Το Εργαστήρι Τέχνης Μιχαηλίδη φιλοξενεί τον εικαστικό Νικόλα Φωτιάδη στην έκθεση «Πλειάδες στον Παράδεισο» όπου εκτίθενται -για την ακρίβεια, ίπτανται- έργα από τις ενότητες «Πλειάδες» και «Παράδεισος» σε τεχνικές ακρυλικό σε χειροποίητο χαρτί, ελαιοχρώματα σε κανβά και ακρυλικά μελάνια σε χειροποίητο χαρτί. Η έκθεση εκτείνεται στο εσωτερικό της γκαλερί Εργαστήρι Τέχνης Μιχαηλίδη, αλλά και στον αίθριο χώρο του Εμπορικού Κέντρου Καβάλας. Ένας εικαστικός αστερισμός γεμάτος διάδραση με αναφορές στην ελληνική μυθολογία και επίκεντρο το γυναικείο σώμα.
Η έκθεση είναι πολυδιάστατη: Όσο ανεβαίνεις στον τελευταίο όροφο του εμπορικού κέντρου τα έργα αποκτούν άλλη μορφή, γίνονται πιο προσιτά -κυριολεκτικά και μεταφορικά- και εκπέμπουν μια διαφορετική αισθητική. Η εν λόγω διαφορετική ταυτότητά τους γίνεται ακόμη πιο αντιληπτή αν τα δει κάποιος τη μέρα και τα επισκεφτεί και μετά τη δύση του ηλίου, καθώς τότε η εικαστική τους υπόσταση γίνεται επιβλητική, σχεδόν μυσταγωγική, κάτω από τον κατάλληλο φωτισμό που τα περιβάλλει.
Λίγα λόγια για τον Νικόλα Φωτιάδη
Ο Νικόλας Φωτιάδης γεννήθηκε στη Δράμα. Μαθήτευσε και παράλληλα εργάστηκε 3 χρόνια σε Εργαστήριο Μεταξοτυπίας στη Δράμα. Ασχολήθηκε με καλλιτεχνική διακόσμηση εσωτερικών χώρων, επίσης καλλιτεχνική και εικαστική επιμέλεια σε Φεστιβάλ στην Ελλάδα. Από το 2000 παρακολουθεί μαθήματα σχεδίου και ζωγραφικής στο εργαστήριο του Κ. Τσίγκρη στην Αθήνα.
Το 2006 περνάει στη Σχολή Καλών Τεχνών Τμήμα Εικαστικών και Εφαρμοσμένων Τεχνών του Α.Π.Θ. Φοιτεί στο εργαστήριο των καθηγητών Ιωαν. Φωκά και Β. Πλοιαρίδη. Παράλληλα παρακολουθεί μαθήματα Χαρακτικής στο εργαστήριο Χαρακτικής του καθηγητή Ξ. Σαχίνη. Τον Ιούνιο του 2011 παρουσιάζει την διπλωματική του εργασία. Βαθμολογήθηκε με 9.11. Τον Ιούλιο του 2011 παίρνει πτυχίο Σχολής Καλών Τεχνών-Τμήμα Εικαστικών και Εφαρμοσμένων Τεχνών ΑΠΘ με Άριστα-Κατεύθυνση Ζωγραφική.
Έχει πραγματοποιήσει 11 ατομικές εκθέσεις και έχει συμμετάσχει σε ομαδικές εκθέσεις σε Ελλάδα και εξωτερικό. Σήμερα εργάζεται ως εικαστικός-εκπαιδευτικός στην πρωτοβάθμια εκπαίδευση.
«Αλκυόνη-Μαία-Ηλέκτρα-Ταϋγέτη-Στερόπη-Κελαινώ-Μερόπη: Μία ιστορία 7 ετών, μία ιστορία 7 κοριτσιών. Οι Πλειάδες που από όμορφες νύμφες μεταμορφώθηκαν πρώτα σε περιστέρια και αργότερα ο Δίας τις τοποθέτησε στον ουρανό ως άστρα. Μία ιστορία 7 ετών όπου ο Ωρίωνας ακολούθησε τις Πλειάδες στον ουρανό ως αστερισμός και αυτές έπεσαν στην θάλασσα για να ξεφύγουν…
»Και εκεί, στην στιγμή του χρόνου, συναντούν τον καλλιτέχνη που ψάχνει στην θάλασσα την έμπνευση. Και η στιγμή τον καλεί να συναντήσει τις Πλειάδες νύμφες και να ξεκινήσει το δημιουργικό ταξίδι. 7 χρόνια κι αυτός μέσα στο εργαστήρι ζωγραφίζει τις Πλειάδες του. Είναι οι γυναίκες που δεν γεννήθηκαν ακόμα, οι γυναίκες που δεν πέθαναν ακόμα. Είναι η στιγμή της έκθεσής τους. Η στιγμή της αναγνώρισής τους. Η στιγμή της ολοκλήρωσής τους».
