Του Μπάμπη Γαμβρέλη
Διαβάζω μία ανακοίνωση τοπικών παραγόντων της Κοινότητας του Αμυγδαλεώνα, μέσω της οποίας δηλώνεται η δυναμική τους αντίθεση στην πιθανότητα μεταφοράς των προσφύγων και των μεταναστών από τη Δομή του Ασημακοπούλου στον παλιό στρατιωτικό χώρο που βρίσκεται στους πρόποδες του όρους Βασιλάκη. Το κύριο και αβίαστο συμπέρασμα από τα «συμφραζόμενα»; Ότι ο ρατσισμός έχει εξελιχθεί πλέον σε μία κοινωνική νόσο που υπερβαίνει τα ιδεολογικά όρια και τις πολιτικές ταυτότητες. Και αυτό τον κάνει διπλά ζοφερό και πολλαπλά επικίνδυνο.
Το πιο θλιβερό; Οι δυναμικές αντιθέσεις αυτού του τύπου να εκπορεύεται από τους απογόνους των κατατρεγμένων προσφύγων του Πόντου και της Καππαδοκίας.
Ήρθε, που λέτε, και ο Μαργαρίτης Σχοινάς για να συναντήσει τους αγρότες και τους κτηνοτρόφους του νομού, αλλά λίγο πριν καθίσει να τα πει μαζί τους, βγήκε στα κανάλια και δήλωσε ότι εμείς οι Μακεδόνες, γνωρίζουμε να μιλάμε ανοιχτά. Όπερ σημαίνει, οι Θρακιώτες, οι Θεσσαλοί, οι Ηπειρώτες, οι Στερεοελλαδίτες, οι Πελλοπονήσιοι και οι όλοι νησιώτες (πλην της Θάσου), μουλωχτοί και κρυψίνοι.
Μου είναι αδύνατο να κρύψω τον θαυμασμό μου για την υπομονή της Αγγελικούλας της Δεληκάρη. Τόση ώρα η καημενούλα να περιμένει τη σειρά της για να κάνει μία δήλωση μπροστά στις κάμερες. Τη βλέπω και σπαράζω. Αφήστε που για να την ακούσουμε εμείς οι θαυμαστές της, θα πρέπει να υποστούμε και το μαρτύριο αυτών που προηγούνται. Ξέρετε, Τοψίδης, Πασχαλίδης, Μακάριος και πάει λέγοντας…
Και μία μικρή υπενθύμιση για όσους και όσες έσπευσαν να χαιρετηθούν και να φωτογραφηθούν με τον Θάνο Πλεύρη ανήμερα της 28ης Οκτωβρίου…
Αργεί αλλά δεν λησμονεί. Για τον Κωστή Σιμιτσή ο λόγος, που μόλις διάβασε τα όσα επικριτικά είχα αναφέρει στο προηγούμενο κείμενο για τη Σώτη Τριανταφύλλου, εμφανίστηκε στους διαδικτυακούς διαλόγους για να αναλάβει ρόλο υπερασπιστή των απόψεών της.
Πάμε όμως πρώτα να δούμε τι είχα πει εγώ για τη Σώτη και μετά να δώσουμε τον λόγο στον ίδιο:
Και μέσα σε όλα, σκάει μύτη και η Σώτη Τριανταφύλλου για να μας πει ότι τα παιδιά των προαστίων μισούν τη Γαλλία και τον εαυτό τους. Ψυχαναλυτικά μιλώντας, ένα δράμα πρέπει να το περνάει η κακομοίρα. Αλλά είπαμε, Σώτη είναι αυτή. Η οποία Σώτη, για τους μαύρους καιρούς της αποικιοκρατίας και για τις χώρες και τους λαούς που καταδυνάστευε επί αιώνες ο δυτικός μας «πολιτισμός», δεν είδα ποτέ κάτι… συγγραφικό της.
