Βράδυ Κυριακής 23 Ιουλίου 2017 και το Cosmopolis τελειώνει… Ο απολογισμός του δε θα έχει καμία σημασία, διότι θα μετρήσει νούμερα και όχι συναισθήματα. Καλώς διαφωνούν πολλοί με την αισθητική του, καλώς και το κρίνουν αυστηρά, καλώς (ακόμα) κι αν δεν το θέλουν. Καλώς, επίσης, έχει ταυτιστεί με την πολιτιστική ζωή της Καβάλας κι ας «έσβησε» για κάποια χρόνια. Καλό θα ήταν να μην «ξανασβήσει»… Να μην ξαναγίνει ένα «πυροτέχνημα» που πέρασε, εντυπωσίασε κι εξαφανίστηκε. Και δε μετράει ποια διοίκηση του δήμου θα το κρατήσει. Άλλωστε, το Cosmopolis, όπως κι άλλοι θεσμοί, σαν το Φεστιβάλ Φιλίππων και το Kavala AirSea Show-ετερόκλητοι, αλλά σημαντικότατοι για την πόλη-δεν ανήκουν σε καμία Δημοτική Αρχή, παρά μόνο στην Καβάλα. Και του χρόνου…

Ιστορικά κτίρια οι καπναποθήκες της Καβάλας, ταυτισμένα με την ίδια την ιστορία της πόλης, αλλά πόσο να αντέξουν κι αυτά; Παράδειγμα… Σήμα κατατεθέν της «καπνούπολης» η καπναποθήκη Schinasi στα Ποταμούδια, πίσω από το Εργατικό Κέντρο, με χιλιάδες μικρές ιστορίες καπνεμπόρων και καπνεργατών να «πέφτουν» στο κεφάλι σου όταν περνάς κάτω από τις διπλές γέφυρες, μοναδική αρχιτεκτονική έμπνευση όχι μόνο στην Καβάλα, αλλά πανελλαδικώς. Πλέον, όμως, δεν… πέφτουν ιστορίες, αλλά σοβάδες. Και μπορεί να μην είναι στην ευθύνη του δήμου Καβάλας η μέριμνα των καπναποθηκών (αθάνατη γραφειοκρατία κι αθάνατο ιδιοκτησιακό μπλέξιμο), ωστόσο κάτι πρέπει να γίνει γιατί θα πέσει η… Ιστορία και θα μας πλακώσει. Κι είναι βαριά η Ιστορία των καπναποθηκών και της Καβάλας…

Αναστάτωση προκλήθηκε το βράδυ του Σαββάτου 22 Ιουλίου 2017 στη συνοικία της Παναγίας, όταν δύο συμπολίτες μας αισθάνθηκαν αδιαθεσία. Συγκεκριμένα, το πρώτο περιστατικό αφορούσε σε μια ταχυκαρδία και το δεύτερο σε μια κρίση πανικού. Άμεσα έσπευσαν στο σημείο δύο ασθενοφόρα του ΕΚΑΒ, ενώ η συνδρομή των εθελοντών της Ελληνικής Ομάδας Διάσωσης ήταν καταλυτική, καθώς βρίσκονταν στην παλιά πόλη λόγο του Cosmopolis και άνοιγαν τον δρόμο για να μπορέσουν τα ασθενοφόρα να προσεγγίσουν το σημείο. Να σημειωθεί ότι και τα δύο περιστατικά αποδείχτηκαν ήσσονος σημασίας και δεν έχριζαν καν νοσηλείας.

Δεν αναφέρομαι στον τρόπο που στήθηκε η διοργάνωση, στη φιλοσοφία της και στη θεματολογία της, ούτε και στο πόσο κλειστή δείχνει (και είναι) προς τον πολύ κόσμο. Όλα τα παραπάνω είναι μια άλλη, μεγάλη κουβέντα… Θα μείνω, όμως, στο φετινό σήμα κατατεθέν της, στην απλή, λιτή, αλλά αρκούντως καλαίσθητη κατασκευή που στήθηκε στον Φάρο, στη συνοικία της Παναγίας στην Καβάλα, ένα σιδερένιο ομοίωμα του Παλιού Υδραγωγείου, ήτοι τις γνωστές Καμάρες. Ένα απλό μάθημα για το πως φτιάχνεις με απλά και φθηνά υλικά μια πανέμορφη και συνάμα μοντέρνα κατασκευή που διαφημίζει την πόλη. Αλήθεια, πέρα από τα καράβια και τις βάρκες, πόσο δύσκολο θα ήταν να τοποθετήσει μια τέτοια κατασκευή ο δήμος Καβάλας σε ένα από τα «μπαλκόνια» της πόλης, με τους τουρίστες και τους επισκέπτες να στήνονται μπροστά του και να πέφτουν οι selfie’s βροχή και συνάμα να προβάλλεται κι η πόλη; Τροφή για σκέψη…

Την Τρίτη 18 Ιουλίου 2017 το Υπουργείο Παιδείας εξέδωσε την εξής ανακοίνωση: «Με αφορμή δημοσιεύματα, το Υπουργείο Παιδείας, Έρευνας και Θρησκευμάτων χαιρετίζει τις πρωτοβουλίες για τη διαμόρφωση συνεργειών ανάμεσα σε διαφορετικά TΕΙ της χώρας. Σύμφωνα με το υπό ψήφιση σχέδιο νόμου, οι αποφάσεις που αφορούν ίδρυση, συγχώνευση, κατάτμηση, μετονομασία, και κατάργηση TΕΙ εκδίδονται με πρόταση των Υπουργών, Παιδείας, Έρευνας και Θρησκευμάτων, Οικονομικών και Διοικητικής Ανασυγκρότησης». Η ανακοίνωση αυτή δεν μπορεί παρά να «αγγίζει» και τα καθ’ ημάς και συγκεκριμένα τη διαβούλευση που βρίσκεται σε εξέλιξη μεταξύ του ΤΕΙ ΑΜ-Θ και του Δημοκριτείου Πανεπιστημίου Θράκης (διαβάστε σχετικά εδώ και εδώ).

Άλλη μια καταιγίδα πλησιάζει την Καβάλα (κανονική, όχι φοροκαταιγίδα). Παρά την εντυπωσιακή εικόνα των νεφών (wall cloud) δείξτε προσοχή όσοι κινείστε κυρίως στα δυτικά παράλια του Νομού και κυρίως στον δήμο Παγγαίου. Ήδη βρέχει στη Νέα Πέραμο, συνοδεία ισχυρών ανέμων, ενώ η καταιγίδα πλησιάζει την πόλη. Καλό χειμώνα…