Του Μπάμπη Γαμβρέλη
Γυρίζω λίγο τον χρόνο πίσω και πιάνω τα πράγματα από την αρχή… Λίγες ημέρες πριν εκπνεύσει το 2015, σε συνεδρίαση του Δημοτικού Συμβουλίου, η Δήμητρα Τσανάκα ανακοινώνει την πρόθεση της Δημοτικής Αρχής να αγοράσει την καπναποθήκη επί της οδού Νίκης και Εθνάρχου Μακαρίου, που σχεδόν ολόκληρη τη δεκαετία του ’90 στέγαζε τις εκδηλώσεις του Παλιού Ωδείου.
Μία απόφαση που, εκτός από τον συμβολικό της χαρακτήρα, θεμελίωνε και ένα μεγάλο όραμα: αυτό της σωτηρίας και ανάδειξης του ιστορικού αποθέματος των καπναποθηκών.
Η ολοκλήρωση αυτής της πρωτοβουλίας έμελε να πάρει «σάρκα και οστά» από τη σημερινή διοίκηση του Δήμου, με τον ίδιο τον Θόδωρο Μουριάδη να ανακοινώνει (εκτός από το κόστος της αγοράς που ανέρχονταν στις 189.000 ευρώ) και το σχέδιο για την αποκατάσταση, την ανακαίνιση και τη χρήση των χώρων, με προοπτική τη δημιουργία Δημοτικού Πολιτιστικού Κέντρου με παράλληλη «συγκατοίκηση» ενός παραρτήματος του Δημοτικού Ωδείου. Αυτά τον Δεκέμβριο του 2023.
Δύο χρόνια μετά, ο Θόδωρος Μουριάδης «βγαίνει» στο ραδιόφωνο της Πρωινής και, ούτε λίγο ούτε πολύ, ανακοινώνει τα παρακάτω θλιβερά και αδιανόητα:
Υπάρχει μια σοβαρή συζήτηση με το Τεχνικό Επιμελητήριο για το συγκεκριμένο ακίνητο. Δεν ξέρω αν θα επιμένουν μέχρι το τέλος, ούτως ώστε το κτίριο αυτό να δοθεί στο Τεχνικό Επιμελητήριο. Δηλαδή να το φτιάξουν και να έχουμε μια συνεκμετάλλευση στην αίθουσα που υπήρχε κάποτε το Παλιό Ωδείο (χώρος εστίασης). Η χρηματοδότηση θα γίνει από το Κεντρικό Τεχνικό Επιμελητήριο, όπως μας είπε ο πρόεδρος κ. Στασινός. Να μεταφερθεί εκεί το Τεχνικό Επιμελητήριο τμήμα Ανατολικής Μακεδονίας. Μαζί του να μπορούμε να χρησιμοποιούμε την μεγάλη αίθουσα. Πρέπει να φτιαχτεί το κτίριο. Μας είπε ο κ. Λαζαρίδης (πρόεδρος του τοπικού τμήματος του Τεχνικού Επιμελητηρίου) ότι θα είναι χρηματοδότηση από το Κεντρικό Τεχνικό Επιμελητήριο. Εμείς παρόλα αυτά αν δεν τελεσφορήσει η συζήτηση, θα συνεχίσουμε μόνοι μας για να ολοκληρωθεί η μελέτη.
Παρακάμπτω το γεγονός ότι ένας Δήμαρχος αγνοεί τον ρόλο και την ιστορία του Παλιού Ωδείου, χαρακτηρίζοντάς το ως «χώρο εστίασης». Και τον δικαιολογώ σε μεγάλο βαθμό, λαμβάνοντας υπ’ όψιν ότι ο ίδιος δεν είχε εμφανιστεί ποτέ σε καμία συναυλία, σε καμία παράσταση, σε καμία έκθεση και σε καμία παρουσίαση βιβλίου ή προβολή ταινίας. Ο καθείς και οι επιλογές του και μέχρις εδώ…
Τι δεν θα παρακάμψω; Πρώτα και κύρια πως μία τόσο σοβαρή πρωτοβουλία ανακοινώνεται ερήμην του Δημοτικού Συμβουλίου, απαξιώνει πλήρως τον ρόλο των δημοτικών παρατάξεων και καθιστά τους δημοτικούς συμβούλους, όντα άβουλα και διακοσμητικά.
