Του Μπάμπη Γαμβρέλη
Θα ξεκινήσουμε με κάτι που μπορεί να μοιάζει «αντιεμπορικό», σίγουρα όμως δεν είναι αμελητέο. Πάμε λοιπόν να τα πάρουμε με τη σειρά…
Τους αρχαιολογικούς χώρους οφείλουμε να τους προστατεύουμε από κάθε τι που μπορεί να προσβάλει τον συμβολικό τους χαρακτήρα και, κατ’ επέκταση, τη διαχρονική τους «ιερότητα». Θεσμικά, τον ρόλο αυτόν τον «κουβαλάνε στις πλάτες» τους οι αρμόδιες Εφορείες Αρχαιοτήτων και, κατ’ επέκταση, εκείνοι και εκείνες που προΐστανται των λειτουργιών τους. Αυτές αποφασίζουν και αυτές θέτουν τα όρια και τις προϋποθέσεις για την παραχώρησή τους.
Στο προκείμενο…
Στο Αρχαίο Θέατρο της Θάσου (που ακόμη τελεί υπό ανακατασκευή) παρουσιάστηκε πρόσφατα μία παιδική παράσταση αμιγώς ερασιτεχνική, με την οργανωτική σφραγίδα του Δήμου της Θάσου και την καλλιτεχνική επιμέλεια της Στέλλας Φουρναράκη, τοποθετημένης από το 2019 στη θέση της Καλλιτεχνικής Διευθύντριας του Δήμου.
Προς αποφυγή παρεξηγήσεων να ξεκαθαρίσω ορισμένα πράγματα εξ αρχής: δεν έχω καμία απαίτηση από μία δημοτική αρχή που οι έννοιες της Τέχνης και του Πολιτισμού της είναι παντελώς άγνωστες. Σκεφτείτε μόνο ότι το «πολιτιστικό όραμα» του αρμόδιου Αντιδημάρχου ήταν (και δεν ξέρω αν παραμένει ακόμη) η «αναβίωση των γυμναστικών επιδείξεων». Με δυο λόγια, οι άνθρωποι… δεν το έχουν.
Συνέπεια τούτου, ο Δήμος να στερείται ενός σοβαρού και απαιτητικού πολιτιστικού πλάνου και να προβάλλει ως καλλιτεχνικά πρότυπα ό,τι παράγεται από τις ερασιτεχνικές ομάδες και τους πολιτιστικούς (με πολλά ερωτηματικά) συλλόγους, με πρώτο και κυρίαρχο στοιχείο δημιουργίας, αυτό του «παραδοσιακού φολκλορισμού». Γνωστά πράγματα και μάλλον μη αναστρέψιμα.
Και εδώ ακριβώς έρχεται να «κουμπώσει» ο ρόλος της δικιάς μας Εφορείας Αρχαιοτήτων και πιο συγκεκριμένα, αυτός της κυρίας Δαδάκη. Τα ερωτήματα, κρίσιμα και κομβικά: με ποια αισθητικά και καλλιτεχνικά κριτήρια παραχωρήθηκε το Αρχαίο Θέατρο για τη συγκεκριμένη παράσταση; Ποια Επιτροπή διαχειρίζεται τέτοιου είδους πρωτοβουλίες και ποια μέλη της αποδέχτηκαν την πρόταση του Δήμου και της Καλλιτεχνικής Διευθύντριας; Μπορεί ένας αρχαιολογικός χώρος να παραχωρείται για χρήση «κατά το δοκούν» ή για «χάρη» μιας (οποιασδήποτε) σχέσης;
Ολοκληρώνοντας: η δια ζώσης ενασχόληση των ανθρώπων με τις τέχνες είναι μία πανέμορφη τελετουργία και ένας τρόπος μύησης σε μεγάλες αξίες. Όταν όμως αυτή η συναλληλία εκφράζεται και τελείται μέσα από ομάδες ερασιτεχνών, οφείλει να «υπακούει» και σε πρακτικές που δεν υπερβαίνουν το μέτρο και τα «σύνορα» του ερασιτεχνισμού. Γι’ αυτό και το (όποιο) έργο τους δεν πρέπει να ταυτίζεται με την πραγματική Τέχνη. Άλλο πράγμα ο μόχθος του δημιουργού και άλλο το κέφι του ερασιτέχνη. Ο πρώτος πασχίζει και αγωνία, ο δεύτερος περνάει την ώρα του και διασκεδάζει…
Γι’ αυτούς ακριβώς τους λόγους, τα λόγια του σπουδαίου θεατρολόγου Νικηφόρου Παπανδρέου θα παραμένουν πάντα επίκαιρα και διδακτικά: η μία και μοναδική παράσταση ενός ερασιτεχνικού θιάσου πρέπει να είναι αυτή της τελικής πρόβας. Όταν ξεμυτίσει στο κοινό, τότε το κοινό εθίζεται στον ερασιτεχνισμό. Και όποιοι κατάλαβαν, κατάλαβαν….
