Mε την ολοκλήρωση της αγωνιστικής περιόδου και την αποτυχία του ΑΟΚ να παραμείνει στη Super League 2, έπεσε η αυλαία μιας πολύ ιδιαίτερης χρονιάς στο «καραβάκι». Η απογοήτευση για τον υποβιβασμό είναι έκδηλη όχι μόνο ανάμεσα στους φίλους της ομάδας, αλλά και μεταξύ των ποδοσφαιριστών. Δύο απ’ αυτούς που ήταν βασικά στελέχη στην άμυνα, ο Απόστολος Στίκας και ο Γιακούμπ Χρούστινετς με αναρτήσεις τους στα Social Media μοιράστηκαν με τον κόσμο τις σκέψεις τους.
Απόστολος Στίκας: Δεν το μετάνιωσα ούτε μια ημέρα
Ο Απόστολος Στίκας που επέστρεψε στο «καραβάκι» τον Ιανουάριο τονίζει ότι έχει επιλέξει να βρίσκεται στην ομάδα ακόμα κι αν αυτή αντιμετωπίζει δυσκολίες, κάτι για το οποίο δεν έχει μετανιώσει ποτέ. Συγκεκριμένα τονίζει: «άλλη μια ποδοσφαιρική χρονιά έφτασε στο τέλος της… Καταρχήν θέλω να ευχαριστώ της Αναγέννηση Καρδίτσας που μου έδωσε την ευκαιρία να βάλω το λιθαράκι μου σε μια χρονιά πρωταθλητισμού… Επίσης θα ήθελα να ευχαριστήσω τον ΑΟΚ που για μια ακόμη χρονιά με γέμισε συναισθήματα έστω και αν αυτό που μένει για άλλη μια φορά είναι η πικρία… Έχω επιλέξει να βρίσκομαι εδώ πάντα στα δύσκολα και δεν το έχω μετανιώσει ούτε μια μέρα. Αυτό που κρατάω είναι ότι από την πρώτη φορά που φόρεσα αυτή την φανέλα στα 22 μου χρόνια έως την τελευταία, 7 χρονιά μετά πάντα ένιωθα την ίδια υπερηφάνεια.
Φέτος λόγω του τραυματισμού μου δεν κατάφερα να βοηθήσω όσο θα ήθελα την ομάδα να πετύχει τον στόχο της παρόλα αυτά έβγαινα τίμια και με αξιοπρέπεια στο γήπεδο έως την τελευταία στιγμή όπως αρμόζει στην ιστορία αυτής της ομάδας»!
Γιακούμπ Χρούστινετς: Αγάπησα την Καβάλα- Πονάει που φεύγω
Στη δική του ανάρτηση ο Τσέχος αμυντικός είπε ότι στη φετινή χρονιά έμαθε περισσότερα απ’ ότι σε όλη του τη ζωή. Επισήμανε δε ότι το σχέδιο του ήταν να σώσει την ομάδα και να παραμένει και ότι πονάει που φεύγει. Συγκεκριμένα αναφέρει:
«Φέτος έμαθα τα περισσότερα σε όλη μου τη ζωή. Πιστεύω ότι ο άνθρωπος μαθαίνει πιο πολύ στις δύσκολες στιγμές και εμείς με τους συμπαίκτες μου ζήσαμε τέτοιες στιγμές. Ήταν τιμή μου που τις έζησα μαζί σας, γιατί δεν έχω δει ποτέ πιο αφοσιωμένη ομάδα. Ούτε μία φορά όλη τη χρονιά δεν άκουσα κάποιον να λέει «σήμερα δεν θα παίξω, δεν θα ρισκάρω όλη τη σεζόν για έναν αγώνα». Κάθε συμπαίκτης μου ήταν έτοιμος να κάνει ένεση και να μπει να παίξει τα πάντα, ακόμα κι αν ήταν τραυματισμένος. Ακόμα κι αν δεν καταφέραμε αυτό που θέλαμε, για μένα είστε όλοι παλικάρια. Και οι υπόλοιποι στην ομάδα ήταν μεγάλοι επαγγελματίες από τον προπονητή μέχρι τον γυμναστή, όλοι ήταν εκεί για εμάς από την πρώτη μέχρι την τελευταία μέρα. Το ίδιο και οι φίλαθλοι, πιστοί ακόμα και στις πιο δύσκολες στιγμές. Ο μόνος αγώνας που χάσαμε στην έδρα μας ήταν με την Καρδίτσα, και ξέρετε τι παιχνίδι ήταν αυτό. Αγάπησα το «Ανθή Καραγιάννη» και αγάπησα την Καβάλα. Πονάει που φεύγω. Το σχέδιό μου ήταν να σώσω την ομάδα και να μείνω, αλλά στη ζωή είμαι σίγουρος για ένα πράγμα: ότι το σχέδιο του Θεού είναι το καλύτερο. Θα δούμε τι θα φέρει το μέλλον. Σας ευχαριστώ για όλα. Ελπίζω η όμορφη πόλη σας σύντομα να επιστρέψει εκεί που ανήκει».