Παράλληλα με το θεσμικό ατόπημα, έχουμε και μία εξέλιξη που αγγίζει τα όρια της ντροπής και της ύβρεως. Ένα «υπόγειο» ξεπούλημα δημοτικής περιουσίας στο όνομα της… συν-εκμετάλλευσης και μία οδυνηρή ακύρωση ενός έργου που θα αναβάθμιζε ριζικά το πολιτιστικό μέλλον της πόλης. Και όχι μόνο…
Προσώρας, η μόνη (και άμεση) αντίδραση στα μέχρι τώρα ανακοινωθέντα του Δημάρχου εκφράστηκε μόνο από τον επικεφαλής της παράταξης Η Καβάλα Μπροστά Γιάννη Ερυφιλλίδη. Αναμένοντας τις θέσεις και τις απόψεις και των υπολοίπων, βάζω μία άνω τελεία και ανασκουμπώνομαι για τα υπόλοιπα. Μοιάζει να έχει «ψωμί» η συνέχεια…
Μέχρι τότε (και πριν μπούμε στη περίοδο των Αποκριών), ένα μικρό στιγμιότυπο από την τελετή ορκωμοσίας μεταπτυχιακών φοιτητών του Μεταπτυχιακού Προγράμματος Σπουδών του Δημοκρίτειου Πανεπιστημίου Θράκης…
Είναι πολύ σοβαρό και δεν πρέπει να περάσει απαρατήρητο. Ο λόγος για τον βανδαλισμό των εγκαταστάσεων της ΜΚΟ Northern Lights Aid στην περιοχή των Σφαγείων από ένα «άγνωστο» τσούρμο ρατσιστών και φασιστοειδών που επιχειρεί να ξαναστήσει σκηνικά Χρυσής Αυγής. Μένει να φανεί αν θα το επιτρέψουμε.
Και επειδή φασίστας και αγράμματος ένα και το αυτό, πάρτε και το σύνθημα που γράφτηκε έξω από τα γραφεία της ΜΚΟ: Να πανε αποκι που ηρθαν
Αναμενόμενη πέρα για πέρα η απόφαση της πλειοψηφούσας παράταξης του Δήμου της Θάσου να απορρίψει το ψήφισμα καταδίκης των τεσσάρων βουλευτών του νομού και των περιφερειακών συμβούλων που, με τη στάση και την ψήφο τους έχουν (ουσιαστικά) ταχθεί υπέρ της αποθήκευσης CO2 στις εγκαταστάσεις του Πρίνου.
Εκείνος όμως που (για άλλη μια φορά) υπερέβη τα εσκαμμένα είναι ο Δήμαρχος Λευτέρης Κυριακίδης, μέσω μιας ακόμη ανάρτησης-μνημείο στο Facebook. Αντιγράφω:
Μετά την πάνδημη παρουσία του Λαού της Θάσου στην Καβάλα δεν άργησαν να πέσουν οι μάσκες! Κάποιοι δεν άντεξαν αυτή την πρωτοφανή επιτυχία! Ένα ετερόκλητο σχήμα, με διαφορετική αφετηρία και σκοπούς, από σκουπίδια της δημοσιογραφίας, αυτόκλητους σωτήρες και επαγγελματίες κομματικά στελέχη, με τα παρακολουθήματα τους, ξεκίνησαν την εκτέλεση ενός πολιτικού σχεδίου διχασμού της κοινωνίας μας…
Εγώ που δεν ανήκω στα «παρακολουθήματα» θα πρότεινα στον «μη διχαστικό» δήμαρχο να είναι πιο συγκεκριμένος και χειροπιαστός και να μας πει ανοιχτά και ξεκάθαρα: ποια είναι τα «σκουπίδια της δημοσιογραφίας» και ποιοι οι ρύποι τους. Όσο το καθυστερεί και το αποφεύγει, θα επωμίζεται ρόλο συκοφάντη.