Και ο αντίλογος από τον Κωστή…
Είναι γνωστό πόσο “αγαπάς” τους επικριτές της απολίτικης βίας των Εξαρχείων, όπως η Σώτη Τριανταφύλλου. Οι συγγραφείς δεν είναι υποχρεωμένοι να γράψουν κατά παραγγελία (εκτός αν ζουν σε κάποια καθεστώτα, ξέρεις ποια) κι αυτά που γράφουν βρίσκονται σε συνάρτηση με τα βιώματα και τις εμπειρίες τους. Δεν νομίζω πως η αποικιοκρατία για εμάς τους Έλληνες αποτελεί πληγή ή πηγή ενοχών, όπως συμβαίνει στις χώρες της δυτικής Ευρώπης (και θα έπρεπε να συμβαίνει σε πολλές αραβικές και αφρικανικές). Άρα δεν είναι κάτι που ενδιαφέρει κατά προτεραιότητα τους Έλληνες συγγραφείς, ακόμη κι αν κάνουν διεθνή καριέρα. Η Τριανταφύλλου έγραψε δοκίμιο για τον φασισμό και σε κάποια λογοτεχνικά έργα της βάζει τους ήρωές της να υφίστανται τις συνέπειες από την άνοδο του καπιταλισμού και τις κοινωνικές μεταβολές και ανακατατάξεις που προκάλεσε. Μέσα σε αυτές βρίσκεται και η αποικιοκρατία.
Να το ξεκαθαρίσω από την αρχή: η σχέση μου με το έργο της Σώτης Τριανταφύλλου περιορίζεται σε ημιτελείς αναγνώσεις τριών βιβλίων των πρώιμων συγγραφικών της χρόνων (Σάββατο βράδυ στην άκρη της πόλης, Κύμινο και κανέλλα, Φτωχή Μάργκο). Υπολογίζοντας ότι μέσα σε 37 χρόνια η Σώτη Τριανταφύλλου έχει καταφέρει να εκδώσει 40 μυθιστορήματα και διηγήματα, 20 δοκίμια και 5 παιδικά βιβλία (θα μπορούσες να το πεις και παγκόσμιο εκδοτικό ρεκόρ), επ’ ουδενί μπορώ να επωμιστώ ρόλο ανα–γνώστη, πόσο μάλλον κριτικού των πονημάτων της.
Η Σώτη Τριανταφύλλου άρχισε να με «τσιτώνει» μέσα στα χρόνια της κρίσης, όταν και ανέλαβε ρόλο αρθρογράφου στην «ακροκεντρώα» AthensVoice, με την «επαφή» μου μαζί της να γίνεται ιδιαίτερα «στενή». Όχι γιατί διέκρινα κάτι ελκυστικό και ενδιαφέρον σε αυτά που έγραφε (τι ’χες Γιάννη ’μ, τι ’χα πάντα) αλλά γιατί όλες οι πολιτικές και ιδεολογικές αναφορές της μου προκαλούσαν θυμό, οργή και απέχθεια. Η Σώτη Τριανταφύλλου δεν ήταν μία «αρθογράφος με άποψη». Είχε μπει για τα καλά στο «πλυντήριο του συστήματος» και με τα άρθρα της «ξέπλενε» τα πάντα. Και πάνω σε αυτό «χτίστηκε» και η αποστροφή μου για την ίδια.
Τούτων δοθέντων, η «συνηγορία» του Κωστή Σιμιτσή στα γραπτά και τις απόψεις της Σώτης Τριανταφύλλου, δεν κομίζει την παραμικρή έκπληξη. Αυτό που ενδεχομένως θα μπορούσε να αλλάξει λίγο τις εντυπώσεις, θα ήταν αν ο «υπερασπιστικός του λόγος» βασιζόταν σε συγκεκριμένα στοιχεία και αναφορές. Και πρωτίστως, αν μαθαίναμε σε ποιο δοκίμιο και σε ποια λογοτεχνικά έργα η Σώτη Τριανταφύλλου «μιλάει» για τον φασισμό και βάζει τους ήρωές της να υφίστανται τις συνέπειες από την άνοδο του καπιταλισμού;
Μέχρι νεοτέρας, τη Σώτη θα την ακολουθούν (και θα τη στιγματίζουν) εσαεί τα όσα είχε γράψει τον Νοέμβριο του 2015 για τις τρομοκρατικές επιθέσεις στο Παρίσι: Αν οι μετριοπαθείς μουσουλμάνοι (που, σας διαβεβαιώ, είναι λιγοστοί και αμήχανοι μέσα στο αγριεμένο ισλαμικό πλήθος) θέλουν να αποφύγουν τον στιγματισμό, πρέπει να κατέβουν μαζικά στους δρόμους – σήμερα, τώρα – και να διαμαρτυρηθούν για τα εγκλήματα εναντίον της ανθρωπότητας που διαπράττονται στο όνομα του Αλλάχ. Όμως, θα επιμείνω: όπως έλεγε ο Μάρκο Πόλο, «φανατικός μουσουλμάνος είναι αυτός που σου κόβει το κεφάλι, ενώ μετριοπαθής είναι εκείνος που σε κρατάει για να σου κόψουν το κεφάλι».