Νικόλας Φωτιάδης-Εικαστικός
Ο καλλιτέχνης εν δράσει
Η ιστορικός Τέχνης/Φιλόσοφος Μαρία Κόντα γράφει για την έκθεση
«Η γυμνή Πλειάδα είναι παρούσα με την πιο επιβλητική έννοια της λέξης. Είναι μια απεραντοσύνη της οποίας το μέτρο πρέπει να ληφθεί. Συμβολίζει τη διεύρυνση και τη γενναιοδωρία, την παρουσίαση και το καλωσόρισμα, το μνημείο και το γεγονός ταυτόχρονα. Εδώ έρχεται ένα σώμα, ένας κόσμος, ένα δέρμα του οποίου οι σκιές, έντονες και λιτές γραμμές, μας έχουν ήδη αγκαλιάσει.
»Ο Φωτιάδης γνωρίζει καλά ότι το γυναικείο γυμνό -κάθε γυμνό- αποτελεί, πάνω απ’ όλα, μια παρουσία εκτεθειμένη στο βλέμμα του Άλλου. Τα έργα του μαρτυρούν ότι το γυμνό σώμα εντάσσεται πάντοτε μέσα σε ένα βλέμμα, ακόμα κι όταν πρόκειται αποκλειστικά για το βλέμμα του ίδιου του Νικόλα. Όταν αυτό συναντά τη γύμνια του γυναικείου σώματος, φανερώνει την ίδια την ύπαρξή του. Η τελευταία ανήκει στην τάξη του αδιαμφισβήτητου: Το γυναικείο γυμνό είναι απλώς εκεί.
»Οι Πλειάδες δεν είναι θαμμένες μέσα σε έναν εσωτερικό εαυτό. Αντίθετα, εκτίθενται πλήρως σε ένα φως και σε ένα βλέμμα που προέρχονται από έξω. Με αυτόν τον τρόπο, αυτό που είναι πιο οικείο βρίσκεται πάντοτε έξω από τον εαυτό του. Εν τέλει, πρόκειται για την εξαφάνιση κάθε εσωτερικότητας, την καθαρή έκθεση του γυμνού σώματος και τη βεβαίωση μιας απτής παρουσίας. Είναι μια απογυμνωμένη φανέρωση της οικειότητας του εαυτού, ο οποίος -τοποθετημένος πλέον έξω από το δικό του κέντρο, σε μια κατάσταση δημιουργικής απουσίας- παραμένει ανεπανόρθωτα εκτεθειμένος σε ό,τι διαφέρει από αυτόν».
Info
- Διάρκεια έκθεσης: 23-31 Οκτωβρίου 2026
- Instagram: ergastiritechnis
- Facebook: Εργαστήρι Τέχνης Μιχαηλίδη
Από τη θάλασσα στον εικαστικό αστερισμό της Καβάλας: Η ελληνική μυθολογία πίσω από την έκθεση
Η Μερόπη, η πιο αμυδρή από τις επτά νύμφες των Πλειάδων, σφράγισε τη μοίρα της στον έναστρο ουρανό όταν επέλεξε να ενωθεί με έναν κοινό θνητό, τον Σίσυφο, αντί για κάποιον θεό. Κυριευμένη από ντροπή και θλίψη, η εκπίπτουσα νύμφη αποφάσισε να κρύψει το πρόσωπό της, αποκόπηκε από τον αστερισμό της και έπεσε από την αγκαλιά του ουρανού στα σκοτεινά βάθη της θάλασσας. Όμως, το υγρό στοιχείο δεν έγινε ο τάφος της, καθώς σώθηκε για να αποκτήσει τη θέση που της ανήκει ανάμεσα στις αδελφές της.
Αυτός ο μύθος «σκηνοθετήθηκε» [βλέπε το παρακάτω βίντεο] πριν από την έκθεση, με τη Μερόπη του Νικόλα Φωτιάδη να βυθίζεται στα νερά της χερσονήσου της Παναγίας και εν τέλει να σώζεται για να βρει τις αδερφές της στον εικαστικό αστερισμό του εμπορικού κέντρου της Καβάλας.