Και το άλλο: όταν εσύ και ο στενός κύκλος των συνεργατών σου αμείβεται από δημόσιο χρήμα, είναι εντελώς κουλό να βγαίνεις και να κάνεις αναφορές για «επαγγελματικά στελέχη» των ιδεολογικών σου αντιπάλων; Κάπου όπα δηλαδή…
Τώρα βέβαια μπορεί να πεταχτεί ο άλλος ο fan του δημάρχου και να μου πει αυτοί.στυροσαν.τον.χρυστο.και.θα.αφιναν.τον.δυμαρχο.ντροπι.τους. αλλά ως μεγαλόψυχος και ταπεινός που είμαι, θα συμπονέσω και θα αποτραβηχτώ. Μέχρι νεοτέρας αφορμής…
Πάντως, με όλα αυτά που συμβαίνουν τριγύρω μας, να δοξάζουμε τον Θεό που υπάρχει και αυτή η Αγγελική Δεληκάρη και μας κάνει να ευθυμούμε πού και πού. Προχθές, για παράδειγμα, βγήκε και είπε ότι βρίσκεται καθημερινά δίπλα στον αγροτικό κόσμο της Καβάλας, και αμέσως η ζωή μας έγινε μία ωραία ατμόσφαιρα!
Πάμε τώρα και στη διακοσμητική πρόταση του μήνα και επιστρέφουμε…
Δήλωση του υφυπουργού Εργασίας Κώστα Καραγκούνη λίγες ώρες μετά τη τραγωδία στο εργοστάσιο Βιολάντα στα Τρίκαλα: Μη μιλάτε για εργατικά ατυχήματα γιατί δίνετε άσχημη εικόνα της χώρας μας στο εξωτερικό. Το είπα, Καντονά ΟΛΟΙ!
Πέντε νεκρές εργάτριες στο εργοστάσιο Βιολάντα, αλλά στα Μέσα Ενημέρωσης «παίζουν» ρεπορτάζ για την «ιστορία της εμβληματικής βιομηχανίας».
Μετά τον Μαρξ, ο Άδωνις αποκαθηλώνει και τον Δαρβίνο. Δεν του κουνιέται κανένας Κάρολος.
Με αφορμή τη συζήτηση που άνοιξε η αναφορά της κυρίας Καρυστιανού στο θέμα των αμβλώσεων, μία μικρή (αλλά άκρως διαφωτιστική) αναδρομή στο πρόσφατο παρελθόν…
Την Άνοιξη του 1986, η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ φέρνει στη Βουλή το νομοσχέδιο για την νομιμοποίηση των αμβλώσεων. Η (νεαρή τότε) Φάνη – Πάλη Πετραλιά δηλώνει με αρκετή δόση ειρωνείας ότι η άμβλωση πάει να γίνει σπορ, με τον Ιωάννη Παλαιοκρασσά να το τραβάει λίγο παραπέρα λέγοντας πως το νομοσχέδιο θίγει ανεπανόρθωτα την ιδέα του Έθνους που επιβίωσε και αναγεννήθηκε χάρη στην Εκκλησία μας και επιτρέπει χωρίς κανένα σοβαρό λόγο το φόνο όλων των εμβρύων, ενώ η Άννα Συνοδινού το «είδε» κάπως πιο εκφραστικά τονίζοντας ότι πρόκειται για μία απόφαση που ταιριάζει σε ένα άλογο ον, δηλαδή σε ένα ζώο. Ο νόμος αυτός καθιστά τις Ελληνίδες γυναίκες, από ελεύθερο άνθρωπο σε ζώο. Στο ίδιο πάνω – κάτω κλίμα θα κινηθεί και ο Ιωάννης Ζίγδης της ΕΔΗΚ που προτείνει δημοψήφισμα προκειμένου να σεβασθεί το Κοινοβούλιο την ευαισθησία της εκκλησίας και των διαφόρων οργανώσεων, ενώ ο Μανώλης Γλέζος με την ιδιότητα του προέδρου της ΕΔΑ «έκλεινε» προς το αρνητικός, ο Λεωνίδας Κύρκος, γραμματέας του ΚΚΕ Εσωτερικού ψήφισε υπέρ με επιμέρους επιφυλάξεις και το ΚΚΕ διά στόματος Μαρίας Δαμανάκη, ναι μεν τάχθηκε ενάντια στις αμβλώσεις, αλλά στο τέλος αποφάσισε να ψηφίσει υπέρ της αποποινικοποίησης.
