Φέτος το COSMOPOLIS Festival είναι πιο… COSMOPOLIS. Όχι ότι τα προηγούμενα δεν ήταν, αλλά η φετινή διοργάνωση κάνει επανεκκίνηση, επιστρέφει στις ρίζες της και ανταποκρίνεται στην ετυμολογία της. Από την Ισπανία, την Αφρική και το Λονδίνο, τρεις μέρες γεμάτες μουσική του κόσμου [διαβάστε εδώ τις μπάντες και το πρόγραμμα]. Το είδος που εκπροσωπεί η καθεμία, περί ορέξεως. Μπορεί και εγώ να ήθελα να ακούσω κάτι άλλο, αλλά δεν θα ήταν τότε COSMOPOLIS. Μπορεί οι εν λόγω μπάντες να μην είναι γνωστές σε πολλούς, όμως στο εξωτερικό κάνουν «κρα» για να τις ακούσουν. Αυτό αποδεικνύει έτι περισσότερο ότι η φετινή διοργάνωση είναι… COSMOPOLIS. Και στο κάτω κάτω το καλοκαίρι είναι γεμάτο από συναυλίες για όλα τα γούστα, δε χρειάζεται να αλλάξει η ταυτότητα του φεστιβάλ για να καλυφθούν όλα τα μουσικά «θέλω». Και μια που το έφερε η κουβέντα, εκτός από COSMOPOLIS είναι και φεστιβάλ, ήτοι μια συμπαγής διοργάνωση σε τρεις μέρες, σε έναν χώρο. Όσο για τους χορούς και τις γεύσεις που φέτος δεν θα υφίστανται, προφανώς υπάρχει λόγος. Λέγεται budget και προσωπικό. Στο μέλλον το φεστιβάλ θα ανοίξει και άλλο, αν πιάσει ο καρπός της αναγέννησής του ή καλύτερα, ανανέωσής του, με τη λογική του «εμπρός, πίσω», όσον αφορά στη φιλοσοφία του. Και στην τελική, ας γίνονται πραγματάκια για να υπάρχει το περιθώριο βελτίωσης και επέκτασής τους. Διότι το μόνο που δεν μπορεί να βελτιωθεί είναι το τίποτα. Και η μιζέρια…
*Θανάσης Σοφιανός