Του Μπάμπη Γαμβρέλη
Εν αρχή, μερικές διευκρινήσεις επί του τίτλου του κειμένου και της φωτογραφίας που το «συνοδεύει»: Δεν έχουν περάσει πολλά χρόνια από τότε που γνωστός δημοσιογράφος μεγάλου τηλεοπτικού σταθμού εμφανίστηκε σε κοσμοπολίτικη παραλία φορώντας ένα μαγιό, στο εμπρόσθιο μέρος του οποίου «ανέμιζε» η ελληνική σημαία. Φυσικό και αναμενόμενο, το «στόρυ» να κατακλύσει αμέσως όλα τα διαδικτυακά μέσα επικοινωνίας, με το εγχώριο life style να ζει άλλη μία στιγμή ανεμελιάς και χαλάρωσης. Καμία διαμαρτυρία περί προσβολής του εθνικού μας συμβόλου, καμία αντίδραση από υπουργούς και βουλευτές, καμία πατριωτική έξαψη. Cool όλα…
Τις προάλλες, ο stand-up κωμικός Πάρις Ρούπος βρέθηκε στη σκηνή του Αντιφασιστικού Φεστιβάλ της Δραπετσώνας και από σκηνής, βλέποντας απέναντί του την τεράστια ελληνική σημαία που είναι ζωγραφισμένη επάνω σε ένα βιομηχανικό καζάνι επεξεργασίας χημικών αποβλήτων, προέβη σε μία πολιτική και αισθητική αναφορά με σατυρικό περιεχόμενο.
Το γεγονός δεν άργησε να περάσει στις «επικοινωνιακές φάμπρικες» που έχουν στήσει οι επαγγελματίες ακροδεξιοί, πρωτοστατούντος του «λόγιου» (και συνάμα ελεεινού) Μπογδάνου. Σε λίγες ώρες το αφήγημα του «αντιπατριώτη», πλασαρισμένο με μύρια όσα ψεύδη και διαστρεβλώσεις, έγινε «σημαία» στο ακροατήριο των φανατικών και των ανεγκέφαλων, στήνοντας τον Πάρι Ρούπο στα ικριώματα του διαδικτύου. Πράγματα εν πολλοίς φυσιολογικά αν αναλογισθούμε σε τι καιρούς ζούμε και πόσο ζόφο αναπνέουμε.
Έλα μου όμως που το πράγμα δεν σταμάτησε στις κραυγές και τα αναθέματα των κάθε λογής φανατικών (και ανορθόγραφων), αλλά έγινε η αιτία για να συμβεί το άκρως εφιαλτικό…
Ο Πάρις Ρούπος, με την ιδιότητα του καλλιτέχνη κωμικού, εργαζόταν επί 5 χρόνια στη γνωστή εταιρία Pizza Fan, με αντικείμενο εργασίας την παραγωγή εβδομαδιαίου content. Υπό το βάρος των διαδικτυακών συκοφαντιών, ύβρεων και απειλών, η εταιρία ανακοίνωσε σε δημόσια ανάρτηση, την απόλυσή του. Έτσι. Γιατί το είπε ο Μπογδάνος, γιατί θύμωσε ο Άδωνις, γιατί ταράχτηκε η Λατινοπούλου.
Τρομακτικό ή όχι, εσείς το κρίνετε…
Παρεμπιπτόντως τα καζάνια της Δραπετσώνας επεξεργάζονται χημικά απόβλητα δίπλα στον οικιστικό ιστό, δηλητηριάζουν τον αέρα, στερούν το οξυγόνο και κυριολεκτικά σπέρνουν μπόχα και θάνατο. Αλλά ναι, «φοράνε» την ελληνική σημαία.
Και μιας ο λόγος περί σημαίας, πάμε σε μία ρετροσπεκτίβα και επανερχόμαστε…
Το ότι μία εφημερίδα σαν την Καθημερινή επιλέγει να έχει σε κυριακάτικο φύλλο της πρωτοσέλιδο και κεντρικό θέμα την τουριστική έξαρση που «ζει» τα τελευταία χρόνια η παράλια περιοχή από την Νέα Ηρακλείτσα μέχρι την Τούζλα είναι από μόνο του ένα γεγονός που (για εμάς τουλάχιστον) ξεπερνά τα όρια ενός ρεπορτάζ.
