Έφυγε το καλοκαίρι, μαζί του οι τουρίστες, τα κουνούπια (όχι όλα) και οι τσούχτρες (όχι όλες) και έμεινε ο «φόβος» του χειμώνα, το 6ο μέχρι το 12ο κύμα κορονοϊού, αλλά και κάτι καλό: Η φύση «απογυμνωμένη» από τα παρεπόμενα της ανάπτυξης. Για παράδειγμα, οι Αμμόλοφοι επέστρεψαν στην ετυμολογική τους έννοια και ξανάγιναν… Αμμόλοφοι. Και επειδή διάφοροι περίεργοι θα βρεθούν να πουν ότι η παραπάνω διαπίστωση παραπέμπει σε μια «υπόγεια αντιπολίτευση», ότι είναι ένα μανιφέστο κατά της ανάπτυξης και των επιχειρήσεων, η απάντηση έρχεται από την 28η Οκτωβρίου: ΟΧΙ. Είναι απλά μια διαπίστωση για το πόσο υπέροχες είναι οι παραλίες από τούδε και μέχρι το καλοκαίρι. Εντάξει, για να είμαι απολύτως ειλικρινής, παραπέμπει και στη διαπίστωση ότι ακόμα και στην εποχή της ανάπτυξης, μπορούν να συνδυαστούν όλα. Μάλλον… Αμιγώς εικαστικά, πάντως, πλείστοι όσοι προτιμούν τους Αμμολόφους ως Αμμολόφους. Μάλλον…

*Φωτογραφία-διαπιστώσεις: Θανάσης Σοφιανός

Η Κυβέρνηση ανακοίνωσε τα μέτρα για την εξοικονόμηση ενέργειας στο Δημόσιο [διαβάστε εδώ] και ήδη (βασικά εδώ και καιρό) εφαρμόζονται, τουλάχιστον αναφορικά με τον «αρχιτεκτονικό» ή αλλιώς, αισθητικό φωτισμό μνημείων. Και έτσι, ενώ στην Καβάλα τα φώτα που φώτιζαν το Φρούριο έσβηναν μία ώρα μετά τα μεσάνυχτα, σήμερα δεν άναψαν καν, όπως και αυτά που φωτίζουν τις Καμάρες (εκτός και αν πρόκειται για βλάβη). Και τι να κάνουν οι Δήμοι, να κάτσουν να μαλώσουν; Να ‘ναι καλά το φεγγάρι να λέμε. Πάντως αξίζει να αναφερθεί ότι το φως που χρησιμοποιεί η Καβάλα για να φωτίσει τα μνημεία της είναι σαφώς πιο κοστοβόρο από αυτό που φωτίζει τον Λευκό Πύργο ή τις στήλες του Ολυμπίου Διός. Να τα λέμε κι αυτά… σ.σ.: Αμφότερα τα μνημεία φωτίστηκαν, απλά λίγο πιο αργά, όμως στο άμεσο μέλλον τα προλεγόμενα δε θα είναι ένα χλιαρό αστείο, αλλά πραγματικότητα.

*Φωτογραφία από την κάμερα του Meteokav στο 1ο Λύκειο

Στο πλαίσιο του εορτασμού της Παγκόσμιας Ημέρας Φάρων, το κοινό είχε την Κυριακή 21 Αυγούστου 2022 τη δυνατότητα να επισκεφθεί 28 φάρους της χώρας και παράλληλα την ευκαιρία να ενημερωθεί για τη συμβολή τους στην ασφάλεια της ναυσιπλοΐας, στην αξιοποίηση του φαρικού δικτύου ως πολιτιστική κληρονομιά, καθώς και για τη συνεισφορά των φαροφυλάκων στη λειτουργία του εν λόγω δικτύου. Σε αυτούς τους 28 φάρους δεν συμπεριλαμβάνονταν για ακόμη μια χρονιά ο φάρος της χερσονήσου της Παναγίας στην Καβάλα, ο οποίος ζητάει επειγόντως την «αποφυλάκισή» του. Για λόγους Ιστορίας, για λόγους αισθητικούς, για λόγους που θα κάνουν τους παλιούς να θυμηθούν και τους νέους να μάθουν ένα από τα πιο παραμυθένια σημεία και σύμβολα της πόλης…

Ένα παλιό έθιμο αναβιώνει ξανά τα Σαββατοκύριακα στα πλευρικά διόδια του Αγίου Ανδρέα στην Καβάλα, στο ρεύμα προς Καβάλα. Πρόκειται για το «σύνδρομο της ουράς» ή αλλιώς «περιμένω στους 300 βαθμούς Κελσίου για να πληρώσω 40 λεπτά». Από τις δύο, δε, «πύλες», η μια είναι για όσους έχουν ηλεκτρονικό «πάσο» και η άλλη είναι το κλασσικό ταμείο. 9 στους 10, όμως, πηγαίνουν στην ηλεκτρονική «πύλη» και τελευταία στιγμή καταλαβαίνουν ότι έκαναν λάθος και στρίβουν δεξιά να πάνε ταμείο και «σκοτώνονται» και με τους άλλους οδηγούς της τάξης «εμείς κορόιδα είμαστε;» και το έθιμο συνεχίζεται με εκκίνηση λες και φεύγουν από pit stop της Formula 1 γιατί έχασαν πολύτιμο χρόνο από τη ζωή τους κτλ κτλ. Καλοκαιρινά έθιμα, τι να πεις…

Ένας πίδακας νερού έκανε την εμφάνισή του στο πάρκο Φαλήρου στην Καβάλα το μεσημέρι της Πέμπτης 21 Ιουλίου 2022. Όσοι τον είδαν από μακριά, έσπευσαν να εξάγουν το συμπέρασμα ότι επαναλειτούργησε το σιντριβάνι του πάρκου, μετά από χρόνια. Στην πραγματικότητα επρόκειτο για βλάβη σε αγωγό ύδρευσης η οποία διορθώθηκε από τα αρμόδια συνεργεία λίγη ώρα αργότερα. Όσον αφορά τα σενάρια επαναλειτουργίας του σιντριβανιού αποτελούν προϊόν συνομωσιολογικών θεωριών και ουδεμία σχέση έχουν με την πραγματικότητα.

Λίγοι προσέχουν ένα σύνθημα που έχει γραφτεί στον τοίχο μιας από τις εισόδους στην παραλία της ακτής της Καλαμίτσας. «Η φιλοζωία είναι υποχρέωση στον Θεό» λέει ο άγνωστος «καλλιτέχνης» και παραδίπλα ο «αδέσποτος» συμφωνεί και επαυξάνει. Ακόμη και να μη συμφωνεί κάποιος με τα… λεγόμενα του τοίχου, οφείλει να συμφωνήσει ότι τόσο η φιλοζωία όσο και η φιλανθρωπία είναι υποχρέωση προς τον ίδιο τον άνθρωπο, προς τον εαυτό μας, τον ίδιο τον πολιτισμό και την κοινωνία. Φυσικά όλες αυτές οι «οφειλές» απέχουν πολύ από την πραγματικότητα, αλλά τοκίζονται και ο λογαριασμός θα είναι στο τέλος βαρύς. Γιατί οι τοίχοι δε λένε ποτέ ψέματα…