Την «παραδοσιακή βασιλόπιτα» θα κόψουν την Παρασκευή 10 Φεβρουαρίου 2017 οι «συναγωνίστριες και οι συναγωνιστές» της Χρυσής Αυγής στην Καβάλα. Η εκδήλωση μπορεί να χαρακτηριστεί και ως «πρώτης γραμμής», αφού σε αυτήν θα παραστεί ο βουλευτής Επικρατείας (και ουσιαστικά «υπαρχηγός» της Οργάνωσης) Χρήστος Παππάς. Ο οποίος κ. Παππάς είναι, λένε, ο «θεωρητικός» των απανταχού Ελλήνων «Εθνικοσοσιαλιστών» και για τον οποίο «κυκλοφορεί» πλούσιο φωτογραφικό υλικό στο διαδίκτυο με τις επιδόσεις του στο… μασκάρεμα εποχής (με προτίμηση σε άσπρες-κόκκινες-μαύρες αποχρώσεις που φοριούνταν πολύ στη Βόρεια Ευρώπη κατά τις δεκαετίες του ’30 και του ’40). Τώρα, το πώς όλα αυτά μπορούν και «δένουν» με την… παράδοση ενός εθίμου των ορθόδοξων νοικοκυραίων, ίσως να αποδίδεται στο «χτίσιμο» μιας νέας, «σοβαρής Χρυσής Αυγής» που ετοιμάζεται (!) να (συν)κυβερνήσει αύριο-μεθαύριο – όπως διατείνονται κάποιοι… Αν και ακόμη δεν έχει ανακοινωθεί κάτι σχετικό, βέβαιη μπορεί να θεωρείται μια αντισυγκέντρωση από τις Αντιφασίστριες και τους Αντιφασίστες της ευρύτερης περιοχής.

Με τίποτε δεν θέλουμε να πιστέψουμε τις (ασυνήθιστα πολλές, είναι η αλήθεια) καταγγελίες που φτάνουν στα αυτιά μας για πληθώρα εργατικών ατυχημάτων (άλλα σοβαρά κι άλλα πάλι λιγότερο) που συμβαίνουν σε μεγάλη μονάδα της περιοχής μας και τα οποία… «θάβονται»! Πώς θάβονται; Μα, με την «φιλική συμβουλή» (sic) της εργοδοσίας προς τους παθόντες να μην αναφέρουν το συμβάν ως εργατικό ατύχημα, αλλά να πάνε… σπίτι τους για να… αναρρώσουν. Σε αντίθετη περίπτωση, η «ανυπακοή», νά… πώς να το πούμε, «δεν θα εκτιμηθεί από την εργοδοσία». Είναι δυνατόν να συμβαίνουν τέτοια πράγματα στην Καβάλα; Μπα, εμείς είπαμε, με τίποτε δεν θέλουμε να το πιστέψουμε…

Σχετικά με τα όσα έγιναν την Κυριακή 29 Ιανουαρίου 2017 στην Καβάλα, πριν, κατά τη διάρκεια και μετά τις δύο παράλληλες πορείες των αντιεξουσιαστών και των «πατριωτικών» οργανώσεων και επειδή αρκετοί αναγνώστες μάς ρωτούν μέσω μηνυμάτων για το αν έγιναν τελικά επεισόδια και αν αυτά ήταν σοβαρά, έχουμε να σημειώσουμε τα εξής: Αρχή του KAVALA POST ήταν, είναι και θα είναι να μην υπακούει στις «επιταγές» και τους «κανόνες» της διαδικτυακής ενημέρωσης που βάζουν πρώτα και πάνω από όλα την αμεσότητα εις βάρος, πολλές φορές, της εγκυρότητας και της ψύχραιμης «ματιάς» στα γεγονότα. Η αλήθεια είναι ότι οι πορείες της Κυριακής πραγματοποιήθηκαν χωρίς πολλά «παρατράγουδα» και μέχρι το μεσημέρι όλα έδειχναν ότι η φετινή «επέτειος των Ιμίων» θα τελείωνε σχετικά «αναίμακτα». Λίγο μετά, «ανέβηκαν» και οι πρώτες ανταποκρίσεις στο διαδίκτυο για να επιβεβαιώσουν την… «ηρεμία» (είναι ακόμη εκεί, εξ ου και η «σύγχυση» πολλών). Μέχρις εδώ, όλα καλά. Το KAVALA POST όμως, συνέχισε το ρεπορτάζ και μετά το (φαινομενικό) πέρας των «εκδηλώσεων» και τότε ήταν που «άναψαν τα αίματα». Ό,τι συνέβη στα στενά της Αριστ. Στάνη το καταγράψαμε εδώ. Τώρα, το αν ο πετροπόλεμος, οι μάχες σώμα με σώμα με άνδρες των ΜΑΤ, η ρίψη δακρυγόνων και χειροβομβίδων κρότου-λάμψης και το «κυνηγητό» στα στενά μιας συνοικιακής οδού της Καβάλας ΔΕΝ είναι «σοβαρά επεισόδια», τότε τι είναι; Πρωινή γυμναστική;