Παρά το ότι η δημοσιογραφική περιγραφή του «φαινομένου» βασίστηκε κυρίως στις απόψεις πολιτών που, με τον έναν ή τον άλλο τρόπο, συνδέονται άμεσα με το «τουριστικό προϊόν» της περιοχής, πέρα από τις όποιες «ελαφρότητες» μπορεί να διακρίνει κανείς στον τρόπο με τον οποίο «αναλύεται» η πορεία αυτής της εξέλιξης, εκείνο που μένει ως τελικό συμπέρασμα είναι μία γενικόλογη και ασαφή ανησυχία για το τι μας «ξημερώνει». Όχι τόσο σε σχέση με τον τρόπο που ως κράτος διαχειριζόμαστε το «αναπτυξιακό μοντέλο» του τουρισμού (το μείζον της όλης συζήτησης), αλλά στο κατά πόσο η «βαλκάνια έφοδος» θα επιφέρει πληθυσμιακές ή άλλες αλλοιώσεις.
Χαρακτηριστικό του όλου «κλίματος» του ρεπορτάζ, είναι ότι δεν θίγει καθόλου το χωρίς όρια αρχιτεκτονικό δράμα που συντελείται στην περιοχή. Δεν κάνει καμία αναφορά στη γιγάντωση της ασχήμιας και της οδυνηρής παραμόρφωσης του φυσικού τοπίου και αποσιωπά εντελώς την ανυπαρξία ενός σοβαρού πολεοδομικού σχεδιασμού. Και όλα αυτά στον βωμό μιας άλλης «αντιπαροχής»· πιο βίαιης και πιο ισοπεδωτικής από εκείνη που βίωσε ο αστικός ιστός τις δεκαετίες του ’60 και του ’70. Και όσο αυτά παραμένουν έξω από τον δημόσιο διάλογο και την κριτική, η οικιστική και οικολογική καταστροφή της περιοχής θα είναι ραγδαία και ο ορυμαγδός αναπόφευκτος. Και με μοναδικούς υπεύθυνους, όλους εκείνους που διαχειρίζονται τον «κοινό μας βίο». Από τους αδαείς και επικίνδυνους πολιτικούς της κεντρικής εξουσίας μέχρι τους τυχαίους, τους ημιμαθείς και τους απολίτιστους των τοπικών αυτοδιοικήσεων. Κανένας Βούλγαρος και κανένας Ρουμάνος.
Πάμε όμως τώρα και στις γνωστές χορηγίες…
Η EnEarth, θυγατρική εταιρία του ομίλου της Energean, ανακοίνωσε προχθές άλλη μία «γενναιόδωρη» προσφορά, αυτή τη φορά για τη γυναικεία ομάδα μπάσκετ Πάνθηρες της Καβάλας, προσθέτοντας με έμφαση ότι είναι αυτή που αναπτύσσει την μεγάλη επένδυση της αποθήκευσης CO2 στον Πρίνο.
Με δεδομένο ότι, καιρό τώρα, οι δωρεές εκ μέρους της εταιρίας αποτελούν κυρίαρχο μέσο της επικοινωνιακής της πρακτικής, δεν τίθεται θέμα έκπληξης. Τα «καθρεφτάκια» καλά κρατούν. Και θα έχουν και συνέχεια…
Ποιο θέμα προκύπτει; Ότι μέσω της αποδοχής της χορηγίας, η διοίκηση της ομάδας μπάσκετ, εμμέσως πλην σαφώς, ταυτίζεται πλήρως με την εν λόγω επένδυση, αδιαφορεί για τις αντιδράσεις μιας μεγάλης μερίδας της τοπικής (και όχι μόνο) κοινωνίας και «ντύνει» τις αθλήτριές της με το λογότυπο της εταιρίας. Αισιόδοξος δεν είμαι (πόσο μάλλον αιθεροβάμων), αλλά πολύ θα γούσταρα μία ομαδική αντίδραση από τα ίδια τα κορίτσια της ομάδας. Και από αθλήτριες, να γίνουν πραγματικές… Πάνθηρες.
Το χαλαρώνω και συνεχίζω…
Επειδή πολλοί αναρωτηθήκατε τι έγινε και από το προηγούμενο κείμενο απουσίαζε ο Κωστής Σιμιτσής, σας καθησυχάζω και σας ενημερώνω: τίποτε απολύτως. Απλά στη μηνιαία συνεδρία που είχα με την ψυχολόγο μου (τη Στέλλα), καταλήξαμε στο συμπέρασμα ότι στη ζωή χρειαζόμαστε πού και πού και κάποια διαλείμματα ώστε να επανερχόμαστε μετά με νέες ορμές και διαθέσεις. Και επειδή από «ορμές», δεν, πάμε στις διαθέσεις που ακόμη κρατούν…
Σύμφωνα λοιπόν με τον Κωστή, η Πανελλήνια Ομοσπονδία Θεάματος-Ακροάματος, το Σωματείο Εργαζομένων στο Εθνικό Θέατρο, ο Πανελλήνιος Σύλλογος Προσωπικού της ΕΡΤ, ο Σύλλογος Ελλήνων Αρχαιολόγων, τα μουσικά σωματεία και άλλοι φορείς της Τέχνης και του Πολιτισμού, δεν πρέπει να έχουν λόγο για την δικαστική διερεύνηση του τραγικού δυστυχήματος των Τεμπών, γιατί δεν είναι ειδικοί στην ποινική δικονομία, στην ανακριτική και στην εγκληματολογία.
