Σε ιδιαίτερα υψηλούς τόνους τοποθετείται ο Αναγνώστης Καραμπατζάκης, εκλεγμένο μέλος του Διοικητικού Συμβουλίου του Εργατοϋπαλληλικού Κέντρου Καβάλας με την παράταξη «Ταξική Ενότητα», με αφορμή την ημερίδα με τίτλο «Ανάπτυξη και Απασχόληση στην Ανατολική Μακεδονία και Θράκη», την οποία διοργάνωσε το Εργατοϋπαλληλικό Κέντρο σε συνεργασία με το Ινστιτούτο Εργασίας της ΓΣΕΕ.
Σε εκτενές άρθρο-παρέμβασή του, ο κ. Καραμπατζάκης στρέφεται κατά της πλειοψηφίας της διοίκησης του Εργατικού Κέντρου, την οποία ταυτίζει με την ΠΑΣΚΕ, καταλογίζοντάς της απουσία από απεργιακές κινητοποιήσεις και σημαντικές διεκδικήσεις των εργαζομένων. Παράλληλα, ασκεί οξεία κριτική στον πρόεδρο της ΓΣΕΕ, Γιάννη Παναγόπουλο, αμφισβητώντας τον προσανατολισμό της ημερίδας και τη συμμετοχή εργοδοτικών φορέων.
Στο επίκεντρο της παρέμβασης βρίσκεται η ίδια η έννοια της ανάπτυξης και το κατά πόσο αυτή μεταφράζεται σε καλύτερες συνθήκες εργασίας. Ο συνδικαλιστής αναφέρεται, μεταξύ άλλων, στη Selecta, στην Energean, στον κλάδο του μαρμάρου και στον τουρισμό, διατυπώνοντας σοβαρές καταγγελίες για εργασιακές συνθήκες, απολύσεις και ζητήματα ασφάλειας. Οι αναφορές αυτές αποτελούν θέσεις και ισχυρισμούς του συντάκτη του άρθρου.
Ο Αναγνώστης Καραμπατζάκης συνδέει την κριτική του με το ζήτημα των Συλλογικών Συμβάσεων Εργασίας, την ακρίβεια και τις προγραμματισμένες απεργιακές κινητοποιήσεις, καλώντας τους εργαζομένους να ενισχύσουν τη συμμετοχή τους στα συνδικάτα. Ακολουθεί αυτούσιο το άρθρο του:
Για την ημερίδα που οργάνωσε το ΕΥΚ Ν. Καβάλας σε συνεργασία με το ΙΝΕ της ΓΣΕΕ
«Μετά από μήνες απουσίας και σιγής, η πλειοψηφούσα Διοίκηση του Εργατοϋπαλληλικού Κέντρου Καβάλας, «εμφανίστηκε» ενόψει της εκδήλωσης που οργάνωσε σε συνεργασία με το ΙΝΕ και τον πρόεδρο της ΓΣΕΕ, και αφορούσε όλα τα Εργατικά Κέντρα της περιοχής. Τίτλος της εκδήλωσής: «Ανάπτυξη και Απασχόληση στην Ανατολική Μακεδονία και Θράκη».
Άλλη μια εκδήλωση που οργανώθηκε από το Εργατοϋπαλληλικό Κέντρο Καβάλας και δεν είχε καμία σχέση με τα προβλήματα και τις ανάγκες των εργαζομένων, ενώ μπροστά σε καίρια ζητήματα και σημαντικούς σταθμούς που αφορούν τη ζωή της εργατικής τάξης του τόπου μας, το Εργατοϋπαλληλικό Κέντρο Καβάλας με την πλειοψηφία της Διοίκησής του (ΠΑΣΚΕ) ήταν απόν. Απόν από αγώνες, απεργίες, συγκεντρώσεις. Απόν στην προσπάθεια οργάνωσης και διεκδίκησης των εργαζομένων. Είναι ενδεικτικό άλλωστε ότι δεν πήρε απόφαση για απεργία την ημέρα που ψηφιζόταν στην Βουλή το 13ωρο. Αντίστοιχα δεν πήραν απόφαση για απεργία την ημέρα που κυριολεκτικά νέκρωσε όλη η χώρα, στις 28/2/2025 για το έγκλημα στα Τέμπη. Το ίδιο κάνουν και τώρα. Τη στιγμή που δεκάδες Ομοσπονδίες, εργατικά κέντρα και σωματεία έχουν πάρει απόφαση για απεργία στις 25/11 για ΣΣΕ και μέτρα ενάντια στην ακρίβεια, η πλειοψηφούσα Διοίκηση του Εργατοϋπαλληλικού Κέντρου Καβάλας, όπως και η ΓΣΕΕ, θα λάμψουν δια της απουσίας τους.
