Θα μπορούσε να γραφτεί βιβλίο για τον Μπάμπη. Το κουρείο του έστεκε για 62 ολόκληρα χρόνια στο κέντρο της Καβάλας, αλλά η ιδιαιτερότητά του ήταν ότι εν ήταν ένα απλό κουρείο, ήταν ένα στέκι συνάντησης, κοινωνικών και πολιτικών ζυμώσεων, ήταν η καρδιά της πόλης.
Ο Μπάμπης Κονζολάκης άφησε κάτω τα ψαλίδια του μετά από μισό και πλέον αιώνα, ένας επαγγελματίας που δεν είχε πελάτες, αλλά φίλους. Οι ιστορίες του, οι προσωπικότητες που πέρασαν από εκεί, τα πειράγματά και το χαμόγελό του, όμως, δεν θα συνταξιοδοτηθούν ποτέ. Είναι κομμάτι της πόλης και όσων γνώρισαν από κοντά έναν άνθρωπο καθαρό, λαϊκό, ετοιμόλογο, ευαίσθητο, καλοπροαίρετο και γεμάτο σεβασμό προς τον συνάνθρωπό του. Καλή σύνταξη Μπάμπη, να την απολαύσεις όπως σού αξίζει.