Θα σας εκπλήξω, αλλά εγώ συνυπογράφω την άποψή του. Με μία προϋπόθεση: να μην τον ξανακούσω να εκφράζει άποψη για θεατρικές παραστάσεις, για ταινίες ή για συναυλίες εντέχνου και κλασικού ρεπερτορίου. Τότε θα… ανασκουμπωθώ!
Να μην το ξεχάσω: αυτό ότι στη ζωή χρειαζόμαστε πού και πού και κάποια διαλείμματα ώστε να επανερχόμαστε μετά με νέες ορμές και διαθέσεις δεν το είπε ο Στέλιος Ράμφος.
Ανάρπαστα, λέει, έγιναν τα εισιτήρια για την ομιλία της Ιστορικού και Ομότιμης Καθηγήτριας του Εθνικού Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών Μαρίας Ευθυμίου. Τα οποία εισιτήρια ήταν δωρεάν!
Αφήνουμε τα περισπούδαστα και πάμε στα πεζά και τετριμμένα…
Η θέση που εξέφρασε ο Αντιπεριφερειάρχης Τουρισμού στην ενημερωτική συνεδρίαση του Περιφερειακού Συμβουλίουγια για το έργο της αποθήκευσης CO₂ στον Πρίνο, μήπως ήταν κάπως… κουκουρούκου; Για τον Παναγιώτη Αρχοντή λέω, τον Θάσιο.
Και εκεί στο ΠΑΣΟΚ; Όλα καλά με τα όσα δήλωσε στο ραδιόφωνο της Πρωινής ο Περιφερειακός Σύμβουλος Χάρης Σεϊτανίδης για την επένδυση της Energean;
Παλιά το έλεγαν πάρ’ τ’ αυγό και κούρευτο. Σήμερα το λένε Σχεδιασμό Πολιτιστικού Μasterplan. Όσο πιο βαρύγδουπα τόσο πιο κούφια. Νόμος!
Από τα οποία «βαρύγδουπα» δεν θα μπορούσε να λείπει ο (και εκτελών χρέη υφυπουργού Πολιτισμού) Ιάσωνας Φωτήλας. Ως κούφιος!
Ο Μάκης Παπαδόπουλος ποστάρει στο fb φωτογραφία με φίλους του, γράφοντας, μετά από δουλειά, με Έλληνες γνήσιους. Μάλλον θα είχε προηγηθεί εξέταση DNA. Κατά τα άλλα, Μάκης είναι αυτός, πάντα ταιριαστός με το ακαταλόγιστο.
Μια χαρά τα πήγαμε και φέτος με τις σειρήνες. Τέλειο sound check που, σε συνδυασμό με τον ήχο των κωδωνοκρουσιών, θα το ζήλευαν ακόμη και οι Black Sabbath. Αν τώρα με ρωτάτε πού θα τρέχουμε να κρυφτούμε αν –ο μη γένοιτο– μας την πέσουν οι οχθροί μας, ομολογώ, χαμπάρ’ δεν έχω. Εσείς;
Στα άλλα νέα, συνταξιοδοτήθηκε και ο τελευταίος δασοφύλακας του Δήμου της Θάσου. Το «πράσινου νησιού».
Καλά, πού να σας τα λέω! Θεατρική παράσταση στο Καλογερικό της Θάσου με τον τίτλο της παράστασης να φιγουράρει πάνω σε… τούρτα! Πόσο πιο γαμάτο!
Όλη η Ελλάδα σε μία φράση: Εγώ για να βγει η Νέα Δημοκρατία πήγα με το καρότσι δύο να ψηφίσουν και την άλλη μέρα πέθαναν. Για να πάρει δύο ψήφους η Νέα Δημοκρατία!
Έκτακτη είδηση! Υπάρχει σελίδα στο fb με την ονομασία Φίλοι Άννας Διαμαντοπούλου. Πανζουρλισμός μιλάμε!
