Έπαινο στον πρώτο διαγωνισμό «Μικρά Νέα Διονύσια-Αθήνα, Παγκόσμια Πρωτεύουσα Θεάτρου» του Θεάτρου Τέχνης Καρόλου Κουν και του Δήμου Αθηναίων απέσπασε ο μαθητής από την Ελευθερούπολη του Δήμου Παγγαίου, Παύλος Τσακαλίδης με το έργο του “GIFT“.
Το “GIFT” γεννήθηκε μέσα από την ανάγκη του να μιλήσει για έναν κόσμο που μας εκπαιδεύει να σωπαίνουμε πριν καν τολμήσουμε να αγαπήσουμε. Έρχεται σε διάλογο με την «Γκόλφω» του Σπ. Περεσιάδη και εξερευνά τις σχέσεις στην ψηφιακή εποχή, καθώς και τον συναισθηματικό μας αναλφαβητισμό.
Το έργο επιλέχθηκε από την κριτική επιτροπή του D Athens-World Theatre Capital ανάμεσα στα έξι που θα συνεχίσουν στο Δραματουργείο, το νέο εργαστήριο ανατροφοδότησης του θεσμού και μετά από μετάφραση και δραματουργική επεξεργασία, θα παρουσιαστούν στο GREEK FOCUS των «Διονύσια International».
Ο Παύλος Τσακαλίδης ευχαριστεί από καρδιάς:
- τους ανθρώπους του Θέατρο Τέχνης Κάρολος Κουν για την εξαιρετική διοργάνωση, τη φροντίδα και την πολύτιμη ευκαιρία,
την κριτική επιτροπή -Έρι Κύργια, Ζέττα Πασπαράκη και Έλενα Τριανταφυλλοπούλου- για την τιμή να με διακρίνει, τη γενναιοδωρία και τα όμορφα λόγια - τις δύο γυναίκες του «Δραματουργείου», Έρι Κύργια και Έλενα Τριανταφυλλοπούλου, των οποίων η δεκτικότητα και η ανοιχτότητα φάνηκε από την πρώτη στιγμή και ανυπομονώ να δουλέψουμε μαζί το έργο μου
- και όλους τους υπέροχους ανθρώπους με τους οποίους συναντηθήκαμε και γνωριστήκαμε σε αυτό το τριήμερο, για να μιλήσουμε για το ποιοι είμαστε και, κυρίως, για το ποιοι τολμάμε να γίνουμε
Λίγα λόγια για το έργο
«Η προδοσία, σήμερα, δεν έχει ονόματα. Έχει usernames».
Σε μια εποχή όπου ο έρωτας ταξιδεύει μέσα από pixels και τα συναισθήματα μετριούνται σε ειδοποιήσεις, η Λένα, μια νεαρή ηθοποιός που ετοιμάζεται να ενσαρκώσει την «Γκόλφω», γνωρίζει μέσω μιας εφαρμογής γνωριμιών τον Άρη, έναν σχεδιαστή που κρύβεται πίσω από αμήχανα αστεία και σιωπές.
Ανάμεσά τους γεννιέται ένας ψηφιακός δεσμός γεμάτος φως, αναμονή και λαχτάρα. Όταν ο Άρης εξαφανίζεται, αφήνοντάς της μονάχα ένα μικρό φιαλίδιο με την επιγραφή “GIFT”, η Λένα βυθίζεται σε μια πορεία αυτογνωσίας και κάθε της βήμα τη φέρνει όλο και πιο κοντά σε μια αλήθεια που φοβόταν να αντικρίσει.
Μήπως το «δώρο» είναι το δηλητήριο που θα τη λυτρώσει ή θα προλάβει το φως να ορμήσει πριν σβήσει η οθόνη;