Τολμούν, λοιπόν, να εμφανιστούν τώρα, ξεδιάντροπα, με την συμμετοχή του Παναγόπουλου, μετά τα όσα βγήκαν στην δημοσιότητα, με εκδήλωση για την «ανάπτυξη του τόπου μας». Κι εμείς τους ρωτάμε: Ανάπτυξη για ποιόν; Γιατί ανάπτυξη ονομάστηκαν οι επενδύσεις στην Selecta, όμως αυτό για τους εργαζόμενους σημαίνει εργόσημο, υπερωρίες, μεροκάματο της πείνας. Ανάπτυξη παρουσιάζουν την Energean και τις επενδύσεις στην αποθήκευση CO2, όμως αυτό για τους εργαζόμενους σημαίνει μαζικές απολύσεις, κινδύνους για τη ζωή του λαού και το περιβάλλον, μειώσεις μισθών και ατομικές συμβάσεις εργασίας, προγράμματα εθελούσιας εξόδου για τους νυν εργαζόμενους με ψίχουλα, 12ωρα και εντατικοποίηση. Όπως και για τα λατομεία και τα μαρμαράδικα στην περιοχή μας, που έχουμε θρηνήσει νεκρούς και σακατεμένους εργαζόμενους. Ή τη «βαριά μας βιομηχανία» όπως ονομάζουν τον τουρισμό, με τα εξαντλητικά ωράρια, και τη δουλειά 7 στα 7. Γιατί πολύ απλά, ό,τι αποτελεί ανάπτυξη για τους επιχειρηματικούς ομίλους στην σημερινή κοινωνία, είναι ταφόπλακα για τη ζωή και τα δικαιώματα των εργαζομένων. Όπως «ανάπτυξη» ήταν η Βιολάντα και η Motor Oil που ανατίναξαν και σκότωσαν εργάτες!
Η προσπάθεια της ΠΑΣΚΕ είναι ίδια με την προσπάθεια της κυβέρνησης. Να υπάρχει σιγή ιχθύος παντού! Να μας πείσουν ότι έχουμε κοινό συμφέρον με τους βιομηχάνους και τους εφοπλιστές, τους μεγαλεμπόρους και τις κατασκευαστικές εταιρίες. Είναι χαρακτηριστικό ότι στην συγκεκριμένη εκδήλωση είχαν προσκληθεί όλοι οι εργοδοτικοί φορείς! Ξέραν ότι θα βρούνε εύφορο έδαφος για την προπαγάνδιση των συμφερόντων τους.
Είναι ενδεικτικό ότι με τη λεγόμενη «Κοινωνική Συμφωνία» που υπέγραψε ο Παναγόπουλος με την κυβέρνηση και την εργοδοσία, μπαίνει ταφόπλακα στις Συλλογικές Συμβάσεις Εργασίας. Τις κόβει και τις ράβει στα μέτρα των συμφερόντων των μεγάλων επιχειρηματικών ομίλων. Με ταβάνι στους μισθούς, διευθέτηση του χρόνου εργασίας, καμία επαναφορά των συλλογικών διαπραγματεύσεων.
Κανένα κοινό συμφέρον δεν μπορεί να υπάρξει ανάμεσα σε εμάς που παράγουμε και σε αυτούς που μας εκμεταλλεύονται και μας καταληστεύουν. Ιδιαίτερα σε εποχές όπως η σημερινή, με τους άδικους πολέμους να μαίνονται, την χώρα μας να συμμετέχει ενεργά σε αυτούς, την περιοχή μας να μπαίνει στο στόχαστρο, τα αποτελέσματα του πολέμου να τα ζούμε στο πετσί μας με την ακρίβεια και όχι μόνο. Η κυβέρνηση και οι άνθρωποί της στο κίνημα – όπως οι συγκεκριμένοι – ως άξιοι υπερασπιστές των αφεντικών τους, θα απαγγέλλουν για ακόμη μία φορά την ανάγκη «να βάλουμε πλάτη οι εργαζόμενοι», «δεν είναι καιρός για διεκδικήσεις γιατί έχουμε πόλεμο», κλπ. Όπως κάνανε και τα προηγούμενα χρόνια, πιστοί στη λογική του λεγόμενου «κοινωνικού εταιρισμού», λέγοντας ξεδιάντροπα ότι οι «οι απεργίες τα φάγανε τα ψωμιά τους», σπέρνοντας την αυταπάτη ότι αν μεγαλώσει η πίτα θα βγούμε όλοι κερδισμένοι, εργοδότες και εργαζόμενοι.
