Του Μπάμπη Γαμβρέλη
Μέσα στον πολυθεματικό κύκλο του προηγούμενο κειμένου μου με τίτλο Επιστροφή στα πάτρια [διαβάστε το πατώντας εδώ] υπήρχε και ένα μικρό «αφιέρωμα» στον Κωστή Σιμιτσή, εξ αφορμής μίας ανάρτησής του για την παράσταση Δον Ζουάν, αλλά, κυρίως, για τις αναφορές του στους «σημερινούς πολέμους».
Ο ίδιος έκρινε σκόπιμο να «ξαναμπεί» στην συζήτηση μέσω ενός μακροσκελούς σχολίου στο Facebook, το οποίο, για καθαρά δεοντολογικούς λόγους, αναδημοσιεύω αυτούσιο για να επανέλθω με τη σειρά μου…
Πολυαγαπημένε μου φίλε, Μπάμπη,
Χαίρομαι που ασχολείσαι με τις ιδέες και τις προτάσεις μου. Σε ενοχλούν και είμαι βέβαιος ότι αυτό συμβαίνει επειδή οι δικές σου (ιδέες – όχι προτάσεις, αυτές τις αποφεύγεις) κινούνται στην στερεοτυπική απεικόνιση του κόσμου ως διαφοράς άσπρου – μαύρου, όπου εσύ βρίσκεσαι στην άσπρη, λαμπρή και φωτεινή πλευρά ενώ οι άλλοι, ιδίως οι «ακροκεντρώοι», στη μαύρη κι άραχλη.
Ποτέ δεν κατηγόρησα για Πουτινάκια όσους καλλιτέχνες «είναι με τον άνθρωπο». Υποψιάζομαι όμως ότι τρέμουν τον εξοβελισμό τους από το «κύκλωμα» έτσι και προβληματιστούν δημοσίως για όσους χάθηκαν άδικα στην ειδική στρατιωτική επιχείρηση της Ρωσίας, ένστολοι και από τις δύο πλευρές, άμαχοι μόνον από την Ουκρανία. Πόσες χιλιάδες άραγε; Πόσα παιδιά νεκρά; Πόσα παιδιά ζωντανά που έχουν απαχθεί και υφίστανται τον αναγκαστικό και βίαιο εκρωσισμό τους; Πόσοι δημοσιογράφοι εξαφανισμένοι, στραγγαλισμένοι, νεκροί χωρίς όργανα όπως η Βικτόρια Ροστσίνα; (εδώ πράγματι αξίζει να σταθούμε στον απίστευτο κυνισμό των ρωσικών αρχών που παρέδωσαν το πτώμα της με εμφανείς αποδείξεις βασανιστηρίων, χωρίς εγκέφαλο, μάτια και λάρυγγα: «τραμπουκίζουμε δημόσια, εκφοβίζουμε απροκάλυπτα, δεν δίνουμε λογαριασμό σε κανέναν»).
Στη Γάζα γίνεται εθνοκάθαρση/γενοκτονία. Και στο Ισραήλ πυκνώνουν οι διαμαρτυρίες εναντίον της κυβέρνησης Νετανιάχου για τα εγκλήματα που διαπράττει. Δεν είδα όμως κανέναν διαδηλωτή να πηγαίνει φυλακή για αντιπατριωτική στάση. Δίπλα σ’ αυτούς, στο εσωτερικό και το εξωτερικό, πρόσθεσα κι εγώ την ασήμαντη φωνή μου γράφοντας ότι το Ισραήλ δεν πρέπει να χάσει το ηθικό πλεονέκτημα της δημοκρατίας, του ανθρωπισμού και του ιστορικού βάρους της ιδρύσεώς του (ψάξε να βρεις τα κείμενα, δεν είναι δυνατό να επικαλείσαι μόνον όσα βολεύουν τη δική σου μονομέρεια).
