Του Μπάμπη Γαμβρέλη
Το σκέφτηκα αρκετά μέχρι να αποφασίσω αν θα πρέπει να «ακουστεί» και η δικιά μου γνώμη στον δημόσιο διάλογο που «άνοιξε» η παραίτηση του Αλέξη Τσίπρα από το βουλευτικό αξίωμα και τα σενάρια που τον «θέλουν» επικεφαλής νέου κομματικού φορέα στον χώρο της (κέντρο)Αριστεράς.
Και λέω το «σκέφτηκα αρκετά» όχι τόσο για το αν έχει ή όχι ιδιαίτερη σημασία μία ακόμη άποψη σε αυτόν τον κύκλο συζήτησης, αλλά επειδή με το «φαινόμενο» Τσίπρα έχω καταπιαστεί ουκ ολίγες φορές και κάπου μέσα μου νιώθω ότι δεν έχω να προσθέσω τίποτε καινούριο.
Γι’ αυτόν ακριβώς τον λόγο είπα να μην μπω στον πειρασμό (και τον κόπο) μιας ακόμη «ομφαλοσκόπησης» και απλά να επαναφέρω ένα μικρό απόσπασμα από ένα κείμενο που γράφτηκε τον Νοέμβριο του 2023 και που ενδεχομένως να μας «μιλάει» ακόμη και σήμερα…
Ο ΣΥΡΙΖΑ είχε δύο μοναδικές ευκαιρίες για να συγκροτηθεί σε στέρεο, σοβαρό και αξιόπιστο κόμμα της Αριστεράς. Η μία αμέσως μετά τη διπλή του νίκη στις εκλογές του 2015 και η άλλη (κατά τη γνώμη μου και η πιο καίρια) μετά την «νικηφόρα του ήττα» του 2019, που εγκατέλειπε το κυβερνητικό αξίωμα με το άκρως δυναμικό (και τιμητικό) ποσοστό του 31, 53%.
Αντί όμως να εκμεταλλευτεί και να αξιοποιήσει τις συγκυρίες που του «έκατσαν», αντί να καθίσει μεθοδικά και με υπομονή να επαναπροσδιορίσει την ιδεολογική του ταυτότητα, τις πολιτικές του προτεραιότητες, τον ρόλο των κομματικών του οργανώσεων, τις σχέσεις του με τη κοινωνία, βάλτωσε στα έλη των παλαιών του συνηθειών.
Άνευρος, άκεφος και εντέλει ανέτοιμος να σηκώσει το βάρος των «νέων του αποστολών», ο κομματικός μηχανισμός του «κυβερνητικού ΣΥΡΙΖΑ» αποδείχτηκε πολύ κατώτερος των συνθηκών και των περιστάσεων. Με στελέχη της νοοτροπίας του 3 και του 4 τοις εκατό, απαίδευτα, ανέτοιμα και τελικά ανίκανα να ανταπεξέλθουν στα δύσκολα και τα σκληρά, μέρα τη μέρα, χρόνο τον χρόνο, παρέδιδαν πνεύμα, σώμα και ψυχή. Αμαχητί…
Και κάπου εδώ αρχίζει και ο επιμέρους καταλογισμός των ευθυνών…
Από τη στιγμή που ο ΣΥΡΙΖΑ έχασε το «πνεύμα της συλλογικότητας», ο ρόλος των προσώπων του υπήρξε καθοριστικός. Και εκ του αποτελέσματος, μοιραίος. Ο «αρχηγικός» του προσανατολισμός σε συνδυασμό με την «αγιοποίηση» του ηγέτη του (πολλές φορές στα όρια του «αλάθητου»), επέβαλαν συνθήκες… αριστερού προτεσταντισμού.
Αρέσει δεν αρέσει, ο Αλέξης Τσίπρας θα «κουβαλάει» τη μεγάλη ευθύνη της σημερινής κατάστασης. Αυτός είχε τα ηνία, αυτός όριζε και τις εξελίξεις. Και όταν ένας ηγέτης αυτής της κλίμακας και αυτών των απαιτήσεων δεν κατορθώνει να δώσει «ρυθμό» στα γεγονότα, να αναβαθμίσει και να ανανεώσει τους ρόλους και τους όρους της πολιτικής του έκφρασης, να μετουσιώσει το ατομικό σε συλλογικό, αργά ή γρήγορα θα συρθεί στον κυκεώνα των αυτοκαταστροφικών του επιλογών.