Μικρό διάλειμμα με ένα στιγμιότυπο από την ορκωμοσία της νέας Γενικής Γραμματέως του υπουργείου Πολιτισμού Ολυμπίας Βικάτου και επανερχόμαστε…
Καίρια και άκρως σημαντική η καταγγελία του Σωματείου των Εργαζομένων του 6ου ΕΚΑΒ Καβάλας που αναφέρεται στην εντελώς παράλογη και απαράδεκτη πρακτική μίας ναυτιλιακής εταιρίας, να ζητήσει από τους τραυματιοφορείς του ΕΚΑΒ της Θάσου να πληρώσουν εισιτήρια για τη διακομιδή ασθενούς από το λιμάνι του Πρίνου στο Νοσοκομείο της Καβάλας.
Αν υπάρχει μία μικρή ένσταση ως προς το περιεχόμενο της καταγγελίας, αυτή έχει να κάνει με το γεγονός της μη αναφοράς του ονόματος της εταιρίας. Και ναι, μπορεί εδώ και πολλές δεκαετίες το όλο «σύστημα» των ακτοπλοϊκών εταιριών του νησιού να λειτουργεί με όρους καρτέλ, αλλά για καθαρά λόγους δεοντολογίας, θα έπρεπε να είχαν δοθεί «ονόματα και διευθύνσεις».
Το χαλαρώνω και προχωράμε…
Μετά την Αγγελικούλα τη Δεληκάρη ΚΑΙ ο Γιάννης Πασχαλίδης νοιάστηκε για τα Τενάγη των Φιλίππων. Αυτός, μάλιστα, το πήγε ένα βήμα παραπέρα και έφτασε μέχρι το Μαξίμου για να ζητήσει την προσωπική παρέμβαση του πρωθυπουργού. Η συνέχεια, γνωστή: κάτι φωτογραφίες, κάτι χαμόγελα, κάτι δελτία Τύπου, το βγάλαμε και σήμερα το μεροκάματο. Τους χαιρετισμούς μας στα Τενάγη…
Η Αγγελικούλα όμως η Δεληκάρη συνεχίζει απτόητη τις επισκέψεις στα υπουργεία. Προχθές, μαθαίνω, βρέθηκε με τον υπουργό Ναυτιλίας και Νησιωτικής Πολιτικής Βασίλη Κικίλια και κουβέντιασε μαζί του το θέμα του λιμανιού της Κεραμωτής. Και μόνο ότι κουβέντιασε με τον Κικίλια, την καθιστά ηρωίδα!!!
Α ναι, ευτυχώς που υπάρχουν και οι δημοσιογράφοι του Center και μας ενημερώνουν συνεχώς για τις δραστηριότητες της Αγγελικούλας. Προχθές, ας πούμε, την είδα στο Αρχαίο Θέατρο της Θάσου να κάνει δηλώσεις για την παιδική παράσταση που σας έλεγα πιο πάνω. Ήταν πολύ καλή. Είχε μπρίο, είχε φωτογένεια, η φωνή ήταν ιδιαίτερα μελωδική, οι κινήσεις της όλες με χάρη και γοητεία. Να κρύβει μέσα της κάποιο υποκριτικό τάλαντο;
Καλέ, τι τρελό ρεπορτάζ ήταν πάλι αυτό στο Center για την πρώτη ημέρα των εκδηλώσεων για τα Ελευθέρια! Δεν έλεγε να ξεκολλήσει η κάμερα από την Εύα! Τόση Πασαλίδου είχε να παίξει από την προηγούμενη εκδήλωση για το ερχομό της εικόνας της Παναγίας Σουμελά!
Παρ’ όλα αυτά όμως, στο πρώτο σκαλί του βάθρου παραμένει η μία και μοναδική μου αγάπη…
Ξέρετε τι είναι να σκορπά «φόβο και τρόμο» ένας 82χρονος; Ποιες μαφίες και ποια Βορίζια!
Σύμφωνα με τον Άδωνη Γεωργιάδη, οι πολιτικοί που κλέβουν προσωπικά στοιχεία από τις πλατφόρμες των υπουργείων για να τα χρησιμοποιήσουν προεκλογικά για ίδιον όφελος (καλή ώρα όπως η Άννα Μισέλ Ασημακοπούλου) δεν θα πρέπει να διώκονται ποινικά. Και επειδή ο Άδωνις δεν είναι όποιος όποιος, το πήγε ένα βήμα παραπέρα, λέγοντας ότι θα ήταν καλό η κυβέρνηση να θεσπίσει νόμο που θα καταργεί τέτοιου είδους διώξεις. Πονηρό δεν με λες, αλλά αυτό με τη μύγα και το μύγιασμα, μου πέρασε λίγο από το μυαλό.