Βλέποντας τώρα το Πόθεν Έσχες του Άδωνη Γεωργιάδη, θυμήθηκα εκείνη τη δήλωση που είχε κάνει πριν από χρόνια στο STAR: Μπαίνοντας στη πολιτική χάνεις λεφτά. Αν είσαι τίμιος δεν κερδίζεις. Βρείτε τι είναι ο Άδωνις.
Μιχάλης Χρυσοχοΐδης για τα πανεπιστήμια: Δεν υπάρχει αυτή τη στιγμή πουθενά στη χώρα, ούτε ένα τετραγωνικό σε κατάληψη. Νομίζω είναι η πρώτη φορά, μετά από 50 χρόνια μεταπολίτευσης, που όλα αυτά τα φαινόμενα που πραγματικά δημιουργούσαν τόσα πολλά προβλήματα, στην άσκηση του δικαιώματος των φοιτητών για γνώση και του δικαιώματος για διδασκαλία των διδασκόντων, πραγματικά, όλα αυτά, έχουν εξαλειφθεί. Όλοι οι πανεπιστημιακοί χώροι έχουν αποδοθεί στους διδάσκοντες και τους σπουδαστές. Διορθώστε με αν κάνω λάθος αλλά γιατί όλο αυτό εγώ το «μεταφράζω» σαν να υπάρχει μέσα του μία νοσταλγία για την πριν 50 χρόνια εποχούλα;
Ο δημοσιογράφος Γιώργος Κουβαράς υποχρεώθηκε να ανακαλέσει πλήρως όλους ανεξαιρέτως τους ισχυρισμούς του που αφορούσαν την κυρία Ελένη Τουλουπάκη, δηλώνοντας ότι ήταν καθ’ ολοκληρίαν αβάσιμοι, ανακριβείς και βαρύτατα προσβλητικοί της τιμής, της υπόληψης και της θεσμικής της υπόστασης. Για να μη μας διαφεύγει, ο (πιο ατάλαντος πεθαίνεις) δημοσιογράφος Γιώργος Κουβαράς πληρώνεται αδρά με κρατικό χρήμα για να παρουσιάζει μία παντελώς αδιάφορη δημοσιογραφική εκπομπή με σχεδόν μηδενική ακροαματικότητα και για μία άλλη για το γλεντάει με τα «παρεάκια» του. Αλλά εσείς, 13ωρα!
Με την ευκαιρία, αν με ρωτούσατε ποιον από τους δύο σιχαίνομαι περισσότερο, θα σας απαντούσα τον δεξιά…
Και αν σήμερα με ρωτούσατε τι είναι Δεξιός, δεν θα το σκεφτόμουν καθόλου: είναι αυτός που ζητάει επιτακτικά να γίνουν εξετάσεις αλκοόλ στον Μπισμπίκη, αλλά δεν θέλει με τίποτε χημικές εξετάσεις και εξετάσεις DNA για 57 νεκρούς.
Κατά τα άλλα, δίπλα στην ελληνική, την ισραηλινή και την ουκρανική σημαία που συνοδεύουν τα προφίλ των Δεξιών, από προχθές προστέθηκε και το λογότυπο της Pizza Fan!
Πήγε, λέει, ο Πύρρος Δήμας στην εκπομπή Cash Or Trash και έβγαλε στη δημοπρασία την Ολυμπιακή Δάδα. Εγώ αν ήμουν σκηνοθέτης της εκπομπής θα έβαζα για μουσική υπόκρουση τον Εθνικό Ύμνο. Δεν θα ήταν συγκινητικό;
Μπορεί κάποιος να είναι σπουδαίος καλλιτέχνης και ταυτόχρονα μέγας μαλάκας; Αν τον λένε Λεωνίδα Καβάκο, ναι! Πρόσφατη απόδειξη; Το σε όποιο μέρος του κόσμου και να μεγαλώνεις, η Παιδεία και η Υγεία είναι προνόμιο των πλουσίων. Στη LiFO, πού αλλού…
Ουφ, πονοκεφάλιασα. Λέω να πάρω ένα Depon αλλά φοβάμαι μήπως μου το γυρίσει σε αυτισμό. Έπαθα τραμπισμό.
