Είναι τελικά η βραχυχρόνια μίσθωση τύπου Airbnb η οποία προκαλεί στεγαστική και κοινωνική ασφυξία σε μεγάλο μέρος του ελληνικού πληθυσμού ή η τεχνητή έλλειψη προσφοράς είναι αυτή που επιτρέπει στους ελάχιστους διαθέσιμους ιδιοκτήτες να ζητούν εξωφρενικά ενοίκια για υποβαθμισμένα ακίνητα;
Ο σύμβουλος ακίνητης περιουσίας, Ιορδάνης Αγγελιάδης, βασισμένος σε τραπεζικά ερευνητικά στοιχεία, επιχειρεί να αποδομήσει μια επικρατούσα θεωρία για το πρόβλημα, στρέφοντας το βλέμμα στην πραγματική ρίζα του, σύμφωνα με τον ίδιο.
Έσχατη ελπίδα; Το πρόγραμμα «Ανακαίνιση Κατοικίας» (ΕΣΠΑ 2021-2027), με συνολικό προϋπολογισμό τα 500 εκατ. ευρώ (Χρηματοδοτείται μέσω ΕΣΠΑ) όπου η πρώτη φάση που αφορούσε στην έκδοση βεβαιώσεων επιλεξιμότητας έκλεισε με περίπου 94.000 εγκεκριμένες βεβαιώσεις, ενώ η πλατφόρμα για την τελική υποβολή των αιτήσεων χρηματοδότησης (μέσω του TEE) άνοιξε στα τέλη Οκτωβρίου 2026 και θα παραμείνει ανοιχτή έως τις 11 Ιανουαρίου 2027.
Στεγαστική κρίση: Γιατί το πρόβλημα είναι τα 800.000 κλειστά σπίτια και όχι το Airbnb
Του Ιορδάνη Αγγελιάδη
Το στεγαστικό ζήτημα στην Ελλάδα έχει λάβει διαστάσεις κοινωνικής ασφυξίας. Με το μέσο ζητούμενο ενοίκιο στην Αθήνα να αγγίζει τα 12,70 ευρώ ανά τ.μ., μια κατοικία μόλις 60 τ.μ. κοστίζει πλέον περίπου 762 ευρώ τον μήνα. Το ποσό αυτό «καταπίνει» κυριολεκτικά έναν ολόκληρο καθαρό κατώτατο μισθό (ο οποίος υπολογίζεται στα 772 ευρώ), αφήνοντας τους εργαζόμενους και τις οικογένειες χωρίς πόρους για τις βασικές τους ανάγκες. Την ίδια στιγμή, χιλιάδες φοιτητές έρχονται αντιμέτωποι με το φάσμα της αναβολής ή ακόμη και της εγκατάλειψης των σπουδών τους, αδυνατώντας να ανταπεξέλθουν στα κόστη στέγασης.
Στον δημόσιο διάλογο, ο συνήθης «ένοχος» που υποδεικνύεται για την κατακόρυφη άνοδο των τιμών και τη μη εύρεση κατοικίας είναι οι πλατφόρμες βραχυχρόνιας μίσθωσης τύπου Airbnb. Ωστόσο, τα επίσημα στοιχεία έρευνας της Alpha Bank αποδομούν αυτόν τον μύθο, στρέφοντας το βλέμμα στην πραγματική ρίζα του προβλήματος: Στο τεράστιο επενδυτικό και στεγαστικό κενό που κρατά εκατοντάδες χιλιάδες υφιστάμενα σπίτια εκτός αγοράς.
Σύμφωνα με τα στοιχεία, περίπου 794.000 κατοικίες σε ολόκληρη την επικράτεια καταγράφονται ως κενές. Αν σε αυτές προστεθούν οι εξοχικές και οι δευτερεύουσες κατοικίες, το ποσοστό των ακινήτων που δεν χρησιμοποιούνται ως κύρια κατοικία αγγίζει το 35% του συνολικού αποθέματος, κατατάσσοντας την Ελλάδα στην τρίτη υψηλότερη θέση σε ολόκληρη την Ευρωπαϊκή Ένωση.
Το εντυπωσιακό είναι ότι τα υψηλότερα ποσοστά κενών κατοικιών εμφανίζονται σε περιοχές χαμηλών και μεσαίων εισοδημάτων, εκεί δηλαδή που οι οικονομικά ασθενέστεροι πολίτες ψάχνουν απεγνωσμένα στέγη, χιλιάδες σπίτια παραμένουν «φαντάσματα». Αυτή η τεχνητή έλλειψη προσφοράς είναι που επιτρέπει στους ελάχιστους διαθέσιμους ιδιοκτήτες να ζητούν εξωφρενικά ενοίκια για υποβαθμισμένα ακίνητα.