Με ένα νέο κοινωνικό μυθιστόρημα, που εξερευνά τις οικογενειακές σχέσεις, τα τραύματα της μνήμης και τις ζωές των γυναικών που διαμορφώθηκαν μέσα σε συνθήκες σιωπής και καταπίεσης, επιστρέφει στη λογοτεχνία η Καβαλιώτισσα συγγραφέας Χριστίνα Κυριακίδου.
Το νέο της βιβλίο, με τίτλο «Το Μαρικάκι», κυκλοφορεί από τις Πρότυπες Εκδόσεις Πηγή και αποτελεί τη δεύτερη συγγραφική της παρουσία, οκτώ χρόνια μετά το πρώτο της έργο, «Έχω λόγο», που είχε κυκλοφορήσει το 2018.
Η Κυριακίδου επιστρέφει σε μια θεματική που φαίνεται να διατρέχει τη μέχρι σήμερα λογοτεχνική της διαδρομή: την προσπάθεια του ανθρώπου να διεκδικήσει τη ζωή του απέναντι σε κοινωνικούς περιορισμούς, προσωπικά αδιέξοδα και σχέσεις που συχνά καθορίζονται από όσα δεν ειπώθηκαν ποτέ.
Μια οικογένεια, ένας πατέρας και οι σιωπές που επιβιώνουν
Στο επίκεντρο του κοινωνικού μυθιστορήματος «Το Μαρικάκι» βρίσκεται η οικογένεια του γιατρού Χρόνη Ζερβού, μιας χαρισματικής αλλά αντιφατικής προσωπικότητας, της οποίας η ευφυΐα συνυπάρχει με την ιδιορρυθμία, την εμμονή και την ψυχική αποδιοργάνωση. Οι οικογενειακές ισορροπίες δοκιμάζονται και πίσω από την εικόνα μιας κοινωνικά ευυπόληπτης οικογένειας αναδύονται σχέσεις καταπίεσης, συναισθηματικά αδιέξοδα και βαθιές ρωγμές.
Χρόνια μετά τον θάνατο του πατέρα της, η μικρότερη κόρη του, η Αγγέλα, αποφασίζει να εκδώσει τα ποιήματά του. Η επιστροφή στα χειρόγραφά του γίνεται ταυτόχρονα μια επιστροφή στο παρελθόν: σε αναμνήσεις που εξακολουθούν να πληγώνουν, αλλά και σε γεγονότα που ζητούν να επανεξεταστούν.
Μέσα από αυτή τη διαδικασία, η ηρωίδα καλείται να αναμετρηθεί όχι μόνο με τη μνήμη του πατέρα της, αλλά και με την ιστορία της μητέρας της, της Μαρίκας, μιας γυναίκας που έμαθε να υπομένει και να αναβάλλει τη δική της ζωή.
Το βιβλίο θέτει ένα ουσιαστικό ερώτημα: μπορεί η μνήμη να λειτουργήσει ως δρόμος προς τη συμφιλίωση ή παραμένει ένας μηχανισμός που αναπαράγει τον πόνο;
Η σχέση μητέρας και κόρης αποκτά ιδιαίτερη βαρύτητα στην αφήγηση. Η Μαρίκα αντιπροσωπεύει μια γενιά γυναικών για τις οποίες η υπομονή, η αφοσίωση και η προσωπική θυσία αντιμετωπίζονταν συχνά ως αυτονόητες υποχρεώσεις. Οι κόρες της, ωστόσο, επιχειρούν να διαμορφώσουν μια διαφορετική στάση απέναντι στη ζωή.
Η Κυριακίδου αξιοποιεί την οικογενειακή ιστορία για να εξετάσει πώς οι κοινωνικές αντιλήψεις μεταφέρονται από γενιά σε γενιά, πώς η σιωπή μπορεί να μετατραπεί σε κληρονομιά και πώς η αναγνώριση του παρελθόντος μπορεί να ανοίξει τον δρόμο για την προσωπική χειραφέτηση.
Σύμφωνα με την παρουσίαση των εκδόσεων, το μυθιστόρημα αντλεί από την προσωπική μνήμη και κινείται ανάμεσα στο βίωμα και τη μυθοπλασία, με κεντρικούς άξονες τη συγχώρεση, τις οικογενειακές σκιές και την ανάγκη αυτοδιάθεσης.
Από το «Έχω λόγο» στο «Μαρικάκι»: Μια συγγραφική διαδρομή με επίκεντρο τη γυναικεία εμπειρία
Το πρώτο βιβλίο της Χριστίνας Κυριακίδου, Έχω λόγο, κυκλοφόρησε το 2018, επίσης από τις Πρότυπες Εκδόσεις Πηγή. Μέσα από το ημερολόγιο της Νόρας, μιας γυναίκας που μεγαλώνει μόνη το παιδί της και αντιμετωπίζει σοβαρές δοκιμασίες, η συγγραφέας προσέγγισε τη μονογονεϊκότητα, τη μάχη με τον καρκίνο, τη μητρότητα και τη διαρκή προσπάθεια ισορροπίας ανάμεσα στην απόγνωση και την ελπίδα.
Η νέα κυκλοφορία παρουσιάζει ενδιαφέρον και ως συνέχεια εκείνης της πρώτης προσπάθειας. Αν στο «Έχω λόγο» η προσωπική εξομολόγηση αποτελούσε το βασικό αφηγηματικό μέσο, στο «Μαρικάκι» η συγγραφέας στρέφεται στην οικογενειακή μνήμη και στη σχέση ανάμεσα στις γενιές, διατηρώντας το ενδιαφέρον της για τις κοινωνικές συνθήκες που επηρεάζουν τις ανθρώπινες επιλογές.
Η συγγραφέας
Η Χριστίνα Κυριακίδου γεννήθηκε το 1979 στην Καβάλα και είναι απόφοιτος του Τμήματος Ιστορίας και Αρχαιολογίας του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης.
Τα πρώτα επαγγελματικά της βήματα έγιναν στη γενέτειρά της, όπου ασχολήθηκε με τη διδασκαλία της ελληνικής γλώσσας σε αλλοεθνείς, ενώ στη συνέχεια δραστηριοποιήθηκε στη φιλολογική επιμέλεια λογοτεχνικών κειμένων.
Ιδιαίτερα σημαντική υπήρξε η παρουσία της στον χώρο της τοπικής αυτοδιοίκησης, καθώς διετέλεσε επί σειρά ετών Ειδική Σύμβουλος Παιδείας και Πολιτισμού του Δήμου Καβάλας.
Παράλληλα, εργάστηκε ως ιστορικός-ερευνήτρια, συνεργαζόμενη μεταξύ άλλων με το Παιδαγωγικό Τμήμα του Πανεπιστημίου Θεσσαλίας και με πολιτιστικούς και εκπαιδευτικούς φορείς.
Σήμερα ζει και εργάζεται στη Θεσσαλονίκη ως δικαστική υπάλληλος.