«Έλα, πουλί μου, να πάμε στην Πέραμο…»: Ποια ήταν η «Αρζεντίνα» των Χειμερινών Κολυμβητών [βίντεο-φωτογραφίες]

Ιστορικά στοιχεία για τη θρυλική ντίσκο της Νέας Περάμου που «μνημείωσε» σε τραγούδι ο Αργύρης Μπακιρτζής – Συνέντευξη με την ιδιοκτήτρια του μαγαζιού


 

Του Σεραφείμ Σανσαρίδη

 


Τέλη του 1980 (ή κατά την επίσημη εκδοχή το 1981) εμφανίζεται στην ελληνική δισκογραφία το συγκρότημα του Αργύρη Μπακιρτζή με το άλμπουμ Χειμερινοί Κολυμβητές. Ο δίσκος, που κυκλοφόρησε με δανεικά χρήματα, γίνεται άμεσα επιτυχία και ο τίτλος του ταυτίζεται με το όνομα του συγκροτήματος, για το οποίο είχαν προταθεί και άλλες ονομασίες, όπως “Κασμάδες” ή “Καθετήρες”.

Στιγμιότυπο από την πρώτη συναυλία των Χειμερινών Κολυμβητών στη Μεγάλη Λέσχη Καβάλας, παραμονή Πρωτομαγιάς του 1979.

Οι Χειμερινοί Κολυμβητές, πέραν της επιτυχίας τους, γέμισαν τα ηχεία όλης της Ελλάδας με… Καβάλα! Το τραγούδι Το πολλαπλό σου είδωλο με τον αξέχαστο στίχο «συχνάζεις στο Μικρό Καφέ κι εγώ στη Μυροβόλο» ή η Εκδρομή με τις ευθείες αναφορές στην Καβάλα και τη Θάσο, έκαναν τους πάντες να αναζητήσουν τα μέρη στα οποία αναφέρονταν στα τραγούδια.

Η φωτογραφία στο εξώφυλλο του πρώτου δίσκου των Χειμερινών Κολυμβητών (Τάκης Τλούπας) απεικονίζει τη θάλασσα στη Σκάλα Παναγίας Θάσου.

Κάπως έτσι βρέθηκα και εγώ να ψάχνω την Αρζεντίνα· την περίφημη ντίσκο του ομώνυμου τραγουδιού των Χειμερινών Κολυμβητών, ο πρώτος στίχος του οποίου (τα κύματα της θάλασσας μου το ’πανε…) δεν άρεσε στον Αργύρη Μπακιρτζή και τον «έκανε πάσα» στον Κώστα Σιδέρη, ο οποίος τελικά δεν μπόρεσε να τραγουδήσει στην ηχογράφηση του κομματιού, γιατί είχε βραχνιάσει λόγω συμμετοχής του σε διαδήλωση.

Αναζητώντας, λοιπόν, την Αρζεντίνα, επισκέφτηκα τη Νέα Πέραμο και μετά από περιπέτειες, διότι μετά από 50 χρόνια οι ντόπιοι είχαν λησμονήσει το ακριβές σημείο όπου βρισκόταν το μαγαζί, βρέθηκα απέναντι ακριβώς από το ίδιο μου το σπίτι (!) στο φιλόξενο κατώφλι της Αναστασίας Γιαντσούρη, της ιδιοκτήτριας δηλαδή της θρυλικής Αρτζεντίνας.

Εξωτερική άποψη της «Αρζεντίνας» τη δεκαετία του 1980.

Η Αρζεντίνα λειτούργησε ως οικογενειακή επιχείρηση της οικογένειας Γιαντσούρη από τις Απόκριες του έτους 1977 και συνέχισε με διαφορετικές ονομασίες (ντίσκο Τζάκι Ο, Μπουάτ Γωνία) να λειτουργεί μέχρι το έτος 1993, οπότε και σταμάτησε η λειτουργία της, γιατί η δραστηριότητά της ενοχλούσε τους περιοίκους των οικοδομών, που στο μεταξύ είχαν ξεφυτρώσει ανάμεσα στις καλαμιές, τα αμπέλια και τους θάμνους της περιοχής.

Στιγμιότυπο από αποκριάτικο γλέντι στην «Αρζεντίνα» τη δεκαετία του 1980.

Στο τέλος της γνωριμίας μου με την κυρία Αναστασία, μου εκμυστηρεύθηκε ότι δεν έχει ακούσει ποτέ το τραγούδι των Χειμερινών Κολυμβητών και αποφασίσαμε να το ακούσουμε παρέα, βλέποντας παλιές φωτογραφίες της Αρζεντίνας. Αξίζει αυτό το ταξίδι, που κάναμε με την κυρία Αναστασία, να το ακολουθήσετε και εσείς:


* Αφορμή για την έρευνα αποτέλεσε η συμμετοχή στο Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ Θεσσαλονίκης του Πολλαπλού ειδώλου, ενός ντοκιμαντέρ των Γιάννη Αγγελάκη και Ανδρέα Σιαδήμα, που παρακολουθεί την πορεία των Χειμερινών Κολυμβητών, του μακροβιότερου ελληνικού συγκροτήματος.


Αρζεντίνα

Τα κύματα της θάλασσας μου το ’πανε
αυτή η νύχτα μένει, για αύριο ποιος ξέρει
Έλα πουλί μου να πάμε στην Πέραμο
στην Αρζεντίνα να βρεθούμε
φωτιές να δουν τα πέλαγα
πωπω χαρές τ’ αστέρια

Κι ο ζων-νεκρός της μνήμης μας
μια πτήση στον αιθέρα
στο χάος και στο όνειρο
απελπισία χορτάτος