Αρκετά το βαρύναμε όμως, οπότε ας πάρουμε μία ανάσα από αυτές που μόνο η Θάσος μπορεί να μας προσφέρει. Oriental σε λιμεναριώτικο τέμπο…
Καλέ, τι κυβερνητικό σουξέ ήταν αυτό πάλι!. Το Τελωνείο της Καβάλας θα μεταφερθεί στη Νέα Καρβάλη! Δηλαδή ποιο μεγαλύτερο έργο μπορεί να περιμένει κανείς σε αυτή την πόλη;!
Την τεκμαρτή φορολόγηση, τη ρευστότητα και το ενεργειακό κόστος έθεσε ως κύρια θέματα ο πρόεδρος της Ομοσπονδίας Βιοτεχνών και Επαγγελματιών της Καβάλας Θεόδωρος Χατζηχρήστος στον Κυριάκο Πιερρακάκη. Μετά, η διοίκηση της Ομοσπονδίας έχρισε τον Πιερρακάκη επίτιμο μέλος της και μετά όλοι μαζί (και χαμογελαστοί) στήθηκαν και για μια αναμνηστική φωτογραφία. Αγωνιστικά πράγματα…
Το άκουσα να το λέει στο ραδιόφωνο της Πρωινής, ο Γιάννης Ερυφιλλίδης: πριν κάποια χρόνια το Δημοτικό Ωδείο Καβάλας είχε 600 και παραπάνω μαθητές, την ώρα που το Ιδιωτικό είχε 100, ενώ τώρα το Δημοτικό έχει 400 και το Ιδιωτικό 300 μαθητές. Έμεινα λίγο… παγωτό!
Μετά όμως βγήκε στο Center o Αντιπεριφερειάρχης Τουρισμού Παναγιώτης Αρχοντής και επανέφερε τις θερμοκρασίες στα φυσιολογικά για την εποχή (και τον ίδιο) επίπεδα.
Τι βγήκε να πει ο άνθρωπος με το που επέστρεψε από άλλο ένα κουραστικό τουρ και πιο συγκεκριμένα από τις ΗΠΑ; Ότι ο Ιατρικός Τουρισμός αποτελεί έναν από τους κύριους στόχους της Περιφέρειας! Λύγισε και ο Πατούλης!
Α ναι, είχε και επιχείρημα ο Παναγιώτης! Στις ΗΠΑ, είπε, η καισαρική κοστίζει 85.000 δολάρια. Άρα με τόσα χρήματα, ένα ζευγάρι μπορεί να έρθει στην Ελλάδα και να συνδυάσει τη γέννηση του παιδιού του με διακοπές! Θα μπορούσες να το πεις και… καισαρικός τουρισμός! Γαμάτο;
Καθ’ όλη τη διάρκεια του καλοκαιριού, ο Δήμαρχος της Θάσου είχε αναλάβει την πρωτοβουλία να ενημερώνει κάθε μήνα τους πολίτες του νησιού για τον αριθμό των επιβατών και των οχημάτων που μετακινούνταν από τη Καβάλα και την Κεραμωτή προς τον Πρίνο και τον Λιμένα, με τις αναρτήσεις του πάντα να «πλέουν σε πελάγη ευτυχίας», ένεκα της αύξησης των μετακινουμένων. Τώρα που οι ακτοπλοϊκές εταιρίες (ή το καρτέλ;) σχεδιάζουν να κόψουν το ένα από τα τρία δρομολόγια της γραμμής Πρίνου-Καβάλας, ο Δήμαρχος της Θάσου… ασκεί το δικαίωμα της σιωπής!