Οι fake ειδήσεις με ενδιαφέρουν κι όπου μπορώ συμβάλλω στην αποδόμησή τους. Πλήττουν γενικά το αγαθό της αλήθειας, καμιά φορά όμως προσβάλλουν την πατρίδα μου, όπως συνέβη με τη μικρή Μαρία στον Έβρο. Δεν θυμάμαι να είχες πάρει θέση για όλο αυτό το άθλιο παραμύθι. Ή κάνω λάθος;
ΥΓ1. Χρωστώ απάντηση για τα αντισταθμιστικά. Άλλη φορά.
ΥΓ2. Γράφεις ωραία και σε διαβάζω με ευχαρίστηση, ιδίως όταν διαφωνώ. Μερικές φορές όμως ναρκισσεύεσαι και καταλήγεις να προσβάλλεις πρόσωπα που λόγω της ιδεολογικής τους στάσης (αλλάζουμε για να μείνουμε ίδιοι, μεταστρεφόμαστε για να μη χάσουμε τη συνέπειά μας) έχουν υποστεί πολύ περισσότερες απώλειες από εσένα. Αυτό διαπράττεις συχνά με την «κοινή μας φίλη» Μαρία Τσουρή.
Αγαπητέ μου (και το εννοώ) Κωστή,
Να ξεκαθαρίσω κάτι από την αρχή: τίποτε από τις «ιδέες και τις προτάσεις» σου δεν με ενοχλεί. Όχι γιατί τις συνήθισα, αλλά γιατί καταφέρνουν να με «θρέφουν». Έχω με κάτι να ασχολούμαι. Μη σου πω ότι πολλές φορές αισθάνομαι και ευγνώμων για τις «τροφές» που τόσο απλόχερα μου παρέχεις.
Θα πρέπει όμως να προσθέσω και κάτι άλλο: η δικιά μου προσέγγιση στα του «κοινού μας βίου» εστιάζει κυρίως στην κριτική πράξεων και απόψεων ανθρώπων που, με τον έναν ή τον άλλον τρόπο, επηρεάζουν τις ζωές μας. Κατά κανόνα, εκείνων που κατέχουν (ή κατείχαν) θέσεις εξουσίας. Και εσύ είσαι ένας από αυτούς.
Ταυτόχρονα όμως, όταν η κριτική δεν είναι στείρα και δεν διακατέχεται από εμπάθεια και απωθημένα, «κρύβει» μέσα της ΚΑΙ ιδέες ΚΑΙ προτάσεις. Το θέμα είναι να μπορούμε να τις ανακαλύπτουμε και να τις «διαβάζουμε». Ενίοτε και να τις αξιοποιούμε.
Να διευκρινίσω και τούτο: αποφεύγω τις μονοχρωμίες όπως ο διάολος το λιβάνι. Πόσο μάλλον αυτή του μαύρου ή του λευκού που, καθότι και αγιογράφος, μου απαγορεύεται ρητά η αυτοτελή τους χρήση. Της μίξεως, λοιπόν, και της πολυχρωμίας. Για αποδείξεις και τεκμήρια από την πολύχρονη πορεία μου στον χώρο της αρθρογραφίας, στο ηλεκτρονικό αρχείο Η Πολιτική Των Ανθρώπων.
Και πάμε τώρα στα μείζονα…
Πιθανόν να μην το «έπιασες», αλλά η χρήση του όρου «πουτινάκια» ήταν άκρως ειρωνικός και δεν ταυτιζόταν με κανέναν (πόσο μάλλον με τον ηθοποιό-σκηνοθέτη Πάνο Βλάχο). Και επειδή το στοιχείο της ειρωνείας είναι σύμφυτο με αυτό της υπερβολής, ας το αποδεχτούμε ως μέρος ενός «σατυρικού στιγμιότυπου».
Γιατί όμως «πουτινάκια»; Μήπως η (πέρα για πέρα συστημική) κριτική στους καλλιτέχνες που τάσσονται δημόσια ενάντια στη γενοκτονία-εθνοκάθαρση των Παλαιστινίων από το κράτος του Ισραήλ επιδιώκει συκοφαντικά να τους εντάξει σε κάτι που οι ίδιοι έχουν εμπράκτως εναντιωθεί; Και μιλάω για τη ρωσική εισβολή στην Ουκρανία. Γνωστά τα μύρια όσα που άκουσαν κατά καιρούς από τις «ομάδες αλήθειας» ηθοποιοί, μουσικοί και εικαστικοί καλλιτέχνες.