Αυτά πληρώνει σήμερα ο ΣΥΡΙΖΑ. Και καθώς κόμμα μεγαλωμένο μέσα στη νοοτροπία της «κινηματικής Αριστεράς», η μάστιγα της εσωστρέφειας θα αποκτά διαρκώς διαστάσεις πανδημίας. Συνήθως και αθεράπευτης.
Αυτά, τότε. Με ποια «εμβόλια» θα επανέλθει στο σήμερα ο Αλέξης Τσίπρας, μένει να το δούμε. Αν υπάρχει όμως κάτι που δεν πρόκειται να «γιατρέψει» ποτέ, αυτό είναι η απολεσθείσα συγκίνηση. Και Αριστερά χωρίς Συγκίνηση, φέξε μου και γλίστρησα…
Να το ελαφρώσω και συνεχίζουμε…
Καλέ, ποιος είναι υπεύθυνος ύλης εδώ στο KAVALA POST; Ποιος πήγε και κότσαρε τη φωτογραφία του Κωστή Σιμιτσή κάτω από τη δική μου; Είστε σοβαροί; Από φωτογένεια και μόνο να το δεις, ο Κωστής όχι απλά πάνω από εμένα, εξώφυλλο θα έπρεπε να ήταν! Είστε και της επικοινωνίας, τρομάρα σας…
Ο οποίος Σιμιτσής (και φεύγουμε τώρα από τα… φωτογενή), ανήρτησε μία αφίσα που «κυκλοφόρησε» τις τελευταίες ημέρες στο διαδίκτυο όπου, ανάμεσα σε δύο αναμμένα κεριά και κάτω από μία κορδέλα πένθους, διαβάζουμε αυτό: Θρηνούμε την απώλεια των ομήρων που δεν επέζησαν από τη φρίκη της Χαμάς. Ας αναπαυτούν εν ειρήνη, αιωνία τους η μνήμη.
Βάσει αυτών, το συμπέρασμα, ένα και μοναδικό: οι ευαισθησίες του Σιμιτσή είναι άκρως επιλεκτικές, έχουν συγκεκριμένα όρια και εξαντλούνται στους νεκρούς που δεν επέζησαν από τη «φρίκη της Χαμάς». Αν μου διέφυγαν «θρηνητικές» αναρτήσεις του για τα χιλιάδες παιδιά και τους χιλιάδες αμάχους που δολοφονήθηκαν από τους Ισραηλινούς ή για τους εννέα Παλαιστίνιους που σκοτώθηκαν λίγες ώρες μετά την (ας πούμε) συμφωνία ειρήνης, ενημερώστε με. Φίλος είναι, δεν θέλω να τον αδικώ…
Διαβάζω τώρα ότι η ομιλία της ιστορικού Μαρίας Ευθυμίου διήρκησε έ ξ ι ολόκληρες ώρες και αμέσως κάνω σενάριο: είμαι, λέει, κομμουνιστής κρατούμενος επί χούντας και με πάνε οι ασφαλίτες δεμένο στο ακροατήριο της εκδήλωσης. Δεν έχουν περάσει ούτε δύο ώρες από την έναρξη της ομιλίας και εκλιπαρώ γονυπετής για να υπογράψω δήλωση μετανοίας!
Δεν κρατιέμαι, θα την πω την κακιούλα μου: η ιστορικός Μαρία Ευθυμίου μήπως είναι λίγο υπερτιμημένη;
Μόλις μας ενημέρωσε ο αστυνομικός μας συντάκτης ότι πλήθη επισκεπτών συρρέουν αυτή τη στιγμή στην Εμπορική Έκθεση του Επιμελητηρίου Καβάλας για να δουν από κοντά το περίπτερο της Αστυνομικής Διεύθυνσης!
