Το κρώξιμό τους αντηχεί σε όλη την πόλη, ειδικά αυτήν την περίοδο όπου γεννάνε τα αυγά τους, συνώνυμο πλέον της ταυτότητάς της, μαζί με τον ήχο της θάλασσας. Ο λόγος για τους γλάρους, πηγή έμπνευσης για λογοτέχνες, ποιητές, φωτογράφους και ζωγράφους, αλλά και… φασαρίες, ειδικά τα ξημερώματα.
Ο πληθυσμός των γλάρων έχει, μάλιστα, πολλαπλασιαστεί με αποτέλεσμα να φωλιάζουν σχεδόν σε κάθε ταράτσα πολυκατοικίας, σε σκεπές και καμινάδες, ειδικά στο παραλιακό μέτωπο της πόλης, ενώ όταν νιώσουν απειλή γίνονται αρκετά επιθετικοί, προστατεύοντας τη φωλιά τους.
Οι ειδικοί συστήνουν, πάντως, να μη χαλάνε οι ένοικοι τις φωλιές τους (υπάρχει και σχετική νομοθεσία) και να απευθύνονται σε αυτούς αν η όχληση δεν είναι ανεκτή, ενώ αν βρουν έναν νεοσσό ο οποίος δεν κινδυνεύει άμεσα, είναι καλύτερο να αφήνεται εκεί, καθώς οι γονείς συνήθως το φροντίζουν. Αν είναι σε κίνδυνο, μπορεί να τοποθετηθεί σε ένα ψηλό, ασφαλές σημείο, αποφεύγοντας την επαφή με το ράμφος του.