Υπήρχε κάποτε μια εποχή όπου τα καλοκαίρια στην Καβάλα ήταν αλλιώς. Χωρίς πολύβουα beach bars, χωρίς SUP, ουρές για ένα πάρκινγκ για μια βουτιά, μπάνιο για τα social media και χρεώσεις. Ήταν τα καλοκαίρια της παρέας, των «ανέγγιχτων» παραλιών, της… καθαρής βουτιάς και της αυθεντικής απόλαυσης της θάλασσας. Δεκαετίες πριν, αλλά οι αναμνήσεις μοιάζουν τόσο κοντινές.
«Ο κύριος Παύλος με την παρέα του, παιδιά της Παναγίας. Αρχές του 1950 νομίζω, κάπου ανάμεσα και ο πατέρας μου και ένας φίλος τους, ο Αρμένιος ο Λάζαρος που αργότερα τους κάλεσε όλους στο Buenos Aires Αργεντινή», θυμάται και γράφει ο Νίκος Χρηστίδης, συνοδεύοντας τις σκέψεις του με την ανάλογη φωτογραφία.
