Nέα παρέμβαση για την κατάσταση στα σχολεία της Καβάλας πραγματοποιεί ο Σύλλογος Εκπαιδευτικών Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης, αυτή τη φορά με επίκεντρο τα Τμήματα Ζωνών Εκπαιδευτικής Προτεραιότητας (ΖΕΠ) και τις καθυστερήσεις στη στελέχωσή τους.
Ο Σύλλογος καταγγέλλει ότι η διαδικασία του Υπουργείου Παιδείας για τα Τμήματα ΖΕΠ δεν ολοκληρώθηκε εγκαίρως, με αποτέλεσμα οι συγκεκριμένες ανάγκες να μη συμπεριληφθούν στη Β΄ φάση προσλήψεων εκπαιδευτικών.
Πρόκειται, όπως επισημαίνουν οι εκπαιδευτικοί, για τμήματα απαραίτητα για μαθητές και μαθήτριες που χρειάζονται πρόσθετη γλωσσική και μαθησιακή υποστήριξη. Ως εκ τούτου, υποστηρίζουν ότι η μη στελέχωσή τους δεν αποτελεί απλώς μια διοικητική καθυστέρηση, αλλά αφήνει πραγματικές εκπαιδευτικές ανάγκες ακάλυπτες.
Ο Σύλλογος συνδέει μάλιστα το ζήτημα των ΖΕΠ με τις πρόσφατες υποβαθμίσεις σχολικών μονάδων στην Καβάλα, για τις οποίες εκπαιδευτικοί και γονείς έχουν ήδη αντιδράσει. Σύμφωνα με την ανακοίνωση, οι υποβαθμίσεις και η καθυστέρηση στη στελέχωση των ΖΕΠ αποτελούν «διαφορετικές όψεις του ίδιου προβλήματος», με τον Σύλλογο να ασκεί κριτική σε μια εκπαιδευτική πολιτική που, όπως υποστηρίζει, αντιμετωπίζει τις ανάγκες των σχολείων με αριθμητικά κριτήρια και προσωρινές λύσεις.
«Η δημόσια παιδεία δεν χρειάζεται επικοινωνιακές διακηρύξεις. Χρειάζεται έγκαιρο σχεδιασμό, επαρκή χρηματοδότηση, μόνιμες λύσεις και εκπαιδευτικούς στις θέσεις όπου υπάρχουν πραγματικές ανάγκες», αναφέρει χαρακτηριστικά.
Τι ζητούν οι εκπαιδευτικοί της Καβάλας
Ο Σύλλογος ζητά την άμεση ολοκλήρωση των διαδικασιών για τη λειτουργία των Τμημάτων ΖΕΠ και τις αναγκαίες προσλήψεις, καθώς και την έγκαιρη στελέχωση των σχολείων, ώστε να μη συνεχίσουν να υπάρχουν ακάλυπτες εκπαιδευτικές ανάγκες.
Παράλληλα, επαναφέρει το αίτημα για ανάκληση των υποβαθμίσεων σχολικών μονάδων και επανεξέταση της λειτουργίας τους με βάση, όπως αναφέρει, τα πραγματικά παιδαγωγικά και λειτουργικά δεδομένα. Ζητά επίσης συνολικότερη αλλαγή εκπαιδευτικής πολιτικής και ιδιαίτερη μέριμνα για περιοχές που αντιμετωπίζουν δημογραφικές και κοινωνικές δυσκολίες.
Η ανακοίνωση του Συλλόγου καταλήγει: «Η δημόσια εκπαίδευση δεν είναι κόστος προς περικοπή. Είναι κοινωνικό δικαίωμα και δημόσια ευθύνη. […] Τα κενά δεν διαχειρίζονται. Τα κενά καλύπτονται. Τα σχολεία δεν υποβαθμίζονται. Στηρίζονται».