Η ανάπλαση τελείωσε, η οδός Βενιζέλου -από το Φάληρο έως τη Δαγκλή– μονοδρομήθηκε και ο νέος δρόμος παραδόθηκε προς χρήση στους Καβαλιώτες. Νέος δρόμος μεν, παλιές (κακές) συνήθειες δε, που δεν λένε να… υποχωρήσουν, ούτε σε ένταση ούτε σε συχνότητα. Στο «κομμάτι» αυτό της Βενιζέλου, υπάρχουν συνολικά τέσσερις (4) «εσοχές» για ολιγόλεπτη στάση των ΙΧ αυτοκινήτων αλλά και για φορτοεκφόρτωση εμπορευμάτων για την εξυπηρέτηση των καταστημάτων της περιοχής. Κι όμως, αυτές οι εσοχές από την πρώτη μέρα δεν «λειτουργούν» παρά ως… μόνιμα πάρκινγκ, τόσο για κατοίκους όσο και για επαγγελματίες της περιοχής. Η κατάσταση στην αρχή (μέχρι και λίγο πριν τα περασμένα Χριστούγεννα) ήταν ακόμη χειρότερη, μέχρι που «εμφανίστηκε» η Δημοτική Αστυνομία. Με το «κόψιμο» των πρώτων κλήσεων, κάποιοι αποθαρρύνθηκαν. Οι εσοχές «απελευθερώθηκαν». Για μερικές μέρες… Έκτοτε, στη Βενιζέλου παίζεται ένας συνεχές «κρυφτούλι», το οποίο εντείνεται ανάλογα με την ώρα και τη μέρα (πχ αν είναι αργά το βράδυ, πολύ νωρίς το πρωί, αν είναι εργάσιμη μέρα ή όχι κτλ.). Εν τέλει, με την κατάσταση αυτή δεν εξυπηρετείται κανείς πλέον όσων… προλαβαίνουν να «καβαντζάρουν» μία θέση πάρκινγκ. Αποτέλεσμα; Ιδιαίτερα κατά τις απογευματινές ώρες οπότε ξεκινούν και τα μαθήματα στο Δημοτικό Ωδείο, η (στενή) Βενιζέλου «πλημμυρίζει» από διπλοπαρκαρισμένα αυτοκίνητα. Αν δε τύχει να περνάει και κανένα λεωφορείο ή απορριμματοφόρο, ε, τότε είναι που το σύστημα «φρακάρει» εντελώς! Στο τέλος, ούτε τα καταστήματα ωφελούνται ούτε οι διερχόμενοι αλλά ούτε και οι… πεζοί, αφού αυτοί οι τελευταίοι έχουν να «αντιμετωπίσουν» και κάποιους ασυνείδητους οδηγούς δικύκλων, οι οποίοι -για να «προσπεράσουν» τα εμπόδια της κίνησης- τι κάνουν; «Καβαλάνε» το πεζοδρόμιο και… όποιον πάρει ο Χάρος! Τελικά, ίσως να μη χρειαζόμαστε ανάπλαση δρόμων, αλλά ανάπλαση… νοοτροπίας!