Στην ιστορία αυτής της «κοινοβουλευτικής περιπέτειας», το όνομα που θα παίξει κυρίαρχο και ουσιώδη ρόλο είναι αυτό της Μαρίας Κυπριωτάκη-Περάκη. Ιδρυτικό στέλεχος και μεταγενέστερη πρόεδρος της Ένωσης Γυναικών Ελλάδας, πρωτοστάτησε σε καίριες μεταρρυθμίσεις όπως αυτή της δημιουργίας, οργάνωσης και εδραίωσης του ΕΣΥ, στην δημιουργία των ΚΑΠΗ, καθώς και των παιδικών χωριών SOS. Ως βουλευτής πάλεψε όσο κανείς άλλος για την αποποινικοποίηση των αμβλώσεων (γιατρός η ίδια σε Μαιευτική και Χειρουργική Γυναικολογία) κάτι που το κατάφερε και νομικά με την ιδιότητα της υφυπουργού Υγείας.
Και από τα περασμένα (και διδακτικά) στα σημερινά…
Κρίνοντας από τα μέχρι τώρα δεδομένα, οι απόψεις της κυρίας Καρυστιανού για το θέμα των αμβλώσεων δεν πρέπει να μας προκαλούν καμία έκπληξη. Και φυσιολογικές είναι και αναμενόμενες. Το «φωνάζει» εξ άλλου και ο περίγυρος των στενών (και «σοφών») συνεργατών της…
Με έπιασαν τώρα κάτι καχυποψίες και αρχίζω να αναρωτιέμαι: μετά τις αμβλώσεις ποιος μας λέει ότι δεν θα βρεθούν κάποιοι ή κάποιες που θα προτείνουν να τεθεί σε δημόσια διαβούλευση και το θέμα της θανατικής ποινής; Ή πρώτα θα πάρει σειρά το θέμα την μοιχείας; Δεν ξέρω, (καχ)υποψίες εκφράζω.
Μπορεί να είναι και τυχαίο, αλλά τα περισσότερα διαδικτυακά προφίλ που επικροτούν τις απόψεις της κυρίας Καρυστιανού, συνοδεύονται από βυζαντινές σημαίες και εικόνες του Αγίου Παϊσίου. Επαναλαμβάνω όμως: μπορεί να είναι και τυχαίο.
Γιατί όταν ένας ή μία πολιτικός λέει ότι «έχει τελειώσει πλέον η Δεξιά και η Αριστερά», στο τέλος καταλήγει να λέει τα ίδια με τη Δεξιά;
Όχι, αγάπες μου, η φωτογραφική τροπολογία που δίνει (εμμέσως πλην σαφώς) στην Όλγα Κεφαλογιάννη το δικαίωμα να διεκδικήσει με άλλους όρους την συνεπιμέλεια των παιδιών της ήταν κάτι απολύτως φυσιολογικό. Το αφύσικο ήταν που την ψήφισε και το ΚΚΕ.
