Την έντονη αντίθεσή του στην πολιτική υποβάθμισης των σχολικών μονάδων εκφράζει με ανακοίνωσή του ο Σύλλογος Εκπαιδευτικών Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης Καβάλας, με αφορμή τις πρόσφατες αποφάσεις για τη μείωση των λειτουργικοτήτων σχολείων και τις συνέπειες που αυτές επιφέρουν στην εκπαιδευτική κοινότητα.
Ο Σύλλογος υποστηρίζει ότι οι εξελίξεις έρχονται σε αντίθεση με τις διαβεβαιώσεις που είχαν δοθεί σε προηγούμενη συνάντηση με τη Διεύθυνση Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης, σύμφωνα με τις οποίες δεν επρόκειτο να υπάρξουν υποβαθμίσεις σχολικών μονάδων. Όπως επισημαίνεται, η εξέλιξη αυτή προκαλεί ανασφάλεια στους εκπαιδευτικούς και γεννά ερωτήματα για τον σχεδιασμό που ακολουθείται.
Στην ανακοίνωση τονίζεται ότι η εκπαίδευση δεν μπορεί να αντιμετωπίζεται αποκλειστικά με αριθμητικά και δημοσιονομικά κριτήρια, καθώς το δημόσιο σχολείο αποτελεί χώρο μάθησης, διαπαιδαγώγησης και κοινωνικοποίησης και όχι «μια λογιστική άσκηση». Παράλληλα, επισημαίνεται ότι η υποβάθμιση των σχολείων συνεπάγεται μείωση οργανικών θέσεων, επιβάρυνση της λειτουργίας των σχολικών μονάδων, αυξημένες μετακινήσεις εκπαιδευτικών και αποδυνάμωση του παιδαγωγικού έργου.
Ο Σύλλογος υπογραμμίζει ακόμη ότι η πολιτική αυτή δεν αφορά μόνο την ύπαιθρο, αλλά πλέον επηρεάζει και σχολεία αστικών περιοχών, ακόμη και μονάδες που είχαν ήδη προκύψει από προηγούμενες συγχωνεύσεις. Όπως αναφέρει, κάθε υποβάθμιση σχολείου πλήττει την κοινωνική συνοχή, αποθαρρύνει την παραμονή νέων οικογενειών στην περιφέρεια και επιταχύνει την ερήμωση της ελληνικής υπαίθρου.
Ιδιαίτερη αναφορά γίνεται και στην, όπως χαρακτηρίζεται, προσπάθεια μετακύλισης της ευθύνης στους διευθυντές των σχολείων, οι οποίοι καλούνται να αιτιολογήσουν αποφάσεις για τις λειτουργικότητες των μονάδων, παρότι αυτές αποτελούν αρμοδιότητα της Διοίκησης. Ο Σύλλογος επισημαίνει ότι οι διευθυντές δεν μπορούν να λογοδοτούν για διοικητικές επιλογές που δεν λαμβάνουν οι ίδιοι.
Με την ανακοίνωσή του, ο Σύλλογος Εκπαιδευτικών Περιφερειακής Ενότητας Καβάλας ζητά:
Κλείνοντας, ο Σύλλογος τονίζει ότι «το δημόσιο σχολείο δεν είναι κόστος. Είναι κοινωνικό αγαθό», επισημαίνοντας πως η υποβάθμιση ενός σχολείου αφορά όχι μόνο τους εκπαιδευτικούς αλλά τους μαθητές, τις οικογένειές τους, τις τοπικές κοινωνίες και συνολικά το μέλλον της ελληνικής υπαίθρου.