Τα τσιμέντα στην ακτή της Καλαμίτσας κυριολεκτικά αιωρούνται μετά το πέρασμα του τελευταίου νοτιά και κυρίως από τη λαίλαπα της γραφειοκρατίας τα τελευταία χρόνια. Όχι, δε γίναμε Βενετία, ούτε έχουμε εμμονές με τις γέφυρες. Καλές οι εξελίξεις με την ΕΤΑΔ, καλά τα χαμηλά ενοίκια, καλές και οι υπογραφές, αλλά για να αποκτήσει η παραλία μια εικόνα στοιχειώδους ασφάλειας και αξιοπρέπειας μέχρι το καλοκαίρι θέλει βούληση, λεφτά και ένα θαύμα, αν μέχρι τότε δεν πληγεί και από άλλον νοτιά και φύγουν μέχρι και τα θεμέλια. Όλα τα υπόλοιπα είναι για εσωτερική κατανάλωση και αντιπολίτευση. Παρεμπιπτόντως, ο καιρός δημιούργησε ένα ακόμη πρόβλημα, καθώς εμφανίστηκαν πέτρες στα ρηχά σε ένα μεγάλο μέρος της ακτής. Διότι η θάλασσα δεν είναι πολιτική και γραφειοκρατία. Ρέει και πράττει…