Το ερώτημα που τίθεται, βέβαια, είναι προς τι όλες αυτές οι συγκρίσεις; Μήπως έμμεσα προσβλέπουν σε μία πορεία αθώωσης των εγκλημάτων της μίας πλευράς; Μήπως ο μη διεθνής αποκλεισμός των δραστηριοτήτων που παράγει το κράτος του Ισραήλ είναι μία έμμεση νομιμοποίηση των πράξεών του; Αν οι χώρες της Δύσης εφάρμοζαν τις ίδιες πρακτικές και κυρώσεις που από την πρώτη ημέρα του πολέμου επέβαλαν στη Ρωσία, οι αντιδράσεις όλων μας δεν θα είχαν διαφορετικό προσανατολισμό και περιεχόμενο;
Αντ’ αυτού, οι Ισραηλινοί πολίτες μπορούν σήμερα να ταξιδεύουν ελεύθερα στη Δύση, μπορούν να αγοράζουν και να επενδύουν, να κάνουν κρουαζιέρες, να «εξάγουν πολιτισμό», σαν να μη συμβαίνει τίποτε στη χώρα τους. Για να μη μιλήσω για τα «χαλαρωτικά ταξίδια» των στρατιωτικών-δολοφόνων. Όσο για το «πύκνωμα των διαμαρτυριών» των Ισραηλινών πολιτών ενάντια στη «κυβέρνηση Νετανιάχου» (καθεστώς μήπως;), ας είμαστε λίγο συγκρατημένοι. Όσοι διαμαρτύρονται, είναι κατά το μάλλον ή ήττον συγγενείς των ομήρων της Χαμάς. Μαζί τους και εγώ, μαζί τους και όλοι μας, αλλά διαφορετικό πράγμα η πολιτική και ιδεολογική αντιπαράθεση απέναντι σε μία κυβέρνηση δολοφόνων (είδες τι συμβαίνει με τους βουλευτές και τα στελέχη του Κομμουνιστικού Κόμματος του Ισραήλ) και εντελώς άλλο οι αντιδράσεις που γεννά ο πόνος και το συναίσθημα. Που, επαναλαμβάνω, απολύτως σεβαστές και δικαιολογημένες.
Χαίρομαι ειλικρινά που τα «βάζεις» με τις fake ειδήσεις. Ελπίζω κάποια στιγμή να τα βάλεις και με κάτι Άννες-Μαρίες Λογοθέτες, με κάτι Ευαγγελίες Ζερβού και με κάτι τρολ τύπου Zούκωφ και LouellaDeVil. Δεν μπορεί, εσύ που τόσο πολύ εντρυφείς στα του διαδικτύου, κάπου θα τους πετύχεις.
Είναι αλήθεια ότι δεν πήρα θέση για τη «μικρή Μαρία του Έβρου». Με καθυστερούν οι αρμόδιες αρχές που, μετά από τόσα χρόνια, δεν έχουν πάρει ακόμη κατάθεση από τους (φερόμενους ή όχι) γονείς της.
ΥΓ 1: Ποτέ δεν με άγχωσαν οι αναμονές. Από υπομονή… όνος!
ΥΓ 2: Απεχθάνομαι τα ηρωικά, οπότε ας αφήσουμε στην άκρη τα περί «απολεσθέντων». Είναι βαριά η κληρονομιά της Αριστεράς για να την διαπραγματευτώ με «αλλαγές» και «μεταστροφές». Έχω χορτάσει από πολιτικές και ιδεολογικές σαπουνόπερες.