Έχω οίστρο ποιητικό και τον καταθέτω! Της πατρίδας μου η σημαία έχει χρώμα γαλανό, που στα χέρια της Κορίνας, γίνεται εκθαμβωτικό…
Αν δεν γνωρίζετε τις αιτίες που προκαλούν την ακρίβεια, κάντε κλικ στη Σδούκου. Είναι αποτέλεσμα που απορρέει από την ανάπτυξη της οικονομίας μας και επειδή έχουμε πλουτίσει. Με βλέπω καρφωτό για Ρουβίκωνα…
Στην ΕΡΤ News έχουν ανοίξει παράθυρο σε ένα «θύμα ΜΚΟ» για να καταθέσει την προσωπική του εμπειρία. Η ταυτότητα του «θύματος»; Παναγιώτης Ηλιόπουλος, πρώην βουλευτής Μαγνησίας της Χρυσής Αυγής και καταδικασμένος για συμμετοχή σε εγκληματική οργάνωση. Πώς τα είπαμε τα αρχικά του συνθήματος; ΑΡΔ;
Συμβαίνουν και αυτά: πριν από τέσσερεις μήνες περίπου, ο Αρχηγός της Ελληνικής Αστυνομίας είχε δεχθεί στο γραφείο του τον ιδιοκτήτη της Pizza Fan για να του απονείμει πλακέτα και να τον ευχαριστήσει που δώρισε κάποιες ομπρέλες και κάποιες μπάλες στις κατασκηνώσεις της Ελληνικής Αστυνομίας. Μπορεί και μπαλάκια του πινγκ-πονγκ, δεν ξέρω…
Στη λίστα των λαδωμένων εφοριακών από τον ιδιοκτήτη του «Χωριάτικου» συγκαταλέγεται και ο γενικός συντονιστής της Πανελλήνιας Ένωσης Εφοριακών Χαράλαμπος Καούρης. Στο πολιτικό του προφίλ, ο Χαράλαμπος Καούρης, εκτός από στέλεχος του ΣΔΟΕ, «εμφανίζεται» ως πρώην διευθυντής του πολιτικού γραφείου του Χάρη Θεοχάρη, τακίμι της Νίκης Κεραμέως και υποψήφιος βουλευτής της Νέας Δημοκρατίας.
Θυμάστε πριν μερικά χρόνια που κάποιοι «χωριάτικοι» φούρνοι από την Αθήνα ήθελαν να επεκτείνουν τις επιχειρηματικές τους δραστηριότητες στις παραλίες της Ρόδου; Μήπως θυμάστε και ποιους είχε στείλει το αφεντικό τους στο Δημαρχείο του νησιού για να πάρουν μέρος στον διαγωνισμό, αλλά που τελικά αυτός δεν έγινε γιατί οι άλλοι ενδιαφερόμενοι αποχώρησαν «οικειοθελώς»; Αυτοί…
Είναι υφυπουργός Εξωτερικών, βγαίνει σε τηλεοπτική εκπομπή για να μιλήσει και να υπερασπιστεί τη συμφωνία για τη Μονή Σινά και όταν οι δημοσιογράφοι τον ρωτάνε για το περιεχόμενό της, δηλώνει ότι δεν το γνωρίζει. Γιάννης Λοβέρδος.
Σας έχω κάτι και από Ταχιάο: Καλέσαμε τον ανάδοχο και τον ζητήσαμε να κάνει μία πατέντα, ώστε να μη ξαναμπούν νερά στο αεροδρόμιο της Χίου. Κλαίει και ο Μηταράκης!
