Φέτος συμπληρώνονται 17 χρόνια από τη δολοφονία του Αλέξη Γρηγορόπουλου στα Εξάρχεια από το όπλο του ειδικού φρουρού, Επαμεινώνδα Κορκονέα. Με αφορμή τη δολοφονία του έφηβου, το Αυτόνομο Στέκι Καβάλας καλεί σε συγκέντρωση και πορεία το Σάββατο 6 Δεκεμβρίου 2025 στις 18:00 στην πλατεία Καπνεργάτη.
Η ανακοίνωση-κάλεσμα του Αυτόνομου Στεκιού Καβάλας
Η Ελλάδα σκοτώνει τα παιδιά της.
Το βράδυ της 6ης Δεκέμβρη του 2008, δολοφονείται ο δεκαπεντάχρονος μαθητής Αλέξανδρος Γρηγορόπουλος, από τις σφαίρες του ειδικού φρουρού Επαμεινώνδα Κορκονέα με συνεργό τον Βασίλη Σαραλιώτη. Από την πρώτη στιγμή το κράτος προσπάθησε να αποκρύψει και μετέπειτα να υποβαθμίσει την δολοφονία του Αλέξη, με τα ΜΜΕ να έχουν κυρίαρχο ρόλο στην διαστρέβλωση των γεγονότων, κάνοντας λόγο για επίθεση αγνώστων κατά του περιπολικού, μέσα στο οποίο βρίσκονταν οι ειδικοί φρουροί. Την ίδια στιγμή μαθητές/ριες, φοιτητές/ριες, εργαζόμενοι/ες, άνεργοι/ες και μετανάστες/ριες βγαίνουν στους δρόμους όλης της χώρας και ξεσπούν σε πρωτοφανείς μαζικές συγκρούσεις με τις δυνάμεις καταστολής, για μεγάλο χρονικό διάστημα.
17 χρόνια αργότερα η καταπίεση και η εξαθλίωση των ζωών μας εντείνεται όλο και περισσότερο. Η αστυνομία λειτουργώντας ως προστάτης του κράτους και του κεφαλαίου και με την καθοδήγηση αυτών, συνεχίζει να βασανίζει και να δολοφονεί ανενόχλητη. Η δολοφονία του Αλέξη δεν αποτελεί τη μόνη κρατική δολοφονία. Με τον ίδιο τρόπο δολοφονήθηκαν ο Καλτεζάς, ο Κουμής, η Κανελοπούλου, ο Φούντας, ο Πρέκας, ο Μάγγος, ο Μανιουδάκης, ο Σαμπάνης, ο Φραγκούλης, ο Μιχαλόπουλος, ο Μοχάμεντ Καμράν και ο Μία Χαριζούλ. Το κράτος δολοφονεί Έλληνες, Ρομά, παιδιά, φοιτητές, γυναίκες, οικογενειάρχες, αγωνιστές.
Οι κυβερνήσεις διαχρονικά έχουν δείξει τον φόβο της μνήμης της εξέγερσης του 2008, καθώς αποτελεί το πιο πρόσφατο παράδειγμα λαϊκής εξέγερσης. Το κράτος στην προσπάθειά του να φιμώσει και να τρομοκρατήσει κάθε εξεγερμένη φωνή ώστε να αποφευχθεί ένας νέος Δεκέμβρης, γεμίζει τις πόλεις με αστυνομία, κάνει προληπτικές προσαγωγές, μαζικές συλλήψεις και ξυλοδαρμούς με σκοπό τη ποινικοποίηση ακόμα και της απλής συμμετοχής σε κινητοποιήσεις και διαδηλώσεις.
Στο πλαίσιο αυτό είναι και η διαχρονική στοχοποίηση του συντρόφου Νίκου Ρωμανού από τον κρατικό μηχανισμό, όπου συνεχίζει να βρίσκεται στη φυλακή για την υπόθεση των Αμπελοκήπων, με μοναδικό ενοχοποιητικό στοιχείο ένα αποτύπωμα σε μία σακούλα.
