Λυδία Φωτοπούλου και η Εύη Σαουλίδου έχουν ακολουθήσει δύο διαφορετικές, σημαντικές διαδρομές στο ελληνικό θέατρο. Στις 29 Αυγούστου οι διαδρομές αυτές συναντιούνται στους Φιλίππους, σε ένα από τα σημαντικότερα αρχαία θέατρα της χώρας και στον τόπο από τον οποίο ξεκίνησαν και οι δύο.
Και συναντιούνται σε δύο γυναίκες που συνδέονται μεταξύ τους με δεσμό αίματος και κοινή μοίρα: Εκάβη και Ανδρομάχη, πεθερά και νύφη, δύο γυναίκες της ηττημένης Τροίας που καλούνται να επιβιώσουν πάνω στα ερείπια ενός κόσμου που έχει ήδη χαθεί.
Η παραγωγή του Εθνικού Θεάτρου, σε μετάφραση Γιάννη Τσαρούχη και διασκευή-σκηνοθεσία Ελένης Ευθυμίου, συγκεντρώνει συνολικά 22 ερμηνευτές και ερμηνεύτριες διαφορετικών ηλικιών, ανάμεσά τους μέλη της ομάδας Εν Δυνάμει, με και χωρίς αναπηρία, και ζωντανή μουσική επί σκηνής. Πρόκειται για μια λυρική και ταυτόχρονα βαθιά πολιτική ανάγνωση του έργου, που στρέφει το βλέμμα στη φρίκη του πολέμου μέσα από το γυναικείο σώμα, την απώλεια, την κατοχή και την επιμονή του ανθρώπου να διατηρήσει την αξιοπρέπειά του.
Για το κοινό της Καβάλας, όμως, στις 29 Αυγούστου, μέσα σε όλα αυτά θα υπάρχει και κάτι ακόμη: η ευκαιρία να χειροκροτήσει δύο δικές του σπουδαίες ηθοποιούς μαζί, στην ίδια παράσταση, στην ορχήστρα των Φιλίππων.
Και ειδικά για τη Λυδία Φωτοπούλου, η επιστροφή μοιάζει να έχει κάτι από θεατρικό νόστο: σαράντα χρόνια μετά τις πρώτες της «Τρωάδες», η Εκάβη την οδηγεί ξανά στην τραγωδία και, αυτή τη φορά, πίσω στην Καβάλα.