Με αφορμή αυτό, να εκφράσω και μία διαχρονική απορία μου; τι ρόλο παίζει το Εμπορικό Επιμελητήριο;
Α, ΟΚ, μας κουβαλάει τον Μουζουράκη.
Σε παράλληλη σύνδεση με τα επαγγελματοβιοτεχνικά…
Στο Center TV και στην εκπομπή Prenews, η πρόεδρος του Πανθασιακού Συλλόγου Επαγγελματιών Θώμη Λουλούδη μάς ενημερώνει ότι το κύριο πρόβλημα των επιχειρηματιών του νησιού είναι το εργατικό κόστος!
Καλεσμένος στο κεντρικό δελτίο ειδήσεων του ENA Channel είναι ο τέως πρόεδρος του Εμπορικού Επιμελητήριου Μάρκος Δέμπας, ο οποίος ανάμεσα στα πολλά και αδιάφορα ανακοινώνει και την πρόθεσή του να διεκδικήσει τον δημαρχιακό θώκο. Αρχίζει να γίνεται ολοένα και καλύτερο…
Ας ρωτήσω εσάς που ίσως να τα ξέρετε λίγο καλύτερα: άσχετα από το καλλιτεχνικό αποτέλεσμα και την ποιότητα των θεατρικών παραστάσεων, τα διάφορα γλωσσικά παιχνιδίσματα με τους τίτλους τους, τι άραγε να θέλουν να μας πουν; Για παράδειγμα, αυτό με το IRЯINA ή το άλλο με τα +EsteamATA της Αντιγόνης. Να μην είμαι εγώ τόσο προχώ;
Από την άλλη, ο Δήμος Καβάλας ξεκίνησε τις προετοιμασίες για τις εκδηλώσεις των Χριστουγέννων και της Πρωτοχρονιάς, στις οποίες έχουν ήδη καπαρώσει θέση για τα λάιβ ένας Δήμος Αναστασιάδης και ένας άλλος με το όνομα APON. Επιλογές Μουμτσάκη, να φανταστώ.
Τίτλοι τέλους για το Happy Life και τη Δήμητρα Στογιανίδου από το Center TV. Πόσα ακόμη να αντέξω ο άνθρωπος;!
Ευτυχώς που συνεχίζει τις εκπομπές της η κυρία Στέλλα στο ENA Channel και θα έχω μια παρέα για τον χειμώνα.
Όταν η Μπιενάλε έρχεται στη πόρτα σου…:
Ήταν καιρός να το ζήσουμε και αυτό: τον Ευριπίδη Στυλιανίδη συγγραφέα βιβλίου για την Τεχνική Νοημοσύνη! ΑΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙ…
Ενάμιση χρόνο κράτησε τελικά η «τιμωρία» του βουλευτή Δράμας Δημήτρη Κυριαζίδη για τα όσα «αντρίκια» είχε εκστομίσει από το βήμα της Βουλής εναντίον της Ζωής Κωνσταντοπούλου. Από τις αρχές Οκτωβρίου τού δόθηκε η «άφεση αμαρτιών» και επανήλθε στους κανονικούς ρυθμούς της Κοινοβουλευτικής Ομάδας της Νέας Δημοκρατίας.
Τι βρήκε να πει ο «εξιλεωμένος» Κυριαζίδης μετά το συγχωροχάρτι του Κυριάκου; Ότι το «άντε κάνε κανένα παιδί» που απηύθυνε στην πρόεδρο της Πλεύσης Ελευθερίας ήταν… ευχή! Και σας ρωτάω τώρα εγώ ο ανερυθρίαστος: το «άντε και γαμήσου» γιατί να μην υπάγεται στην κατηγορία των ευχών; Το ένα δεν φέρνει το άλλο; Παιδί χωρίς την πράξη, πώς;
Ο Βασίλης Κικίλιας σε τηλεοπτική εκπομπή: Ξέρετε πως είμαι ένας άνθρωπος που ποτέ δε φοβήθηκε την ευθύνη, ή για να το πω με μπασκετικούς όρους, δε δίστασα ποτέ να πάρω το τελευταίο σουτ. Στατιστικά μιλώντας, στην μπασκετική του καριέρα στην ΑΕΚ, ο Βασίλης Κικίλιας είχε κατά μέσο όρο 1,7 πόντους, 1,3 ριμπάουντ και 0,7 ασίστ ανά αγώνα.
