Συζητείται έντονα τις τελευταίες μέρες ότι σιωπληλά, αλλά μεθοδικά, σχεδιάζεται ένας «γάμος» μεταξύ του Λαυρέντη Λαυρεντιάδη και της ομάδας της Καβάλας. Τα «σενάρια» δίνουν και παίρνουν. Αρχικά είχε κυκλοφορήσει η φήμη ότι ο Κύπριος ενδιαφέρεται διακαώς να πάρει υπό τον έλεγχό του το «Καραβάκι» και για τον λόγο αυτό βρίσκεται σε επαφή με παλαίμαχους του ΑΟΚ. Αργότερα, η ιστορία «ήθελε» κάποιους (παλαίμαχους πάλι) να προσεγγίζουν οι ίδιοι το αφεντικό της ΒΦΛ και να του ζητούν να ενισχύσει οικονομικά την ομάδα. Μάλιστα, το όλο θέμα είχε γίνει πιο συγκεκριμένο, με την «ιστορία» να εμπλουτίζεται και με κατ’ ιδίαν συναντήσεις στην Αθήνα την περασμένη εβδομάδα! Κάποιοι το «πήγαν» πιο… μακριά, εμπλέκοντας στο «προξενιό» και πολιτικό παράγοντα της Καβάλας. Όπου υπάρχει καπνός, υπάρχει και… φωτιά; Θα δείξει… Προς το παρόν, όλα είναι «σενάρια» και μόνο.

Μια από τις χειρότερες επιπτώσεις της κρίσης είναι ότι μας έκανε να συνηθίσουμε την εικόνα της ανθρώπινης εξαθλίωσης στους δρόμους των πόλεων και να κλαίμε πάνω από μια τηλεοπτική ανθρώπινη εξαθλίωση. Η εικόνα του άστεγου (δεν έχει σημασία αν είναι από την Καβάλα, από άλλη πόλη ή είναι μετανάστης) σε κεντρικό σημείο της πόλης, απέναντι από τη Δημοτική Βιβλιοθήκη μέρα μεσημέρι δε μας προκαλεί εντύπωση. «Κι εσύ ασχολείσαι με κάτι πράγματα μικρά», που λέει και το άσμα…

Μπορεί να μαλλιάζει η γλώσσα σου για το αυτονόητο, μπορεί τα πρόστιμα να πέφτουν βροχή, όμως η σωτηρία του… αυτονόητου, είναι τελικά πολύ μεγάλο πράγμα… Αλλά φαίνεται ότι όταν κάτι γίνεται κατά κόρον, παύει να είναι αυτονόητο. Απτό παράδειγμα η εν λόγω φωτογραφία που απεικονίζει τη ράμπα για ΑμεΑ μπροστά από το δημαρχείο της Καβάλας και το δίκυκλο μπροστά από αυτήν. Και η Τροχαία έκανε τη δουλειά της και ήταν εκεί, αλλά πόσες Τροχαίες χρειάζονται για το αυτονόητο;

Σας άρεσε-δε σας άρεσε η 12η Αλφαβητοπαρέλαση, προετοιμαστείτε ψυχολογικά φίλοι κι εχθροί γιατί έρχεται η 13η… Την περασμένη, μάλιστα, βδομάδα, πραγματοποιήθηκε συνάντηση της Οργανωτικής Επιτροπής της Αλφαβητοπαρέλασης και των Συλλόγων Γονέων των Δημοτικών Σχολείων όπου έγινε απολογισμός της φετινής διοργάνωσης και δόθηκε το νέο θέμα της επόμενης παρέλασης το οποίο είναι «Όταν τα παραμύθια μιλούν», ένα ευρύ πεδίο για ασκήσεις φαντασίας και εμπνεύσεων. Τουλάχιστον υπάρχουν κάποιες σταθερές στην πόλη και κάποιοι θεσμοί που επαναλαμβάνονται και χαίρουν εκτίμησης από πολλούς, μικρούς και μεγάλους. Εντάξει, και κριτικής, αλλά εκεί είναι θέμα αισθητικής. Περί ορέξεως…

H γελοιογραφία ανέκαθεν αποτελούσε ένα περιεκτικό «μέσο» μετάδοσης πληροφοριών αλλά και ιδεών. Μέσα από τον συνδυασμό εικόνας και λέξεων πολλά μπορεί να «πει» κάποιος. Καμιά φορά, περισσότερα από όσα μπορεί να πει ένα μακροσκελές κείμενο… Μια αναγνώστρια (αναγνώστης;) του KAVALA POST μάς έστειλε την παραπάνω γελοιογραφία. Με την επισήμανση ότι πρόκειται για την προσωπική της θεώρηση, το πώς με άλλα λόγια αντιλήφθηκε την όλη «ιστορία» με τις μετρήσεις της ατμοσφαιρικής ρύπανσης στην ευρύτερη περιοχή της Νέας Καρβάλης και τον τρόπο με τον οποίο οι αρχές του τόπου διαχειρίστηκαν το θέμα, η… Roza Shanina μάς «προκάλεσε» να τη δημοσιεύσουμε. Και το κάνουμε. Βέβαια, θα πρέπει να επισημανθεί ότι το “Roza” δεν μπορεί παρά να είναι ένα ψευδώνυμο, εκτός κι αν η αναγνώστριά μας φέρει το ίδιο όνομα με τη διάσημη Ρωσίδα ελεύθερη σκοπεύτρια που διέπρεψε κατά τη διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου. Που μάλλον δεν…

Διάλογος μεταξύ δύο φίλων (true story): «Ρε ‘συ, τι έγινε άραγε μ’ αυτές τις κεραίες που έχουμε πάνω από τα κεφάλια μας, δίπλα στα σπίτια μας; Πέρασε η μόδα και δεν ασχολείται κανείς;», ρωτάει ο ένας, με τον άλλο να αποκρίνεται: «Και τι σε νοιάζει ρε βλάκα; Έχεις σήμα στο κινητό σου; Αν δεν υπήρχαν οι κεραίες δε θα μιλούσες με τη Γιώτα που την χαλβαδιάζεις μια βδομάδα τώρα». Διδακτικός διάλογος, γνήσιο γέννημα-θρέμμα μιας κοινωνίας που βλέπει μόνο αυτά που τη συμφέρουν. Η εφαρμογή του εύκολη και συνίσταται για κάθε ανάλογη περίπτωση. Για παράδειγμα: Κάτι μυρίζει έντονα κοντά στα Λιπάσματα τις τελευταίες μέρες. «Και τι σε νοιάζει ρε βλάκα; Δουλεύει το εργοστάσιο, έστω και με ανειδίκευτο προσωπικό, έστω και με τον Λαυρεντιάδη, έστω και με ελέγχους ρύπων που έρχονται σε δεύτερη μοίρα, μετά την “ανάπτυξη” και το “υγιές επιχειρείν”; Δουλειά να υπάρχει…». Και σήμα στα κινητά… Και η υποστήριξη του συμφέροντος… Μέχρι κεραίας.