Xωρίς καμία αμφιβολία, αυτό το ζευγάρι κερασιών με το ενωμένο κοτσάνι στην κορυφή είναι το πιο αναγνωρίσιμο σύμβολο των κουλοχέρηδων. Παρότι παραδοσιακά δεν δίνει πολύ μεγάλα κέρδη στα παιχνίδια, όπου περιλαμβάνεται, βρίσκεται στη θέση του εδώ και πάνω από 100 χρόνια, έχοντας μετατραπεί πια στο απόλυτο σύμβολο αυτού που σήμερα είναι το δημοφιλέστερο παιχνίδι καζίνο.
Πώς έγινε, όμως, και ένα αγαπημένο καλοκαιρινό φρούτο κατέληξε να συμβολίζει ένα μηχάνημα τυχερών παιχνιδιών; Και γιατί συνεχίζει ακόμα και σήμερα;
Ας ρίξουμε μια ματιά στην Ιστορία της τοποθέτησης του κερασιού στα παιχνίδια, που, καθόλου τυχαία, ονομάζονται στην Ελλάδα και «froutakia».
Η αρχή των κερασιών στους κουλοχέρηδες
Η τοποθέτηση των κερασιών στους κουλοχέρηδες αποτελεί ένα πολύ χαρακτηριστικό παράδειγμα συμβιβασμού και πρακτικότητας, ώστε να παρακαμφθούν κάποιοι περιορισμοί και να ικανοποιηθούν όλες οι πλευρές.
Ας είμαστε πιο ακριβείς: Οι κουλοχέρηδες έκαναν την πρώτη τους εμφάνιση στην άλλη όχθη του Ατλαντικού στα τέλη του 19ου αιώνα και τις αρχές του 20ού. Συγκεκριμένα, η εξάπλωσή τους τοποθετείται από το 1890 έως το 1910.
Στις αρχές του 20ού αιώνα, όταν πρωτοξεκίνησαν να διαδίδονται οι κουλοχέρηδες, αντιμετώπιζαν σοβαρά προβλήματα σε πολύ μεγάλο μέρος των Ηνωμένων Πολιτειών. Αυτό, γιατί τότε απαγορευόταν δια νόμου ο τζόγος, δηλαδή το να κερδίζει κανείς χρήματα παίζοντας τυχερά παιχνίδια. Ίσως θυμάστε χαρακτηριστικές σκηνές, στις οποίες η αστυνομία κάνει εφόδους σε σπίτια ή καταστήματα, διαλύοντας παιχνίδια πόκερ, για παράδειγμα, και συλλαμβάνοντας τους παίκτες.
Για να παρακάμψουν τους νόμους αυτούς, πολλοί κατασκευαστές σχεδίασαν τις μηχανές τους με τέτοιον τρόπο, ώστε αντί για χρήματα, οι νικητές να κερδίζουν τσίχλες με γεύση φρούτων. Έτσι, οι παίκτες έπαιζαν, όχι με στόχο το κέρδος, που ήταν εξάλλου πολύ μικρό, αλλά για τη χαρά του παιχνιδιού.
Τα φρούτα, που είχαν συμπεριληφθεί στους κυλίνδρους, αντιπροσώπευαν τη γεύση, που έχει η τσίχλα που κερδίζουν. Κάποιες από τις γεύσεις αυτές ανά τις δεκαετίες και ανάλογα με το μηχάνημα, ήταν:
- Κεράσι
- Λεμόνι
- Πορτοκάλι
- Σταφύλι
- Δαμάσκηνο
- Καρπούζι
Για πολλά χρόνια επίσημα η κατάσταση με τους κουλοχέρηδες ήταν η παραπάνω. Αποτέλεσμα ήταν οι παίκτες να συνδυάσουν τη μορφή των φρούτων αυτών με το παιχνίδι του κουλοχέρη. Από εκεί προέκυψε και η έκφραση froutakia Αργότερα, μάλιστα, προστέθηκαν και άλλα σύμβολα, όπως το BAR, που δεν παρέπεμπε σε… ένα ποτό από το μπαρ, όπως θα πίστευε κανείς, αλλά στο λογότυπο μιας εταιρείας που κατασκεύαζε τσίχλες.
Τι έκανε το κεράσι να ξεχωρίσει
Μέσα σε αυτό το περιβάλλον, όμως, τι ήταν αυτό, που έκανε το κεράσι να ξεχωρίσει; Η ιστορία του κερασιού είναι μια μικρή ιστορία… Σταχτοπούτας. Ανέκαθεν αντιπροσώπευε μια πολύ μικρή νίκη, κάτι που σε μεγάλο βαθμό ισχύει μέχρι και σήμερα. Ακόμα και ένα ή δύο κεράσια τα χρόνια εκείνα μπορούσα να αποδώσουν μια τσίχλα, δηλαδή ένα μικρό κέρδος.