Ονομάζεται Ιωάννης Καϊμακάμης, είναι αντιπρόεδρος του ΟΠΕΚΕΠΕ, εξετάζεται ως μάρτυρας στην Εξεταστική Επιτροπή που εξερευνά τα σκάνδαλα του Οργανισμού και αποκαλύπτει: είναι στέλεχος της Νέας Δημοκρατίας (λογικό), πληρώνεται με 3.200 ευρώ τον μήνα (καθαρά ή μικτά, θα σας γελάσω), πηγαίνει στο γραφείο του αραιά και πού (κάτι σαν περαστικός ένα πράμα), έχει δικιά του εταιρία (που τον απορροφά) και οι συγγενείς του παίρνουν επιδοτήσεις από τον ΟΠΕΚΕΠΕ. Αυτό το τελευταίο, ειλικρινά δεν το περίμενα…
Να πω στο σημείο αυτό ότι η Μιλένα Αποστολάκη σκίζει στην Επιτροπή. Και φτου μην τη ματιάσω…
Αποζημίωση 124.500.000 ευρώ από το Δημόσιο, στην ΓΕΚ Τέρνα και στην Άκτωρ λόγω… καθυστερήσεων ωρίμανσης του Βόρειου Οδικού Άξονα της Κρήτης! Πόσο είναι το συνολικό ύψος του συγκεκριμένου έργου; 350.000.000 ευρώ! Και για να το «ωριμάσετε» ακόμη περισσότερο, δείτε αυτό:
Την ίδια ακριβώς περίοδο, η ΓΕΚ Τέρνα και ο Άκτωρ έχουν πλημμυρίσει με διαφημίσεις όλα τα μεγάλα ΜΜΕ, γεγονός που σε κάνει να σκεφτείς και λίγο πονηρά. Ας πούμε, να έχει βρεθεί ένας νέος τρόπος τροφοδότησης κρατικού χρήματος στα κανάλια, τα ραδιόφωνα και τις εφημερίδες που θα αντικαθιστά τις «λίστες Πέτσα». Παίζει;
Ανακαίνιση Φοιτητικών Εστιών του Πανεπιστημίου Αθηνών. Πόσο θα κοστίσει το κάθε δωμάτιο; 89.209 ευρώ! Σε βιλάρες θα ζουν τα φτωχαδάκια.
Ακούω τώρα τον αναπληρωτή γραμματέα στρατηγικού σχεδιασμού της Νέας Δημοκρατίας Νίκο Ρωμανό να λέει ότι έχουν πέσει οι τιμές σε 2.000 προϊόντα και τρέχω αμέσως στο σούπερ μάρκετ. Ψάχνω από εδώ, ψάχνω από εκεί, τι βρίσκω, λέτε; Έναν τύπο κραγιόν χρώματος μελιτζανί, μία σειρά από μανταλάκια σε δωδεκάδες και κάτι αχαλίνωτα στρινγκ για ηλικιωμένες. Ενέκυψα στον πειρασμό.
Αμφιταλαντεύομαι: πρέπει όσοι και όσες εκπροσωπούν τα κόμματα της Αριστεράς στις τηλεοπτικές εκπομπές να πάρουν μαθήματα από τον Ανδρέα Νεφελούδη ή να μην πατάνε καθόλου στα κυβερνητικά πλυντήρια του κάθε Ζαχαρού;
Εν έτει 2025 το Συμβούλιο της Επικρατείας ακυρώνει προγενέστερη απόφασή του που επέτρεπε στους ομοφυλόφιλους να δίνουν αίμα! Ο λόγος; Ότι δεν αιτιολογήθηκε επιστημονικά αν μπορούν! Ζόφος μόνο!
Να θυμίσω σε αυτό το σημείο ότι όλοι αυτοί που δεν θέλουν «τσαντίρια» μπροστά από το Μνημείο του Άγνωστου Στρατιώτη είναι οι ίδιοι που πριν κάποια χρόνια διαδήλωναν εκεί με το σύνθημα είναι βαριά, είναι βαριά, η πούτσα του τσολιά.