Ομόφωνα αθώοι κρίθηκαν από το Τριμελές Εφετείο Κακουργημάτων Βορείου Αιγαίου και οι 24 διασώστες της Μη Κυβερνητικής Οργάνωσης ERCI, που κατηγορούνταν για συγκρότηση και ένταξη σε εγκληματική οργάνωση και ότι μέσω αυτής διευκόλυναν την παράνομη είσοδο υπηκόων τρίτων χωρών. Περιττό να πω ότι η είδηση της αθώωσης δεν «έπαιξε» σε κανένα Μέσο Ενημέρωσης, ενώ κάτι Μηταράκηδες και Βελόπουλοι που είχαν αφηνιάσει εναντίον τους, άνοιξε η γη και τους κατάπιε…
Άλλο ένα δείγμα αξιοκρατίας και διαφάνειας! Η δημοσιογράφος Άρια Αγάτσα ανέλαβε χρέη προέδρου στο Αθηναϊκό Πρακτορείο Ειδήσεων! Να θυμίσω ότι η Άρια Αγάτσα διετέλεσε βουλευτής της Νέας Δημοκρατίας. Όσο για το δημοσιογραφικό της τάλαντο, κρύβω λόγια…
Μετά από τρία χρόνια αγρανάπαυσης, η εφημερίδα Απογευματινή επανήλθε στο προσκήνιο με ένα εξώφυλλο-σταθμό! Ρεσιτάλ διπλωματίας στο Νταβός από τον Μητσοτάκη. Ο Έλληνας πρωθυπουργός επιδόθηκε σε λεπτές ασκήσεις ισορροπίας. Ο Μητσοτάκης, βέβαια, δεν πήγε στο Νταβός λόγω κακοκαιρίας, αλλά αν πήγαινε θα έδινε ή δεν θα έδινε ρεσιτάλ; Όχι πείτε!
Τρεις σκληρές ερωτήσεις του δημοσιογράφου Νίκου Μάνεση στον Κυριάκο Μητσοτάκη: Πώς περνάτε τις ελεύθερες ώρες σας; Ποια σχέδια κάνατε για τις καλοκαιρινές σας διακοπές; Παραμένετε ακόμη Παναθηναϊκός;
Μισό λεπτό λίγο γιατί θέλει να κάνει μία παρέμβαση η κυρία Ευγενία Μανωλίδου, σύζυγος Αδώνηδος. Σας ακούμε, κυρία Μανωλίδου…
Γιγνωσκετε το ρητον αρχε σεαυτου; Λεξωμεν αλλως πως χρωμενοι τη αρχαια γλωττη, εγκρατης ισθι, ουτως αρχων εαυτου εσει. Υγιαινετε και ερρωσθε. Εις αυθις…
Διαφημίσεις και επανερχόμαστε…
Ο Κυριάκος Μητσοτάκης φέρεται αυτή τη στιγμή ως πατριώτης, ως γνώστης των πραγμάτων και ως υπεύθυνος μιας ομάδας υπεύθυνης. Δεν μπορούμε να βρούμε καλύτερο ηγέτη. Αυτή τη στιγμή είναι δώρο για την Ελλάδα. Όχι, ούτε ο Πορτοσάλτε ούτε ο Παπαπαναγιώτου ούτε ο Πρετεντέρης. Η Ελένη Γλύκατζη-Αρβελέρ! Γεράματα…
Ο δημοσιογράφος Γιώργος Παπαχρήστου έχει μία εκπομπή στο ραδιόφωνο που την ονομάζει 15 λεπτά. Απολύτως τίμιος και ειλικρινής! Πόσο πιο πολύ να τον αντέξουν οι ακροατές.
Μετά την Αφροδίτη Αλ Σάλεχ, μου ήρθε αίτημα φιλίας και από τη Δήμητρα Λιάνη Παπανδρέου. Βρίσκομαι εν αναμονή αιτήματος από την Ελένη Λουκά.
Σας το εκμυστηρεύομαι: παρακολουθώ ανελλιπώς την αστρολόγο Άση Μπήλιου. Είναι η μόνη που με καθησυχάζει για τα πάντα. Αφήστε που προχθές μου τόνωσε και το ηθικό λέγοντας ότι αυτή η χρονιά θα είναι η πιο ερωτική για τους Παρθένους.
Άντε, σας αποκάλυψα και το ζώδιό μου…
Ποιος Καποδίστριας και ποιος Σμαραγδής. Μαζωνάκης και τα μυαλά στα κάγκελα…