Η εξέγερση του 2008 ήταν αποτέλεσμα της συσσωρευμένης οργής που είχε ο κόσμος λόγω της καταπίεσης, της εξαθλίωσης και γενικά της επίθεσης που δεχόταν από το κράτος και το κεφάλαιο εκείνη την περίοδο αλλά και της οικονομικής κρίσης που είχε αρχίσει να γίνεται εμφανής. Η ενέργεια που απελευθερώθηκε από την έκρηξη του Δεκέμβρη έδωσε ζωή σε δεκάδες, εκατοντάδες μικρές και μεγάλες εστίες αγώνα που δημιουργήθηκαν από τις πρώτες μέρες με κάποιες από αυτές να κρατούν λίγο και άλλες να ζουν μέχρι σήμερα.
Ο φετινός Δεκέμβρης μας βρίσκει σε μια συγκυρία όπου εξελίσσεται ένα νέο κύμα ολομέτωπης κατασταλτικής επίθεσης. Από τη σταδιακή εφαρμογή των αυστηροποιημένων διατάξεων του ποινικού δικαίου στην ολοκλήρωση της εκπαιδευτικής αναδιάρθρωσης με την ίδρυση ιδιωτικών σχολών, των διαγραφών και της μετατροπής των πανεπιστημίων σε αποστειρωμένα campus με διαρκή επιτήρηση και δυνατότητα αστυνομικής επέμβασης ανά πάσα στιγμή. Από τη συγκάλυψη του κρατικού εγκλήματος στα Τέμπη, στη συνεχόμενη συγκάλυψη οικονομικών σκανδάλων. Από τα εργατικά ατυχήματα-δολοφονίες και την εντατικοποίηση της εργασίας με την ψήφιση αντεργατικών νόμων, μέχρι την ένταση της έμφυλης βίας με γυναικοκτονίες, βιασμούς και θύματα trafficking με την κάλυψη των θεσμικών μηχανισμών και την εμπλοκή της ΕΛ.ΑΣ και των κυκλωμάτων της.
Παράλληλα, κάνουν την εμφάνισή τους στον δρόμο φασιστικές και εθνικιστικές ομάδες που επιτίθενται σε καταλήψεις και αυτοοργανωμένους χώρους, αποδεικνύοντας για άλλη μια φορά την παρακρατική τους λειτουργία.
Σε αυτό το κλίμα συνεργασίας με το κράτος, συμβάλλουν ακόμη και αριστερές κομματικές οργανώσεις, όπως η ΑΡΑΣ, η οποία επιτέθηκε και τραυμάτισε αναρχικούς συντρόφους στο Πολυτεχνείο στις 15 Νοεμβρίου. Επιχείρησε όχι μόνο να καταστείλει τον αναρχικό λόγο εντός του τριημέρου για το πολυτεχνείο, αλλά κυρίως, να οριοθετήσει ηγεμονικά τα περιεχόμενα και να απονοηματοδοτήσει τα εξεγερτικά προτάγματα του Πολυτεχνείου.
Την ίδια στιγμή παρακολουθούμε τη γενοκτονία των Παλαιστινίων στη Γάζα, από το ισραηλινό κράτος, με τη στήριξη των ΗΠΑ και άλλων δυτικών κρατών, συμπεριλαμβανομένης της Ελλάδας, να επιχειρεί ανενόχλητο σε όσα μέτωπα επιλέξει κάθε φορά.Αυτός ο Δεκέμβρης θα μας βρει ξανά στον δρόμο για να τιμήσουμε την μνήμη του Αλέξανδρου και όλων εκείνων που δολοφονήθηκαν από την αστυνομία. Και αυτόν τον Δεκέμβρη θα αντισταθούμε στην κρατική βία, θα εναντιωθούμε στο κράτος και στο κεφάλαιο.
Τίποτα δεν τελείωσε. Όλοι και όλες στους δρόμους για έναν κόσμο αλληλεγγύης, ισότητας και ελευθερίας. Αλέξανδρος Γρηγορόπουλος, ΠΑΡΩΝ.