Στο OPEN τώρα ρεπορτάζ με θέμα τον ξυλοδαρμό μίας γυναίκας στη μέση του δρόμου και αμέσως μετά, σχόλιο του «αστυνομικού αναλυτή» Μπαλάσκα: Για να βγάλουμε σωστό συμπέρασμα, πρέπει να μάθουμε τι του έκανε. Εγώ το συμπέρασμα για τον Μπαλάσκα το έχω βγάλει από καιρό, απλά καθυστερεί η στρατολόγησή μου στον Ρουβίκωνα.
Να περάσουμε όμως τώρα και στα πιο πνευματικά με οδηγό τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας Κωνσταντίνο Τασούλα: Η Ορθόδοξη θεολογία δύναται να εισφέρει κριτικό λόγο για τις επιπτώσεις της εξέλιξης της τεχνολογίας.
Πριν λαλήσω, να δώσω τον λόγο στην Ευγενία Μανωλίδου…
Ἐν τῇ Ἑλληνικῇ Ἀγωγῇ ἡ διδασκαλία τῆς Ἀρχαίας Ἑλληνικῆς γλώσσης ἐρείδεται ἐπὶ τῆς βιωματικῆς μεθόδου, ἣ συνάπτει τὴν ἀρχαίαν φωνὴν μετὰ συγχρόνων παιδαγωγικῶν μεθόδων. Διὰ λόγου, μουσικῆς, κινήσεως καὶ διαλόγου, οἱ παῖδες μανθάνωσιν τὰς λέξεις καὶ τὰς ἐννοίας, ἄνευ κόπου ἢ δυσκολίας. Οὕτως τὰ Ἀρχαῖα Ἑλληνικὰ γίνεται μέσον χαρᾶς, παιδιᾶς καὶ τέρψεως.
Διακόπτουμε για λίγο τη ροή των γεγονότων γιατί θέλει να παρέμβει ο υπενωματάρχης του Κιλκίς. Σας ακούμε, κύριε υπενωματάρχη μας…
Παραλίγο να το ξεχάσω. Η Ελληνική Αγωγή (του Αδώνιδος και της Ευγενίας), με αφορμή την ημέρα της απελευθέρωσης της Αθήνας από τους Γερμανούς, έκανε αυτή την ανάρτηση…
Πως; Υπάρχουν ενστάσεις; Τι λέτε καλέ; Είναι δυνατόν να υπάρχουν ενστάσεις σε ανάρτηση της Ελληνικής Αγωγής; Για πείτε όμως. Η φωτογραφία δεν είναι από την ημέρα της απελευθέρωσης αλλά από την είσοδο των κατακτητών στην Αθήνα και την ύψωση της σημαίας των Ναζί στην Ακρόπολη; Δηλαδή τι; Θέλει ο Άδωνις να κρυφτεί και η χαρά δεν τον αφήνει;
Δεν ξέρω αν κολλάει με τα προηγούμενα, αλλά μπορεί και να κολλάει: κυκλοφόρησε το πρώτο τρέιλερ της νέας ταινίας του Σμαραγδή για τον Ιωάννη Καποδίστρια. Θα μπορούσες να το πεις και… χαριστική βολή!
Φοιτήτρια σε τελετή ορκωμοσίας, αφού ευχαρίστησε τα μέλη της οικογενείας της, είπε να πει και ένα ευχαριστώ στην Άννα Βίσση που τα τραγούδια της την συντρόφευαν στις σπουδές της. Τραύμα!
Μένουμε για λίγο ακόμη στις αοιδούς γιατί μόλις τώρα έχουμε δήλωση της Αγγελικής Ηλιάδη: Βρέθηκα τετ α τετ με UFO. Το είδα να ξεπηδάει μπροστά μου στη Νέα Σμύρνη. Και ρωτάω: αυτή γιατί να λείπει από τις εορταστικές εκδηλώσεις του Δήμου Καβάλας, κύριε Μουμτσάκη μου; Υπολείπεται σε κάτι από τον Αναστασιάδη και τον APON;
Μέχρι το επόμενο επεισόδιο, δηλώνω… PARON!