Σκηνοθετικά μιλώντας, οι διαδηλώσεις του ΚΚΕ δεν σας «φέρνουν» κάτι από ταινίες… απαλού σεξ;
Το οποίο ΚΚΕ, την εκλογική νίκη του Λούλα στην Βραζιλία τη χαρακτήρισε ως νέο κύκλο σοσιαλδημοκρατικών αυταπατών! Οι συνθήκες παραμένουν ανώριμες…
Πάμε όμως και μέχρι τη Βουλή να ακούσουμε για λίγο και τη συντρόφισσα Λιάνα Κανέλλη: Η κυβέρνηση έχει βελτιώσει δραστικά τα οικονομικά των Ελλήνων. Τα τελευταία χρόνια ζούμε σε άλλη χώρα από αυτή που παραλάβατε, οι συντάξεις αυξήθηκαν. Όμως κύριε υπουργέ πιστεύω ότι ήρθε η ώρα να δώσετε την 13η σύνταξη.
Συγγνώμη τώρα, αλλά γιατί ο Φραπές να μην ασκεί το δικαίωμα στη ίωση;
Έχει και στον ΣΚΑΪ καλά νέα: Διαδηλωτές της Φοιτητικής Λίστας στο Βελιγράδι εισέβαλαν σε τρεις τηλεοπτικούς σταθμούς που υποστήριζαν τον Βούσιτς. Το τι ευχόμουν όταν το άκουγα, δεν χρειάζεται να το πω.
Λίγο μετά, στο Action 24 ο Δημοσθένης Πάκος, πρόεδρος της Ένωσης Αστυνομικών της Αθήνας, αναφέρεται στην επίθεση που εξαπέλυσαν τα ΜΑΤ στους πολίτες της Θεσσαλονίκης που διαμαρτύρονταν για τη συγκέντρωση του Κασιδιάρη, λέγοντας, εντάξει, δεν έγινε και κάτι τρομερό, δακρυγόνα φάγανε, δεν φάγανε σφαίρες, με τους δημοσιογράφους απλά να τον ακούνε. Εισβάλλεις ή δεν εισβάλλεις;
Πέρα από τον χρόνο που κατανάλωσαν τα ΜΜΕ για να «καλύψουν» το τραγικό συμβάν της έκρηξης με τους 6 νεκρούς στην Πλάκα, πέρα από το γεγονός ότι για άλλη μια φορά οι ρεπόρτερ και οι παρουσιαστές βρήκαν ευκαιρία να «χαϊδέψουν» το ακροδεξιό ακροατήριο και να στήσουν στο «τηλεοπτικό ικρίωμα» τους Ρομά (που τελικά δεν ήταν) ως κλέφτες και δολοφόνους, το μεγάλο κενό με τις υποθέσεις κλοπής χαλκού παραμένει «ανοιχτό» και παραδόξως (;) ανεξερεύνητο. Γιατί, ΟΚ με τους κλέφτες. Χωρίς φυλετικούς προσδιορισμούς (και στιγματισμούς) να συλληφθούν και να τιμωρηθούν αναλόγως. Για τους άλλους όμως που συμμετέχουν σε αυτό το «παιχνίδι» με την ιδιότητα του αγοραστή-επενδυτή γιατί δεν ακούσαμε ποτέ κάτι; Να παίζει ρόλο το… καθαρόαιμον της φυλής τους;
Παρ’ ολίγο να το ξεχάσω. Τα μέλη της Ομάδας Υποβρύχιων Καταστροφών (γνωστά και ως ΟΥΚαδες), θέλοντας να τιμήσουν την 28η Οκτωβρίου, πήγαν και παρήλασαν ημίγυμνα στην παραλία της Θεσσαλονίκης. Ποια pride και ποια Φεστιβάλ Υπερηφάνειας! Εδώ όλα…
Πάντως, ό,τι και να κάνουν οι ΟΥΚάδες, αυτό με το νύχι της γειτόνισσάς μου δεν πρόκειται να το ξεπεράσουν ποτέ…
Και σαν να μη μας έφταναν όλα αυτά, έρχεται η είδηση από τις ΗΠΑ ότι ο πρώτος ανοιχτά δηλωμένος γκέι που εκλέγεται στη Γερουσία είναι ελληνικής καταγωγής. Πόνος μόνο!
Αποχαιρετώ σας και φιλώ σας…