Σύμφωνα με την κυρία Καρυστιανού, όταν ένας πρωθυπουργός πάει να συζητήσει με πρωθυπουργό άλλης χώρα (ας πούμε ο Μητσοτάκης με τον Ερντογάν), θα πρέπει, όχι απλά να έχει πλήρες πλάνο του «τι θα πάει να ζητήσει», άλλα να έχει προηγηθεί και ψυχανάλυση των ανθρώπων με τους οποίους θα βρεθεί. Εγώ θα πρότεινα και γνώμη από φυσιογνωμιστές!
Αφροδίτη Λατινοπούλου: Ακόμα μία «επιτυχία» της σοσιαλιστικής κυβέρνησης Μητσοτάκη: για δεύτερο συνεχόμενο μήνα ο πληθωρισμός πάνω από 5%! Κλαίει και ο Παϊτέρης!
Βγάλτε καλέ αυτόν τον Συρίγο να μας πει για τη δεινή στρατιωτική ήττα που υπέστη το Ιράν. Για μία διασκέδαση ζούμε!
Πέρα από την αθλιότητα, αυτός ο Καιρίδης δεν σου βγάζει και κάτι το… αχώνευτο;
Το έχετε παρατηρήσει και εσείς ότι οι περισσότερες (και πιο άγριες) επιθέσεις των νεοδημοκρατών στοχεύουν περισσότερο στον Δούκα και όχι στον Ανδρουλάκη;
Διάλογος στον ΣΚΑΪ ανάμεσα στον δημοσιογράφο Δημήτρη Οικονόμου και έναν Έλληνα που μένει στην Ελβετία:
- Πείτε μας σας παρακαλώ, πόσο ενοίκιο πληρώνεται εσείς εκεί;
- Κυμαίνεται μεταξύ 2.000 με 2.500 ευρώ.
- Πω πω, τελικά παντού υπάρχει το πρόβλημα με τα υψηλά ενοίκια.
- Εδώ όμως ο μέσος όρος του μισθού είναι 7.000 ευρώ.
- Θα διακόψουμε για διαφημίσεις γιατί μας πιέζει ο χρόνος.
Αιμίλιος Χειλάκης, ηθοποιός: Ο Αλέξης Τσίπρας μοιάζει με τον πίνακα της Τζοκόντα. Απ’ όποια πλευρά και να τον κοιτάξεις, νομίζεις ότι σε κοιτάει. Έτσι είναι κατασκευασμένος. Έτσι συμβαίνει και με τις εικόνες των Αγίων στις εκκλησίες μας. Γάμησα εγώ τεχνοκριτικούς!
Στη φωτογραφία που «έρχεται» θα δούμε έναν γνωστό νεοναζί υπουργό και μία υποψήφια βουλευτή της Νέας Δημοκρατίας στον νομό Λαρίσης που δωροδοκούσε μαφιόζους Ρομά για να την ψηφίσουν. Μία ωραία ατμόσφαιρα, γενικώς…
Και μέσα σε όλα με το μπάχαλο από τις εκδηλώσεις εκεί στο Ζάππειο, έρχεται και αυτό με τον μισθό του διορισμένου (από τον Πιερρακάκη) πρόεδρο του Κληροδοτήματος Ελευθέριο Γιοβανίδη. 5.100 ευρώ τον μήνα! Ούτε Δεσπότης να ήταν…
Βρήκα σενάριο και περιμένω σκηνοθέτη: να επικηρυχθούν άμεσα οι λαγοκέφαλοι, στη συνέχεια να δηλωθούν δισεκατομμύρια νεκρά ψάρια (ακόμη και στο Μέτσοβο) και αμέσως μετά να δημιουργηθεί ένας νέος οργανισμός με την επωνυμία ΛΑΓΟΠΕΚΕ, που θα μοιράσει επιδοτήσεις και θα δώσει αυτοδυναμία στην κυβέρνηση στις επόμενες εκλογές.
Όπα, όπα, έχουμε καινούρια νέα για τους λαγοκέφαλους. Για πάμε αμέσως στην εκπομπή της Κατερίνας Καινούριου να ακούσουμε τον συντάκτη του Εκκλησία Online Ανδρέα Καραγιάννη…
Αχ, δεν τους προλαβαίνεις με τίποτε! Η Ευγενία Μανωλίδου δεν ήταν απλά προσκεκλημένη στη διήμερη επιστημονική εκδήλωση με θέμα Ογκολογία: Από την ογκογέννηση μέχρι τη θεραπεία, αλλά ανέβηκε και στο βήμα και μίλησε για τη Σοφία της Αρχαίας Ελληνικής Γλώσσας στην Ιατρική! Πονάς, Μαρία Ευθυμίου;
Εγώ κερνάω πόνο στη Λατινοπούλου…