Το γεγονός αυτό έκανε το σύμβολο του κερασιού ιδιαίτερα αγαπητό στους παίκτες, καθώς έφτασε να είναι ένδειξη ελπίδας. «Δεν έχασες, κέρδισες έστω και λίγο. Πάμε για τα επόμενα».
Η αλλαγή των νόμων
Επειδή, όμως, τίποτα δεν διαρκεί για πάντα, οι νόμοι στις ΗΠΑ κάποια στιγμή άλλαξαν. Σταδιακά, στο διάστημα ανάμεσα στις δεκαετίες του 1930 – 1950 κάποιες από τις αμερικανικές πολιτείες, όπου ίσχυε ο νομικός περιορισμός, άρχισαν να νομιμοποιούν και πάλι τους κουλοχέρηδες, που αποδίδουν κέρδη. Σημαντική στιγμή ήταν το 1931, όταν η πολιτεία της Νεβάδα, η πολιτεία, στην οποία βρίσκεται το Λας Βέγκας, νομιμοποίησε τα καζίνο και τα τυχερά παιχνίδια. Έκτοτε, οι κουλοχέρηδες στη συγκεκριμένη πολιτεία μπορούσαν να δίνουν κέρδη στους παίκτες.
Στην υπόλοιπη χώρα για μερικά χρόνια περιορισμοί συνέχιζαν να ισχύουν, ωστόσο το νομικό πλαίσιο γινόταν πολύ πιο φιλόξενο για αυτού του είδους τα παιχνίδια. Μέχρι τη δεκαετία του 1960, στο μεγαλύτερο μέρος των Ηνωμένων Πολιτειών δεν ίσχυαν πια σημαντικοί περιορισμοί για τα froutakia, που είχαν ήδη ξεκινήσει πια να πληρώνουν σε μετρητά. Αυτό πρακτικά σήμαινε, πως θα μπορούσαν να προβάλλουν οποιοδήποτε σύμβολο μπορούσε να σκεφτεί ο ανθρώπινος νους. Γιατί, όμως, τότε διατηρήθηκαν τα φρούτα;
Οι δημιουργοί των παιχνιδιών σκέφτηκαν πρακτικά. Ήταν πολλές οι αλλαγές που συνέβαιναν, όλες ταυτόχρονα: Τα δώρα άλλαζαν, τα μηχανήματα άλλαζαν φύση και γίνονταν ηλεκτρονικά ή και ψηφιακά, αφήνοντας για τα καλά πίσω τους μηχανικούς «προγόνους» τους κ.α. Ωστόσο, τα σύμβολα διατηρούσαν την ψυχή των κουλοχέρηδων. Ήταν άμεσα αναγνωρίσιμα, αποτελούσαν το νήμα που συνέδεε το παρόν με την παράδοση και, σε κάθε περίπτωση, είχαν γίνει το σήμα κατατεθέν των κουλοχέρηδων.
Περισσότερο από όλα, φυσικά, το αθώο κεράσι. Αυτό το σύμβολο της μικρής αλλά υπαρκτής νίκης, της ελπίδας, ότι «δεν έχασες, κέρδισες έστω και λίγο. Πάμε για τα επόμενα».
Μια παράδοση που κρατάει
Όσοι, λοιπόν, ακόμα και σήμερα ανοίξουν έναν κουλοχέρη, θα μπορέσουν να διαπιστώσουν κι από μόνοι τους πως το απλό κεράσι υπάρχει σε μια πολύ μεγάλη γκάμα θεματολογίας. Μπορεί κανείς να βρει το συγκεκριμένο σύμβολο όχι μόνο σε κουλοχέρηδες με θέμα τα φρούτα, αλλά και σε θεματολογίες φαινομενικά (και όχι μόνο) άσχετες με τα φρούτα, όπως η Αρχαία Αίγυπτος ή η Αρχαία Ελλάδα, τα βιβλία, η επιστημονική φαντασία, τα άνιμε και πολλά άλλα.
Το απλό κεράσι έχει γίνει σύμβολο, όχι μόνο της μικρής νίκης, αλλά μιας τεράστιας αγοράς και ενός κλάδου, που έχει στο επίκεντρό του την ψυχαγωγία και την ελπίδα για ένα καλύτερο μέλλον.