Τον παραολυμπιονίκη και παγκόσμιο πρωταθλητή κολύμβησης, Αντώνη Τσαπατάκη υποδέχθηκε στο Δημαρχείο ο Δήμαρχος Καβάλας, Θόδωρος Μουριάδης, παρουσία του προέδρου του Ναυτικού Ομίλου Θαλασσίων Αθλημάτων Καβάλας (ΝΟΘΑΚ), Χρήστου Μασάνη και του αντιδημάρχου Αθλητισμού, Κώστα Χατζηαναστασίου.
Η επίσκεψη πραγματοποιήθηκε στο περιθώριο της επίσημης πρόσκλησης του αθλητή στην Καβάλα από τον ΝΟΘΑΚ, στο πλαίσιο της παρουσίας του στις δράσεις του Ομίλου και της συμμετοχής του στην εκδήλωση κοπής της βασιλόπιτας και βραβεύσεων των αθλητών.
Κατά τη διάρκεια της συνάντησης, ο κ. Μουριάδης ανέφερε ότι η πορεία του Αντώνη Τσαπατάκη συνιστά ζωντανό παράδειγμα αθλητή που υπηρετεί τις αξίες της συνέπειας, της πειθαρχίας και της διαρκούς βελτίωσης, τονίζοντας πως η τοπική κοινωνία έχει ανάγκη από πρότυπα που συνδέουν τον πρωταθλητισμό με το ήθος. Υπογράμμισε ότι ο αθλητισμός αποκτά ουσιαστικό περιεχόμενο όταν συνοδεύεται από κοινωνικό αποτύπωμα και ενεργή παρουσία δίπλα στους νέους.
Από την πλευρά του, ο πρόεδρος του ΝΟΘΑΚ σημείωσε ότι η πρόσκληση προς τον Παραολυμπιονίκη είχε στόχο να φέρει τους αθλητές του Ομίλου σε άμεση επαφή με μια προσωπικότητα που αποδεικνύει στην πράξη πως τα όρια μετακινούνται με προετοιμασία και πίστη στον στόχο. Τόνισε ότι η παρουσία του στην Καβάλα ενισχύει τη φιλοσοφία του Ομίλου για έναν αθλητισμό που διαμορφώνει χαρακτήρες και όχι απλώς επιδόσεις.
Ο Αντώνης Τσαπατάκης με τη σειρά του ανέφερε ότι ο αθλητισμός αποτέλεσε για τον ίδιο μια συνειδητή επιλογή διαδρομής και προσωπικής ευθύνης. Επισήμανε ότι οι δράσεις που κινούν τον κόσμο ξεκινούν από ανθρώπους που αποφασίζουν να αναλάβουν πρωτοβουλία, να εργαστούν συστηματικά και να επιμείνουν. Όπως χαρακτηριστικά τόνισε, μέσα από τα παιδιά κινούμαστε και εμείς, καθώς η ενέργεια και η αυθεντικότητά τους λειτουργούν ως σταθερή υπενθύμιση ότι η πρόοδος είναι συλλογική υπόθεση.
Η συνάντηση ολοκληρώθηκε σε κλίμα ουσιαστικού διαλόγου, με κοινή διαπίστωση ότι ο αθλητισμός μπορεί να λειτουργήσει ως καταλύτης θετικών αλλαγών, ενισχύοντας την αυτοπεποίθηση, την κοινωνική συνοχή και τη διάθεση για συμμετοχή.
Η Καβάλα είχε την τιμή να φιλοξενήσει έναν αθλητή που, πέρα από τις διεθνείς του διακρίσεις, εκπροσωπεί μια σύγχρονη αντίληψη για τον ρόλο του αθλητή στην κοινωνία. Ενεργός, παρών και προσανατολισμένος στη δημιουργία προοπτικής για τη νέα γενιά.
Πρωταθλητής στη ζωή, πρωταθλητής και στο νερό
Ο Αντώνης Τσαπατάκης για όσους δεν τον ξέρουν είναι ένας «γίγαντας» από τα Χανιά, ύψους 1.88μ, ο οποίος κινείται από το 2006 με αναπηρικό αμαξίδιο. Ακόμη και στο αμαξίδιο δείχνει τεράστιος. Είναι ένας αγαθός «γίγαντας» με τεράστια δύναμη ψυχής που δεν το βάζει κάτω με τίποτα και δίνει με τη ζωή του καθημερινά μαθήματα σε όλους εκείνους που τα έχουν όλα και θέλουν ακόμα περισσότερα.
Ο Αντώνης Τσαπατάκης κατέκτησε στο Παρίσι και στους Παραολυμπιακούς Αγώνες το ασημένιο μετάλλιο στα 100μ. πρόσθιο SB4 στην κολύμβηση, το οποίο ήταν το δεύτερο του συνολικά στους Αγώνες, αφού στο Τόκιο ήταν 3ος στα 100μ. πρόσθιο SB4.
Στο Λονδίνο (2012) και στο Ρίο Ντε Τζανέιρο (2016) ήταν 4ος, αλλά δεν τα παράτησε. Πάλεψε και έφτασε εκεί όπου είχε ονειρευτεί. Πρώτα στο 3ο σκαλί του βάθρου και μετά στο 2ο.
Ο Χανιώτης Παραολυμπιονίκης θα μπορούσε να έχει γράψει σενάριο για ταινία με θέμα τη ζωή του. Έχει γράψει όμως βιβλία με ήρωα τον «Τόνι» και αυτό είναι μια καλή αρχή.