Τσάρας και Μπεχράκης (Διονύσης, όχι Νίκος) ήταν τα πρώτα πρόσωπα που «συστήθηκαν» στην κοινωνία και τις Αρχές της Καβάλας ως οι «άνθρωποι της εμπιστοσύνης» του Λαυρέντη Λαυρεντιάδη το 2009, τότε που η Βιομηχανία Φωσφορικών Λιπασμάτων άλλαζε αφεντικό και, όπως και να το κάνουμε, μια γενικότερη «αναστάτωση» επικρατούσε σε ό,τι αφορά την «επόμενη μέρα». Μετά από πολύμηνη απουσία, ο Γιάννης Τσάρας επιστρέφει σήμερα σε ένα Εργοστάσιο που ναι μεν γνωρίζει καλά, αλλά στο οποίο ωστόσο πολλά έχουν αλλάξει. Και κατ’ αρχάς, η ανθρωπογεωγραφία. Ο βασικός «κορμός» των εργαζομένων, οι άνθρωποι με τους οποίους δούλεψε επί χρόνια ο κ. Τσάρας για να «κρατήσει» τη μοναδική λιπασματοβιομηχανία, σήμερα είναι «στον δρόμο». Στο Εργοστάσιο πλέον δραστηριοποιούνται -εκτός από την εργολαβική Centrofaro Services Ltd– και άλλες τρεις εταιρίες (PFIC Ltd, ΕΛΛΑΓΡΟΛΙΠ ΑΕΒΕ και, εσχάτως, Λιπάσματα Νέας Καρβάλης ΑΕ), η άλλοτε κραταιά ELFE (της οποίας ήταν διευθυντικό στέλεχος ο κ. Τσάρας) προσποιείται ότι φτιάχνει pellets (!!!) σε Μονάδα της ΒΙΠΕ Καβάλας και το προσωπικό είναι στην πλειοψηφία του καινούριο. «Εξειδικευμένο», το χαρακτήρισε ο κ. Τσάρας σε δήλωσή του, αφήνοντας να εννοηθεί ότι το «παλιό» δυναμικό (οι απολυμένοι, δηλαδή) ίσως και να μην είναι… χρήσιμοι πλέον στη ΒΦΛ! Με φόντο τα όσα έχουν γίνει τον τελευταίο χρόνο, το παραπάνω βίντεο (ρεπορτάζ του Τηλεοπτικού Σταθμού ENA Channel) αποκτά μεγάλο ενδιαφέρον και μας προσφέρει πλέον ένα τελείως διαφορετικό επίπεδο «ανάγνωσής» του. Είναι Ιούνιος του 2014 και οι φορείς της Καβάλας (βουλευτές, Αντιπεριφερειάρχης, δήμαρχος κ.ά.) πραγματοποιούν σύσκεψη με τα υψηλόβαθμα στελέχη της εταιρίας και το Σωματείο των Εργαζομένων για την «κρισιμότητα» της κατάστασης στη ΒΦΛ! Ποια ακριβώς είναι η «κρισιμότητα»; Ότι οι εργαζόμενοι είναι απλήρωτοι για… ενάμιση μήνα (ενώ όταν, δυο χρόνια μετά, 180 εργαζόμενοι απολύονται χωρίς αποζημίωση είναι απλά… Ιούλιος του 2016!)! Α, και ότι «ξαφνικά» αρχίζει -δειλά, αλλά μεθοδικά- να συνδέεται η «βιωσιμότητα» της Βιομηχανίας με την απαλλαγή της από τον Ειδικό Φόρο Κατανάλωσης στο Φυσικό Αέριο! Οι άνθρωποι του Εργοστασίου, στις δηλώσεις τους στα τοπικά ΜΜΕ, εκθειάζουν το προσωπικό, δηλώνουν κατανόηση για την υπομονή τους και αναγνωρίζουν τις προσπάθειές τους (μεταξύ άλλων, να υπογράψουν Συλλογική Σύμβαση Εργασίας «δυσμενέστερη» της προηγούμενης) να «κρατηθεί στη ζωή» η Βιομηχανία. Με πρώτο και καλύτερο τον κ. Τσάρα…

2 χρόνια πριν, ήταν όλοι μαζί. Σήμερα, οι μισοί είναι «αλλού». Και μπορεί η διχοτόμηση του ΣΥΡΙΖΑ στα μεγάλα αστικά κέντρα να είναι απρόσωπη και να «μετριέται» σε αριθμούς και στατιστικά στοιχεία, στη μικρή μας Καβάλα όμως έχει ονόματα και πρόσωπα. Χθες λοιπόν, ο ΣΥΡΙΖΑ γιόρτασε τα 2 χρόνια παραμονής στην κυβέρνηση. Οι πρώην σύντροφοί τους που αποχώρησαν από το κόμμα και συνέχισαν με τη Λαϊκή Ενότητα του Παναγιώτη Λαφαζάνη γιόρτασαν επίσης την ίδια ημερομηνία-ορόσημο (25 Ιανουαρίου 2015) με μιας διαφορετικής «ματιάς» αφισοκόλληση. Στελέχη της ΛΑΕ στην Καβάλα πήραν κόλλα και μπατανόβουρτσα και βγήκαν στην πόλη για να «περάσουν» το δικό τους μήνυμα: «Μπορούμε χωρίς Μνημόνια-Λιτότητα-Ευρώ». Ανάμεσά τους και ο τ. βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ Ηλίας Ιωαννίδης ο οποίος και «ανέβασε» τη σχετική φωτογραφία στο προφίλ του στο facebook.