Μισό να πάρω και μία γνώμη από τον ειδικό…
Οκ, το λύσαμε και αυτό και πάμε παρακάτω…
Έχουν ένα έθιμο εκεί στο Ισραήλ, το Yom Kippur, που θεωρείται η πιο ιερή ημέρα του χρόνου στον Ιουδαϊσμό, με κεντρικό του θέμα την εξιλέωση και τη μετάνοια. Κατά τη διάρκεια του τελετουργικού που τελείται στο πλαίσιο του εθίμου, οι πιστοί παίρνουν μία κότα, τη γυρίζουν γύρω από το κεφάλι τους τρεις φορές και –ω του θαύματος– οι αμαρτίες φεύγουν από αυτούς και πάνε στις… κότες. Και κάπως έτσι ελαφρώνονται και οι ψυχούλες των στρατιωτών που σκοτώνουν τα μωρά στη Γάζα.
Βλέπω τώρα τη χήρα του δολοφονημένου Κιρκ να διαβάζει τον επικήδειο και δεν μπορώ να καταλάβω αν είναι σε κηδεία ή στο My Style Rocks.
Στην από δω πλευρά του Ατλαντικού (και συγκεκριμένα στην Πολωνία) οργανωμένοι νεαροί άντρες, μέλη της οργάνωσης Szon Patrol περιπολούν στους δρόμους και τα εμπορικά της Βαρσοβίας, ελέγχοντας το ντύσιμο των κοριτσιών και των γυναικών και διαπομπεύοντας όσες κατά τη γνώμη τους είναι προκλητικά ντυμένες. Η άλλη (ή η ίδια;) πλευρά του Ναζισμού εν τω μέσω της νυχτός.
Καλέ, τι πράγμα είναι αυτός ο αλγόριθμος; Με το που είπα «ναζισμό» μου έβγαλε αμέσως δήλωση του Άδωνη! Μπήκα μέσα στο Λουτρό του Πολιχνίτου της Λέσβου και μου πέρασε η μέση για έναν μήνα, είναι θαυματουργός. Εμένα βέβαια μου περνάει με δύο Mesulid, αλλά αν πρόκειται για θαύμα, Ε Υ Λ Ο Γ Η C O N!
Αν έχετε απορίες πώς και γιατί το Καλλιμάρμαρο των πρώτων Ολυμπιακών Αγώνων, των μεγάλων μεταπολιτευτικών συναυλιών του Μάνου και του Μίκη, έχει μεταμορφωθεί σε νεο-σκυλάδικη πίστα για να τραγουδάει η Βίσση και να «τιμάται» ο Καρράς, ψάξτε να βρείτε ποιες εταιρίες παραγωγής βρίσκονται από πίσω. Βοηθάω με το σύνθημα, και Α και ΟΥ και ΔΑΠ-ΝΔΦΚ.
Ο εφοπλιστής Λέων Πατίτσας και η Μαριέττα Χρουσαλά έκαναν το γαμήλιο πάρτι τους στο θωρηκτό Αβέρωφ με τα μοντέλα των 12ποντων να φωτογραφίζονται μπροστά από τα κανόνια του. Από τους καλεσμένου απουσίαζε ο Νίκος Δένδιας.
Με δήλωσή του ο (ας πούμε) ηθοποιός Γιάννης Βούρος μάς ανακοίνωσε την προσχώρησή του στη Νέα Δημοκρατία, με την υποσημείωση ότι δεν θα απολογηθεί γι’ αυτό. Αχ, βρε Γιάννη μου, για μια απολογία σου ζούμε, γιατί μας τη στερείς;
Διακοπή για να το ΕΠΟΣ του Μήνα και τα ξαναλέμε…
Περιγράφοντας την Ελλάδα του σήμερα, μέρος δεύτερον…
Αποφυλακίστηκε πρώην αστυνομικός που έκανε ληστείες και εκβιασμούς για να καλύψει τα χρέη του από τον τζόγο και στη γειτονιά του έστησαν γλέντι με σούβλες και κλαρίνα.
Ο Μπαλάσκας επιδεικνύει σε απευθείας μετάδοση το δασώδες στήθος του και ο Καράπαπας κυνηγάει τον διαιτητή με τον κώλο και τα προκοίλια, φόρα παρτίδα.
Από διαδικτυακή φίλη του Άδωνη με το όνομα Litsa Ekonomou: Τι ψάχνεις Adonis άστους ου γαρ ειδήσει τι ποιούσι. Απόφοιτος της Ελληνικής Αγωγής, να υποθέσω.
Και η κυρία Nena Palaiopanou: Παραιτήθηκε ο Τσίπρας από βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ. Την έδρα θα την κρατήσει; Ο Αλέξης φεύγει, η Nena ψηφίζει…
Για τον Αλέξη στο επόμενο. Μαζεύω δυνάμεις, (Στέλλα μου)…