Η ζωή του Αντώνη
Γεννήθηκε μια βροχερή ημέρα του χειμώνα του 1988 στα Χανιά. Συγκεκριμένα στις 13 Ιανουαρίου. Έμενε κοντά στο κολυμβητήριο των Χανίων και αγάπησε την θάλασσα την οποία είχε στα πόδια του.
Που τον έχανες που τον έβρισκες μικρό ήταν με τους φίλους τους στη θάλασσα. Φορούσε βατραχοπέδιλα και μάσκα και ονειρευόταν να μπει στο ναυτικό και να γίνει βατραχάνθρωπος. Ήθελε να γεράσει στη θάλασσα.
Από τα 5 του χρόνια οι γονείς του τον είχαν γράψει στο κολυμβητήριο και αργότερα, στα 12, εκείνος το γύρισε στο πόλο και είχε μάλιστα διακρίσεις στις μικρές κατηγορίες. Άλλωστε ο Ναυτικός Όμιλος Χανιών έχει τεράστια ιστορία και φημίζεται για την ανάδειξη νέων ταλέντων. Ο ΝΟΧ έβγαλε κάποτε τους Βολτυράκη, Βλοντάκη και τόσους άλλουες σπουδαίους πολίστες.
Το ατύχημα του 2006
Ο Αντώνης μεγάλωσε. Πέρασε το 2005 στην σχολή Αστυνομίας στο Ρέθυμνο. To 2006 όμως τον Δεκέμβριο είχε ένα ατύχημα με τη μήχανή του έξω από το κολυμβητήριο των Χανίων εκεί όπου μεγάλωσε…
«Στο κολυμβητήριο που πάω από παιδί έμαθα να κολυμπάω, έμαθα να διακρίνομαι, έμαθα να νικάω, έμαθα να χάνω, έμαθα τα πάντα στη ζωή μου» είπε πολλά χρόνια αργότερα. Βρέθηκε σε αναπηρικό αμαξίδιο. Δεν μπορούσε να περπατήσει. Παράλυσαν τα κάτω άκρα.
«Όλο αυτό συνέβη, το τροχαίο ατύχημα που είχα στα 18 μου, γιατί ήμουν, όπως κάθε παιδί, γιατί στα 18 είμαστε παιδιά, όπως κάθε παιδί και της τώρα εποχής, επηρεασμένο από τη ματαιοδοξία, από τον υλισμό… Όταν άνοιξα τα μάτια μου, μετά το ατύχημα, κατάλαβα ότι αυτό ήταν το λάθος κατευθείαν. Άνοιξα τα μάτια μου και λέω “οκ, δεν μπορώ να περπατήσω. Και τι έγινε». Μπορώ όμως να ανοίξω το μυαλό μου και να το κάνω να τρέξει μπροστά» είχε δηλώσει ο Έλληνας Παραολυμπιονίκης.
Η μεγάλη απόφασή του
Οι γονείς του, οι φίλοι του, οι συγγενείς του ήταν εκεί από την πρώτη ημέρα. Η έπρεπε να τα βάψει μαύρα ή να σηκωθεί. «Είχα να επιλέξω ανάμεσα στο να είμαι αδύναμος, να κάθομαι στο σπίτι μου και να περιμένω τη μέρα που θα πεθάνω, και στο να πάω με τους δυνατούς και ό,τι και να κάνω στη ζωή μου να με δυναμώνει, να με κάνει να αντιλαμβάνομαι πιο έντονα την ίδια τη ζωή.
Άλλαξε η ζωή μου, αλλά με εμψύχωνε ο ίδιος μου ο εαυτός. Εκείνες τις δύσκολες στιγμές, κάθε άνθρωπος το μόνο που έχει για να βοηθηθεί είναι ο εαυτός του. Πρέπει να υπάρχει αρχικά ο εαυτός σου για να σε βοηθήσουν στη συνέχεια η οικογένεια και οι φίλοι σου. Όπως λέω συχνά, το αριστερό μου πόδι, το πόδι της καρδιάς, είμαι εγώ στη ζωή μου. Το δεξί πόδι είναι η οικογένεια και οι φίλοι μου, αυτοί έκαναν τα «πόδια» μου που με βοήθησαν να ξανασηκωθώ» θα πει πολλά χρόνια μετά.
Ο Αντώνης δεν τα παράτησε. Ξεκίνησε να κολυμπάει το 2008. Κάθε μέρα. Όλη μέρα. Ήθελε να διοχετεύσει κάπου την ενέργειά του και τον τράβηξε το νερό. Της θάλασσας, της πισίνας. Δεν έχει σημασία εάν είναι αλμυρό ή γλυκό το νερό.
Εκείνος ήθελε να… χορεύει στο νερό και να κάνει περήφανους όλους τους Έλληνες. Τα κατάφερε. Όλη η Ελλάδα μιλάει για τον Αντώνη Τσαπατάκη. Τον μάγκα με τα 2 μετάλλια σε Παραολυμπιακούς Αγώνες και τον μαχητή της ζωής.
Θέλει και ένα χρυσό στους Παραολυμπιακούς Αγώνες αλλά ονειρεύεται να περπατήσει ξανά. Τι θα κάνει εάν περπατήσει; «Όταν ξαναπερπατήσω, το πρώτο πράγμα που θα κάνω είναι να χορέψω ένα πεντοζάλι».
Σημειώνεται ότι το 2009 η αρμόδια επιτροπή της Αστυνομίας έκρινε πως δεν μπορεί να υπηρετήσει στο Σώμα. Μετά από το μετάλλιο στο Τόκιο και στους Παραολυμπιακούς Αγώνες προήχθη σε αξιωματικό του Σώματος!
*Φωτογραφίες από το Δημαρχείο: Κώστας Σαραϊδάρης