Και να μην το ξεχάσω: με τον ναρκισσισμό μου το παλεύω. Ήδη έκλεισα συνεδρία με τη Στέλλα (μου)…
Μικρό διάλλειμα για το κιτς του μήνα και επανέρχομαι…
Γιατί κατάφεραν να σωθούν από τον κίνδυνο της πύρινης λαίλαπας οι κοινότητες του Πρίνου και των Μαριών; Μα γιατί είναι… Αγιοσκέπαστες!
Ποιος απεφάνθη περί τούτου; Μα, ο Δήμαρχος του νησιού Λευτέρης Κυριακίδης! Ο ένας και μοναδικός που θα μπορούσε να το δει τόσο… θαυματουργά.
Τώρα όμως που κάθομαι και το βαθαίνω λίγο περισσότερο, αρχίζω να εξηγώ μέσα μου ορισμένα πράγματα. Ας πούμε: γιατί στον σεισμό της Θεσσαλονίκης το 1978 είχαμε 49 θανάτους; Μήπως γιατί η πόλη δεν είχε έναν μητροπολίτη επιπέδου Άνθιμου για να μπορεί να είναι Αγιοσκέπαστη; Γιατί το 1993 κάηκαν 13 άνθρωποι από τη φωτιά στην Ικαρία; Μήπως γιατί το νησί με τόσους χίπηδες και άλλα τόσα αναρχοκομμούνια που μάζευε τα καλοκαίρια ήταν αδύνατο να Αγιοσκεπαστεί! Γιατί το 2007 είχαμε 67 νεκρούς στη φωτιά της Ηλείας; Ναι, εδώ μπορεί κάποιοι να πουν ότι έφταιγε ο «στρατηγός άνεμος», αλλά κανείς δεν μπορεί να μας εγγυηθεί με σιγουριά ότι οι Παλιοελλαδίτες είναι Αγιοσκέπαστοι! Μια ζωή στα σαντζάκια και τα βιλαέτια, κάπου θα έμπαζαν. Όσο για το 2018 που χάθηκαν 102 άνθρωποι στο Μάτι, δεν το συζητάω καν! ΣΥΡΙΖΑ και Αγιοσκέπαστοι, άκρα αντίθετα…
Οπότε, κανονίστε. Ή έρχεστε να μείνετε στη Αγιοσκέπαστη νήσο Θάσο ή κάθεστε στα μέρη σας περιμένοντας το αναπόφευκτο. Εσείς αποφασίζετε.
Τελικά είναι αυτό που λένε: να θέλεις να αγιάσεις και να μη σ’ αφήνουν…
Πέραν όμως των μεταφυσικών, ο κύριος Κυριακίδης ασχολείται πολύ και τους celebrities. Με το που διάβασε ότι Κριστιάνο Ρονάλντο ήρθε με το προσωπικό του σκάφος για διακοπές στη Θάσο, έσκασε και η αναρτησούλα του στο Facebook (πάντα με κεφαλαία). Το ότι όλο αυτό ήταν fake news, μικρή σημασία έχει. Η επικοινωνιακή δουλίτσα να γίνεται. Πάντα θα βρίσκονται πρόβατα για να μασάνε. Και να βελάζουν…
Συνέλαβαν (και σωστά) δύο επιχειρηματίες στη Θάσο γιατί λειτουργούσαν κατάστημα σε αρχαιολογικό χώρο και ασκήθηκε εναντίον τους ποινική δίωξη. Για τον άλλον επιχειρηματία εκ Βουλγαρίας που έστησε μέσα σε αρχαιολογικό χώρο τεράστια τουριστική μονάδα στον Άη Γιάννη στις Αλυκές, όλα νόμιμα. Αφήστε που οι σεκιούριτι δεν επιτρέπουν την είσοδο σε όσους και όσες θέλουν να το επισκεφτούν. Πάντως (και για να μην γκρινιάζετε), πινακίδες της Αρχαιολογίας που πιστοποιούν την ιστορική αξία του τόπου, υπάρχουν.