Τί να πει άλλωστε ο Παναγόπουλος και όλο το συνάφι του, στους εργαζόμενους της Καβάλας; Ξέρουν αυτοί πώς είναι να ζει άνθρωπος με 800€ τον μήνα; Ξέρουν αυτοί πώς είναι να μπαίνεις στο εργοστάσιο και να μην ξέρεις αν θα βγεις ζωντανός; Ξέρουν αυτοί από εργοδοτική τρομοκρατία; Ζήτημα αν γνωρίζουν κατά πού πέφτουν οι δουλειές τους… Είναι όμως εξαιρετικοί γνώστες της χλιδής, της λαμογιάς, του να οργανώνουν συνέδρια – παρωδίες.
Εμείς, προτάσσοντας το σύνθημα «ή τα κέρδη τους ή οι ζωές μας», διαλέγουμε τη σωστή πλευρά της Ιστορίας. Μπαίνουμε μπροστά στη μάχη για την οργάνωση στα συνδικάτα με προσανατολισμό τις ανάγκες των εργαζομένων. Σε κοινή συμπόρευση με τους αγρότες που παλεύουν να μείνουν και να παράγουν στον τόπο τους, τους βιοπαλαιστές επαγγελματίες της πόλης, τους μαθητές και τους φοιτητές. Διαλέγουμε τον δρόμο της ρήξης με το σάπιο σύστημα της εκμετάλλευσης που γεννά πολέμους και φτώχεια. Ξεκαθαρίζουμε ότι δεν θα γίνουμε κρέας για τα κανόνια τους, δεν θα συνηθίσουμε τη φρίκη των άδικων πολέμων. Βαδίζουμε στον δρόμο που δείχνουν οι λιμενεργάτες σε πάνω από 100 λιμάνια σε τέσσερις ηπείρους, που στις 30 Οκτώβρη προχωράνε σε απεργία με σύνθημα «οι λιμενεργάτες δεν δουλεύουμε για τον πόλεμο».
Μπορεί να κρατούν ακόμη τις καρέκλες, είναι όμως σάπιες σαν το σύστημα που στηρίζουν. Όμως οι εργαζόμενοι της περιοχής μας, όπως και σε όλη τη χώρα, τους έχουν γυρίσει την πλάτη εδώ και χρόνια. Σήμερα χρειάζεται ακόμα πιο δυναμικά και οργανωμένα να παλέψουμε μέσα από τα Συνδικάτα για την ζωή που μας αξίζει! Τους καλούμε να συμμετέχουν μαζικά, να δυναμώσουν ένα εργατικό κίνημα με κατεύθυνση ενάντια στους άδικους πολέμους και το σύστημα της εκμετάλλευσης. Να παλέψουμε για ένα Εργατικό Κέντρο εργατών και όχι των εργοδοτών. Σήμερα με την εξέλιξη της τεχνολογίας και της επιστήμης, υπάρχουν όλες οι προϋποθέσεις να ζήσουμε καλύτερα. Προτάσσουμε τις δικές μας ανάγκες για ζωή και δουλειά με δικαιώματα, για Συλλογικές Συμβάσεις Εργασίας με πραγματικές αυξήσεις, για μέτρα προστασίας της ανθρώπινης ζωής, για αποκλειστικά δημόσια και δωρεάν υγεία και παιδεία!
Στο δίλημμα «Ή τα κέρδη τους ή οι ζωές μας», αυτοί επέλεξαν να υπερασπιστούν τα κέρδη των Ομίλων. Εμείς επιλέγουμε να υπερασπιστούμε τις ζωές μας».