Το ΔΗΠΕΘΕ Καβάλας φιλοξενεί στην πόλη το έργο των Αντώνη και Κωνσταντίνου Κούφαλη «Το ψωμί της Νινευί» σε σκηνοθεσία Δημήτρη Μυλωνά από την Πέμπτη 16 έως και την Κυριακή 19 Μαρτίου 2017 στις 21:00, στο θέατρο Αντιγόνη Βαλάκου, με την παράσταση να ξεκινάει την περιοδεία της ανά την Ελλάδα από την Καβάλα, μετά την απόλυτα επιτυχημένη, καλλιτεχνικά και εισπρακτικά, φιλοξενία της στο Δημοτικό Θέατρο Πειραιά.
«Η τιμή είναι πάρα πολύ μεγάλη για όλους εμάς να ανεβαίνει αυτή η παράσταση στην Καβάλα», δήλωσε ο πρόεδρος του ΔΗΠΕΘΕ Καβάλας Πέτρος Πετρόπουλος κατά τη συνέντευξη Τύπου που δόθηκε από την αίθουσα του Δημοτικού Συμβουλίου το μεσημέρι της Τετάρτης 15 Μαρτίου, ενώ πληροφόρησε ότι ήδη η προπώληση των εισιτηρίων πάει πάρα πολύ καλά και υπολογίζεται ότι σε όλες τις παραστάσεις «δε θα πέφτει καρφίτσα».
Με τη σειρά του ο Αντώνης Κούφαλης σημείωσε ότι «ήταν μια ηθική εμμονή μας να ξεκινήσει οποιαδήποτε παράσταση εκτός Αθήνας από την πόλη της Καβάλας», ενώ παράλληλα ευχαρίστησε το Δημοτικό Θέατρο Πειραιά, το ΔΗΠΕΘΕ Καβάλας και τους συντελεστές της παράστασης «που μας έδωσαν την ευκαιρία να εκφράσουμε την άποψή μας πάνω σ’ αυτό το τεράστιο θέμα που λέγεται Προσφυγικό, συνεργαζόμενοι με καλλιτέχνες πρώτης γραμμής».
Η «γέννηση» της ηρωίδας του έργου
«Είναι ένα έργο που γεννήθηκε μέσα από πίεση, χρόνου και συναισθηματική. Αρχίσαμε την έρευνα για ένα θέμα το οποίο απασχολούσε τους πάντες και κυρίως τις τηλεοράσεις και μιλάμε για την εισβολή του ISIS στη Συρία. Δε θέλαμε να κάνουμε ένα ρεπορτάζ, να φτιάξουμε ένα θέμα το οποίο θα αντλούσε υλικό από τις εικόνες που βλέπαμε κάθε βράδυ και συζητώντας, αποφασίσαμε να αποστασιοποιηθούμε και να πάμε λίγο παραπέρα, στο Ιράκ, στη Μοσούλη και μιλώντας με μια καλή φίλη, την κ. Μισσιριάν, μάθαμε ότι η Μοσούλη χτίστηκε στη θέση της παλιάς Νινευί και παρήγαγε μετάξι κι έτσι δόθηκε το έναυσμα για την ηρωίδα μας», αποκάλυψε ο Κώστας Κούφαλης, παραθέτοντας το βασικό θεματικό δίπολο της παράστασης, μιας νεαρής αστής κι ενός νέου ταπεινής καταγωγής που μπορεί να επιβιώσει παντού, αρκεί να έχει λίγο ψωμί και λίγο νερό και μέσα από την αντιπαλότητα βρίσκουν τα κοινά σημεία τους.
«Εν τέλει η ανάγκη για τη ζωή και η αγάπη είναι πιο σημαντικά από το θάνατο και φυσικά από τον πόλεμο, με τους ήρωες να αποφασίζουν να συμπορευτούν και η συμπόρευση έρχεται μέσα από ένα καρβέλι ψωμί που κουβαλάει πάντα μαζί του ο Σαμίρ» , πρόσθεσε ο Καβαλιώτης συγγραφέας.
Ο σκηνοθέτης Δημήτρης Μυλωνάς, αφού εκθείασε τη δουλειά που γίνεται στο ΔΗΠΕΘΕ Καβάλας, «σε μια εποχή διαρκούς απαξίωσης των ΔΗΠΕΘΕ», δήλωσε ότι «το κείμενο εστιάζει σε μια προσωπική ιστορία που δεν είναι ντοκιμαντέρ κι εγώ είδα, διαβάζοντας το κείμενο των Αντώνη και Κώστα Κούφαλη, ένα πραγματικό θέατρο, με τον θεατή να βλέπει μια παράσταση κατά την οποία θα ταυτιστεί με τους ήρωες». Μίλησε, επίσης, με τα καλύτερα λόγια για την «ανοιχτοσύνη των ηθοποιών, της Λήδας Πρωτοψάλτη και του Σταύρου Ζαλμά, από τους οποίους κέρδισα πράγματα και πραγματικά τους ευχαριστώ γι’ αυτό».
«Είναι ωραίο το Θέατρο… Είναι ωραία, τελικά, η ζωή, μόνο που έχει σκληρύνει πάρα πολύ παγκόσμια κι ελπίζω να γλυτώσουμε κάποια μέρα κι ο άνθρωπος να καταλάβει ότι κακό πρέπει να ξεπεραστεί, να σταματήσει να υπάρχει», δήλωσε λακωνικά η κ. Πρωτοψάλτη, ανακαλώντας, παράλληλα, μνήμες από την προ ετών παρουσία της στην Καβάλα, όπου συμμετείχε στο Φεστιβάλ Φιλίππων.
Ο Σταύρος Ζαλμάς από την πλευρά του, μίλησε για ένα σκληρό έργο, όπου η βιαιότητα συνυπάρχει με την τρυφερότητα μέσα στις ίδιες στιγμές, «με τις εικόνες της παράστασης να ακολουθούν τον θεατή στο σπίτι του, μιας σκληρής και βίαιης παράστασης, αλλά ταυτόχρονα και αισιόδοξης, όπου αναδεικνύεται η ανάγκη της ανθρώπινης σχέσης κι αυτό για ‘μένα είναι πολύ αισιόδοξο, σχεδόν ποιητικό», όπως είπε ο ίδιος.
Αναλυτικές λεπτομέρειες για την «ταυτότητα» της παράστασης και τους συντελεστές της μπορεί κανείς να αντλήσει από εδώ.