2.500 χιλιάδες οι θεατές στην παράσταση Ορέστεια στο αρχαίο θέατρο των Φιλίππων, 10.000 στην συναυλία του Οικονομόπουλου στο Ανθή Καραγιάννη. Καμία ελπίδα…
Κάτι σύντομο από το παρελθόν και συνεχίζουμε…
Τελικά ΚΑΙ ο Χάρης Δούκας αντισημίτης; Πού πάμε, κύριοι;!
Γιατί καλέ χαλαστήκατε που γερμανικές εταιρίες εμπλέκονται στην αγορά και πώληση κατοικιών στα κατεχόμενα της Κύπρου; Αφού δεν είστε κατά των επενδύσεων.
Αναρωτηθήκατε ποτέ πώς θα γνωρίζατε τόσους ενδιαφέροντες ανθρώπους αν δεν υπήρχε αυτός ο ΟΠΕΚΕΠΕ(Σ); Και δεν αναφέρομαι τώρα για κάτι τριτοκλασάτους τύπου Φραπέ και Χασάπη. Σας μιλάω για πολύ χάι καταστάσεις! Για Porsche και Ferrari στη Κοζάνη! Μα πόσο πιο σούπερ δηλαδή!
Πάντως, αν και εγώ είχα το ίδιο βιογραφικό με αυτό της κυρίας Καλλιόπης Σεμερτζίδου, πολύ πιθανόν σήμερα να μην κυκλοφορούσα με χιλιάρι Hyundai. Αν ήμουν, ρε παιδί μου, συντονιστής κοινοτικών πόρων, αν ήμουν απόφοιτος ανώτερης υποχρεωτικής βαθμίδας (του Λυκείου που λένε και στο χωριό μας), αν ήμουν έστω ιδιοκτήτης καφέ με εμπειρία στη διοργάνωση κοινωνικών εκδηλώσεων, θα κυκλοφορούσα ή δεν θα κυκλοφορούσα με άλλο όχημα και άλλο prestige; Όχι, πείτε…
Έχεις και τους συμπατριώτες της Πισπιρίγκου και της Μουρτζούκου να χαρακτηρίζουν «λαθρομήδεια» την Αλγερινή μετανάστρια που κατηγορείται για τον φόνο του παιδιού της.
Να μη μου παριστάνετε εμένα τον δικαστή Ντρέυφους. Όχι, Άδωνη. Εμείς ποτέ. Γιατί εμείς ξέρουμε ότι ο κακομοίρης ο Ντρέυφους δεν ήταν δικαστής, αλλά Εβραίος αξιωματικός που καταδικάστηκε σε μία από τις μεγαλύτερες δικαστικές πλάνες της παγκόσμιας Ιστορίας. Πού να στα εξηγούμε όμως τώρα όλα εκείνα για τον Εμίλ Ζολά και το Κατηγορώ του. Δεν τα «λιγουρεύεσαι» αυτά…
Η Ευγενία Μανωλίδου (του Άδωνη) σε εκπομπή της ΕΡΤ News διαφημίζει (με κρατική υποστήριξη) τα θερινά μαθήματα της Ελληνικής Αγωγής τονίζοντας με έμφαση ότι τα Αρχαία Ελληνικά θα είναι η γλώσσα του μέλλοντος! Κλαίτε, αγγλοσαξονάκια μου;
Στα καλά νέα: στην Ιθάκη αγριογούρουνο πήρε στο κυνήγι δύο τουρίστες μέσα στη θάλασσα. Λατρεύω τετράποδα!
Το iefimerida αποκαλύπτει το κρυφό ταλέντο της Νίκης Κεραμέως! Παίζει εκπληκτικό πινγκ-πονγκ με άψογο στυλ. Πες και εσύ κάτι, Τάκη Τσουκαλά…
Επειδή νοιάζομαι πολύ τις γυναίκες, να τις ενημερώσω ότι σύμφωνα με πρόσφατη έρευνα, αν δεν κάνουν συχνά σεξ υπάρχει κίνδυνος πρόωρου θανάτου. Λογικά, η αγάπη μου το πάει για… αθάνατη!
Αν δεν καταλάβατε, δηλώνω ακμαίος!
Ωχ, ναρκισσεύτηκα…